Columbia 57 — informacje, recenzja, dane techniczne

Projekt i rodowód

Pięść Trippa jest wyraźnie widoczna w proporcjach modelu 57. Przy długości całkowitej wynoszącej 56 stóp i 6 cali, długości linii wodnej 40 stóp i 8 cali, szerokości 13 stóp oraz wyporności 45 000 funtów, jacht posiada niezwykle długą, efektywną linię wodną w stosunku do swojej długości – cechę, którą stocznia podkreślała jako kluczową dla jego prędkości. Był to ostatni projekt Trippa dla Columbia, obliczony według przepisów CCA, a ówcześni właściciele pamiętają go jako jednego z najpiękniejszych przedstawicieli tej linii. Szacowany wskaźnik CCA mieścił się w przedziale od 45 do 48. Kadłub wykonano z litego laminatu poliestrowo-szklanego, z ołowianym finkilem i zrównoważonym sterem wolnonośnym na rufie. Stocznia twierdziła, że prędkość jachtu wynikała po części z absolutnego minimum powierzchni zmoczonej oraz z wysokiego współczynnika pryzmatycznego kształtu kadłuba. (1)

Takielunek i osiągi

Hallberg-Rassy 57 to slup topowy z wysokim ożaglowaniem, którego teoretyczna powierzchnia żagli wynosi 1400 stóp kwadratowych. Teoretyczna prędkość kadłubowa dla jachtu tej długości wynosi 8,5 węzła, a stosunek powierzchni żagli do wyporności (SA/D) przy standardowym ożaglowaniu wynosi 16,4, wzrastając do 19,4 przy użyciu genui 135%. Pierwszy kadłub, podobno nazwany Concerto, był gotowy do udziału w regatach Transpac w 1969 roku i wygrał klasę A. Dziesięciolecia później dziesiąty kadłub – Poco Mas – według relacji jego właściciela, utrzymywał stałą prędkość 13 węzłów na dziesięciomilowym dystansie w South Bay w 1987 roku, płynąc pod samym grotem i genuą 150%, wyprzedzając jachty klasy Grand B, zanim relacja się urywa. Wskaźnik wywrotności wynosi 1,46, a stosunek balastu do wyporności (B/D) to 49%, przy stosunku długości wypornościowej (D/L) na poziomie 298.

Budowa i sterowanie

Stocznia Columbia zbudowała model 57 jako kadłub z litego laminatu poliestrowo-szklanego z finkilem i ołowianym balastem; wówczas stocznia była znana pod nazwą Columbia Yacht Corporation, będącej filią Whittaker Corporation. Ciekawostką techniczną jest układ sterowania dwupłatowy z listwą trymującą zamontowaną na kilu, połączoną z zrównoważonym sterem wolnonośnym na rufie – co było nietypowym rozwiązaniem dla seryjnego jachtu tej wielkości i z tamtej epoki, mającym na celu zmniejszenie obciążenia na sterze przy wysokich prędkościach. Powierzchnia zmoczona wynosi około 645 stóp kwadratowych, co potwierdza deklarację producenta o zminimalizowanej powierzchni podwodnej.

Warunki mieszkalne i kontekst układu wnętrza

Dostępna dokumentacja nie szczegółowo opisuje układu wnętrza, ale sama skala platformy – długość całkowita wynosząca 56,5 stopy, szerokość 13 stóp i długość w linii wodnej 40 stóp i 8 cali – plasuje ją wyraźnie powyżej typowych seryjnych jachtów turystycznych z tamtego okresu pod względem pojemności wnętrza. Pochodzenie jachtu jako dzielnej morskiej jednostki turystyczno-regatowej sugeruje, że równowaga między liczbą miejsc do spania a przestrzenią bagażową została zaprojektowana z myślą o żegludze pełnomorskiej, a nie tylko dla przybrzeżnego pływania rekreacyjnego.

Znane problemy

Wcześniejsze reklamy w magazynach żeglarskich podawały długość w linii wodnej jako dokładnie 40 stóp, a wyporność jako 42 000 funtów, zamiast późniejszych wartości 40'8" i 45 000 funtów – różnica ta powinna być uwzględniona przez kupujących i badaczy przy lekturze literatury z tamtego okresu, choć te drugie dane są oficjalnymi specyfikacjami. (1)

Werdykt

Columbia 57 to flagowy jacht projektowany przez Trippa, produkowany w małych seriach i charakteryzujący się niezwykłą stylistyką. Przedstawia krótki moment w historii stoczni Columbia Yachts, kiedy to budowa z laminatu poliestrowo-szklanego została doprowadzona do skali wymaganej do regat oceanicznych. Jacht ten nagradza właściciela, który ceni rzadkość, elegancję ery CCA oraz prawdziwą prędkość pełnomorską ponad łatwe cumowanie i dostępność części zamiennych.

Zalety

Projekt Trippa Sr. zgodny z przepisami CCA o flagowym rodowodzie
Niezwykle długa linia wodna i wysoki profil ożaglowania zapewniają doskonałe osiągi
Innowacyjne sterowanie dwupłaszczyznowe z regulacją kilu za pomocą miecza
Kadłub numer jeden wygrał klasę A w regatach Transpac w 1969 roku

Wady