Design i konstrukcja
Stocznia Chrysler Marine zbudowała te 20 jednostek głównie z laminatu poliestrowo-szklanego z drewnianymi elementami wykończenia. Sam kadłub jest wykonany z laminatu o litej strukturze. Wówczas oceny jakości wykonania jachtu były bardzo pozytywne: w recenzji z 2010 roku Steve Henkel opisał go jako dobrze zbudowany, z dobrym wykończeniem, gładką wkładką kabiny z laminatu oraz wysokiej jakości osprzętem, takim jak bloki i kotwica marki Harken. Jacht ma ujemny bukszpryt i niemal pionową pawęż. Opiera się na kile obrotowej (kilu podnoszonym) – z wypiętym mieczem może żeglować zarówno po wodach przybrzeżnych, jak i śródlądowych. Przy podniesionym mieczu zanurzenie wynosi około 1,94 do 2,24 stopy w zależności od obciążenia, dzięki czemu jacht może wpływać do płytkich marin i być holowany na przyczepie do transportu lądowego. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Chrysler 20 jest ożaglowany jako slup topowy, a jego stosunek powierzchni żagli do wyporności wynoszący 18,25 plasuje go jako umiarkowanie żywą jednostkę jak na tę wielkość. Teoretyczna prędkość kadłubowa wynosi 5,7 węzła, a powierzchnia zmoczona wynosi około 172 stóp kwadratowych. Średni handicap regatowy PHRF to 264, a dwa aktywne kluby klasowe – Chrysler Sailing Association oraz Chrysler Sailors – organizują dla tego projektu zawody regatowe. Specyfikacja szotów jest skromna: szoty foka i genui mają długość 20 stóp przy średnicy 5/16 cala, szot grota ma 50 stóp przy tej samej średnicy, a szot spinakera ma 44 stopy. Wskaźnik wywrotności wynoszący 2,18 oznacza, że nie zostałby on dopuszczony do regat oceanicznych, a wskaźnik komfortu wynosi 13,4 przy stopniu zanurzenia wynoszącym około 444 funtów na cal.
Wnętrze i miejsca do spania
Pod pokładem Chrysler 20 oferuje miejsca do spania dla czterech osób. Podwójna koja V zajmuje kabinę dziobową, podczas gdy w mesie znajdują się dwie koje rufowe w stylu kanap. Toaleta to opcjonalny, przenośny typ schowany pod dziobową koją V, co pozwala zachować prostotę układu na przestrzeni potrzebnej do transportu na przyczepie.
Znane problemy
W recenzji z 2010 roku Steve Henkel wskazał na obrotowy ster wewnętrzny jako najmniej atrakcyjną cechę jachtu. Zauważył, że ten typ steru jest rzadko stosowany, ponieważ jest skomplikowany i trudny w naprawie, a także ma tendencję do zbierania na swojej przedniej krawędzi wodorostów i plastikowych toreb. Uważał, że lepszym wyborem byłby podnoszony ster na pawęży. (1)
Werdykt
Chrysler 20 to przemyślanie zaprojektowany mały jacht kabinowy na przyczepę, który swoimi możliwościami przewyższa typowo dłuższe jednostki w roli lekkiego i klubowego regatowca. Wyposażony w podnoszony kil obrotowy umożliwia żeglugę po płytkich wodach, a czyste, dobrze wykończone wnętrze pomieści czteroosobową załogę. Jego głównym minusem jest nietypowy wewnętrzny ster obrotowy, który kosztem prostoty naprawy zapewnia estetyczny profil podwodnej części kadłuba.
Zalety
- Lekki, łatwy w transporcie na przyczepie i o małym zanurzeniu z obrotowym kilem obrotowym do żeglugi przybrzeżnej i śródlądowej
- Dobrze wykończona konstrukcja z laminatu z wysokiej jakości okuciami według ocen z tamtego okresu
- Miejsca do spania dla czterech osób z koją V w części dziobowej i dwiema kojami rufowymi; opcjonalna toaleta turystyczna
- Aktywne kluby klasowe i wsparcie dla regat klubowych poprzez system PHRF
Wady
- Wewnętrzny ster obrotowy jest skomplikowany w naprawie i zbiera wodną roślinność oraz osady
- Wskaźnik wywrotności wyklucza go z regat oceanicznych
