Projekt i konstrukcja
Projekt Crocker's Design Number 159 zaczął swoją historię jako drewniany jacht budowany w Harwich Port od 1931 roku aż do II wojny światowej, z 38 ukończonymi egzemplarzami przed tym, jak działania wojenne położyły kres produkcji. Stocznia Edey & Duff później zaprojektowała kadłub w technologii laminatu z rdzeniem Airex i drewnianymi wykończeniami, zachowując głęboki, szeroki kadłub oryginału z długim kilem i sterem na kilu. Powyżej linii wodnej jacht wykazuje ostrą dziobnicę (szypr) oraz łagodną, sztuczną linię pokładu, podczas gdy płaski pokład sprawia, że nadbudówka jest niska, co nadaje temu 23-stopowemu jachtowi przyjemne proporcje. Tradycyjny wygląd dopełniają płaska pawęż oraz ster mocowany do kilu, kontrolowany rumplem – całość przypomina raczej rekonstrukcję z tamtego okresu niż współczesny projekt. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Plan ożaglowania to slup z ożaglowaniem kutrowym: takielunek topowy niesie dwie żagle przednie na małym bukszprycie, przy czym stocznia określa go jako slup z ożaglowaniem kutrowym, ale opisuje go również jako slup, ponieważ żagle przednie są małe. Sztag jest samozwrotny, a fok wyposażony w roler, podczas gdy grot ma dwa punkty refowania, a każdy z żagli przednich może być taklowany z bomem lub bomem typu wishbone. Crocker powiększył kokpit, poprowadziwszy achtersztag do bomkina, a 8-stopowy kokpit zaprasza gości i pozostaje suchy. Pod żaglami jacht dobrze ostrzy pod wiatr i doskonale pływa baksztagiem, a także łatwo radzi sobie na fali; żeglarze testujący stwierdzili, że duży grot napędza go przy najmniejszym tchnieniu wiatru, podczas gdy długi kil pomaga utrzymać kurs i współpracuje z autopilotem, choć ci sami testerzy przyznają, że nie jest to demon prędkości przy słabym wietrze. Właściciele donoszą, że spinaker asymetryczny poprawia spływy z wiatrem, a jacht jest wystarczająco solidny na żeglugę po Plum Gut i późne sezonowo. Średni handicap PHRF wynoszący 246, w przedziale od 243 do 255, plasuje go wśród umiarkowanych klubowych klas regatowych. (2)
Warunki mieszkalne
Poniżej, centralny zejściówka z suwmiastą luką prowadzi do przytulnej kabiny z wykończeniem w mahoniu i typowo wyłożonej podłogi dywanikową. Układ wnętrza obejmuje tradycyjną koję V na dziobie z wkładką zakrywającą przenośną toaletę tuż za masztem, natomiast dwie małe koje rufowe znajdują się po bokach i nadają się dla dzieci lub jako miejsce do przechowywania. Kambuz jest podzielony na lewe i prawe burty: zlew, lodówka i blat na lewej burcie, kuchenka na prawej burcie, przy czym zlew na lewej burcie nie posiada odpływu, a zamiast tego jest opróżniany przez otwór w dnie na zewnątrz. Ogrzewanie kabiny znajduje się po lewej burcie. Testujący określają ten jacht jako świetną, małą łódź turystyczną dla dwóch osób, a właściciele potwierdzają, że dzięki objętości szerokiego kadłuba jest tam wystarczająco dużo miejsca na spontaniczną noclegową przystań lub weekendowy wyjazd.
Napęd i wyposażenie
Napęd stanowi silnik pomocniczy Diesel zamontowany pod kokpitem lub silnik zaburtowy na pawęży, przy czym do manewrów portowych i cumowania wskazuje się również na mały silnik zaburtowy. Konstrukcja z podniesionym pokładem zapewnia dobrą wysokość w kabinie pomimo niskiego dachu, co jest bardzo przydatną cechą w kadłubie o długości 23 stóp.
Werdykt
Stone Horse to przemyślana odpowiedź na konkretne założenia projektowe: solidny, tradycyjnie wyglądający jacht kilowy na wody Cape Cod i Buzzards Bay, który dwie osoby mogą żeglować i ścigać bez zbędnych dramatów. Konstrukcja z laminatu Airex, długi kil i samozwrotny takielunek czynią go bezpiecznym i suchym podczas żeglugi, podczas gdy płaski pokład i łódź łyżkowata nadają mu cichą elegancję, którą podziwiali ówcześni recenzenci. Nie jest to szybki jacht na słabe wiatry, a kabina jest ciasna dla większej niż para załogi, jednak jako łatwy do transportu na przyczepie mały jacht turystyczny o prawdziwym poczuciu morskiej stabilności pozostaje on wyjątkowy.
Zalety
- Głęboki, szeroki kadłub z laminatu z rdzeniem Airex, z długim kilem i sterem na linii kilu, zapewniający łatwe prowadzenie na fali
- Samozwrotny sztag i fok rolowany ułatwiają żeglugę w małej załodze
- Płaski pokład i dziób łyżkowy zapewniają tradycyjne proporcje i niską nadbudówkę
- Suchy, przestronny kokpit powiększony o achtersztag zamontowany na bomkinie
Wady
- Skromna prędkość przy słabym wietrze pomimo dużego grota
- Koje rufowe o rozmiarach przystosowanych dla dzieci; kabina nadaje się najlepiej dla dwóch osób
- Zlew na lewej burcie nie posiada odpływu, opróżniany jest przez osłonkę
