Projekt i konstrukcja
F-31 prezentuje estetycznie przyjemny profil z ostrym wejściem dziobu, niską wolną burtą wynoszącą 27 cali i smukłymi liniami, podczas gdy płaska sekcja rufowa zapobiega zanurzaniu się rufy, gdy dziób unosi się przy silniejszym wietrze. Konstrukcyjnie kadłuby są laminowane ręcznie w przekładce piankowej, a proces laminowania rozpoczyna się od warstwy żelkotu NPG oraz maty z włókna szklanego o gramaturze 0,75 uncji, sklejonej żywicą winyloestrową w celu zapobiegania osmozie. Stocznia Corsair gwarantuje odporność kadłuba na osmozę przez pięć lat. W miejscach narażonych na największe obciążenia znajduje się od pięciu do ośmiu warstw jedno- i dwukierunkowego laminatu z wzmocnieniami z Kevlaru, wszystkie sklejone żywicą poliestrową izoftalową. Do zapewnienia prawidłowego połączenia żywic i katalizatorów stosuje się formowanie próżniowe. Połączenie kadłuba z pokładem wykonywane jest metodą „top hat” Farriera, a nie konwencjonalnym pudełkiem, a w całym kadłubie w miejscach montażu want, grodzi i okuć wbudowano specjalne piankowe wkładki. Belki poprzeczne (aka) wykonane są z włókna węglowego wypełnionego pianką, podparte aluminiowymi stójkami z uszczelnieniami z tworzywa aketalowego wzmocnionego włóknem szklanym oraz punktami obrotu ze stali nierdzewnej. Jacht jest niemykalny dzięki dziewięciu przedziałom wodoszczelnym. Grodzie wewnątrz ramion kadłuba (amas) są łączone ze sklejką wodoodporną na kadłubie w nawet siedmiu miejscach. Co najważniejsze, Farrier twierdzi, że żaden z właścicieli nie zgłosił awarii systemu składania. (1)
Takielunek i obsługa
Standardowy takielunek obejmuje 40-stopowy maszt Sparcraft z takielunkiem ułamkowym, cofniętymi dwoma piętrami salingów, olinowaniem stałym ze stali nierdzewnej 1 x 19 z trzema wantami i dwiema wantami sztagowymi (cap shrouds), bez stałego achtersztagu – wanty sztagowe są sprowadzone na zewnątrz do kotwicy amas. Jacht niesie 599 stóp kwadratowych żagli w pełnolistwowym grocie o dużym rogu (large-roach) oraz foku, a olinowanie ruchome zawiera fał główny, dwa fały foka i fał spinakera, wszystkie wewnętrzne i sprowadzone do tyłu. Oferta obejmuje również takielunek regatowy, a opcjonalny maszt o wysokości 42 stóp zwiększa powierzchnię asymetrycznego spinakera zamontowanego na bukszprycie z 1004 do 1112 stóp kwadratowych. Testujący z magazynu Sailing World ocenili kadłuby z rdzeniem piankowym formowane próżniowo oraz obrotowy aluminiowy maszt jako dobrze zbudowane i przystosowane do szybkiej żeglugi, a grot roluje się na rolce zamocowanej do bomu. F-31 można taklować w ciągu 15 minut przez dwie osoby o umiarkowanym doświadczeniu przy slipie, a podczas prób na wodzie żeglarze osiągnęli prędkość 18 węzłów w ciasnym baksztagu przy jedynie 12 węzłach wiatru; przejście z foka na genuę 180% (tzw. „screecher”) zwiększyło prędkość w tym kursie o 30%. Nawet przy pełnej mocy jacht prawie się nie przechyla, choć przy silniejszym wietrze wykazuje szybki ruch i wymaga ostrożnej pracy załogi. (1)
Warunki mieszkalne
Główny kadłub jest wąski, ale rozszerza się powyżej linii wodnej, oferując koje-kanapy i koję V w części dziobowej, przy wysokości stojącej w kabinie wynoszącej 1,88 m (6 stóp 2 cale). Practical Sailor zauważa, że szerokość wnętrza kabiny głównej wynosi zaledwie 2,13 m (7 stóp), co jest wartością wąską w porównaniu do typowego jednokadłubowca o długości 32 stóp. Mimo to F-31 oferuje wydzieloną toaletę na lewej burcie z małą zlewem ze stali nierdzewnej, toaletą i prysznicem ręcznym odpływającym do pompy zęzowej, a także zbiornik fekaliów o pojemności 80 litrów (22 galony) z zaworem Y. Wszystkie materace są wykonane z tkaniny Sunbrella w wybranych przez właściciela wzorach, powierzchnie wewnętrzne pokryte są materiałem Frontrunner, a szare okna z polikarbonu biegną wzdłuż całej długości kabiny. Kambuz jest utylitarny: dwupalnikowy kuchenka alkoholowa Origo, mała pojedyncza zlewozmywak ze stali nierdzewnej z pompą ręczną oraz dwie małe przestrzenie bagażowe w kokpicie, z których jedna przeznaczona jest na zbiornik paliwa o pojemności 19 litrów (5 galonów). Wersje z kabiną rufową posiadały szeroką podwójną koję dostępną przez luk za kokpitem, choć model z kokpitem rufowym stał się tak popularny, że produkcja wersji z kabiną rufową została wstrzymana, zanim zaplanowano wznowienie jej w nowej konfiguracji. (2)
Znane problemy
Na jachtach F-31 pojawiało się kilka wad związanych z historią serwisową. Inspekcja przeprowadzona przez Practical Sailor wykazała, że okablowanie od masztu do rufy jest odsłonięte wzdłuż sufitu kabiny, a instalacja oświetlenia awaryjnego biegnie wzdłuż kadłuba pod kambuzem bez zabezpieczenia przed przeciekaniem. Fały wychodzą z masztu zbyt blisko pokładu, co utrudnia stawianie żagli, zwłaszcza podczas regat. Inspektorzy zauważyli pracę pokładu pod windy foka przy wietrze o sile 15 węzłów i zalecali podwójną kontrolę tych obszarów, choć wszystkie kabestany i okucia są podparte aluminiowymi płytami. Krawędzie nośne steru z pianki Foss Foam były zbyt szerokie i wymagały profilowania. Kilku właścicieli zgłaszało awarie łożysk, a w kokpicie przy dużej prędkości pojawiają się rozbryzgi wody. Co najmniej jeden właściciel zauważył luz na mieczu szybrowym, co powodowało jego pracę pod wpływem wiatru. Niektórzy właściciele donoszą o wnikaniu wody do komór mieczowych przez luki lub okucia po długiej żegludze przy silnym wietrze powyżej 15 węzłów. Siatka przed belkami poprzecznymi odpycha wodę, ale nie wytrzyma ciężaru przeciętnego członka załogi. Po napotkaniu problemów z przeciekami Corsair zastąpił samodzielnie wykonywane zbiorniki wodne rotomoldowanymi plastikowymi zbiornikami marki Ronco Manufacturing. (1)
Remonty i eksploatacja
Dla najbardziej przedsiębiorczych Farrier oferował wersję zestawu budowlanego jachtu o nazwie F9A Anchor. Realia posiadania obejmują rutynową konserwację belek poprzecznych (aka) i zawiasów składanego trimaranu oraz dobrze zaprojektowany mechanizm składania i systemy transportowe, które magazyn Sailing World uznał za niezwykle udane. Według Farriera prototyp ważył 5600 funtów przy standardowej wadze 3800 funtów, a niska wyporność jachtu jest podstawą zarówno jego prędkości, jak i łatwego stawiania takielunku na slipie. (1)
Werdykt
F-31 to naprawdę szybki, łatwy w transporcie na przyczepie trimaran z solidną inżynierią stojącą za systemem składania i niezatapialnym kadłubem, jednak jego wąska kabina główna oraz mnóstwo elementów konstrukcyjnych i instalacji elektrycznej wymagają od właściciela dużej uwagi.
Zalety
- Zwycięzca regat Multihull Offshore Championship w 1992 roku oraz Australian Sailboat of the Year
- Niezatapialny dzięki dziewięciu przedziałom wodoszczelnym; system składania nie odnotował żadnych awarii zgłoszonych przez właścicieli
- Rozwija prędkość 18 węzłów w ciasnym baksztagu przy wietrze o sile 12 węzłów; takielunek można postawić w 15 minut przez dwie osoby
- Kadłub wykonany metodą próżniowej infuzji piankowo-sandwichowej z wzmocnieniami z Kevlaru i 5-letnią gwarancją na osmozę
Wady
- Odsłonięte okablowanie masztu i oświetlenia nawigacyjnego bez zabezpieczeń przed kapiącą wodą
- Ruch pokładu pod kabestanem foka; krawędzie nośne steru wymagają profilowania
- Przecieki wody przez dno nadbudówki przy wietrze powyżej 15 węzłów; zgłaszana luzowość skrzyni mieczowej
- Szerokość kabiny głównej wynosi zaledwie 2,13 m; siatka przed belkami nie wytrzyma ciężaru załogi
