Założenia projektowe i przeznaczenie
Główną misją Hurley 20 było zapewnienie żeglującym rodzinom oraz samotnym żeglarzom przystępnego cenowo, dzielnego i łatwego w obsłudze jachtu żaglowego. Ian Anderson celowo przedłożył dzielność morską nad przestrzeń wewnątrz kadłuba. Choć ówczesne broszury reklamowe głosiły, że ta dwudziestostopowa łódź oferuje „mnóstwo miejsca dla całej rodziny”, współcześni żeglarze uznają wnętrze pod pokładem za bardzo surowe i ciasne. Kabina posiada klasyczny układ z czterema miejscami do spania, na który składa się koja V na dziobie oraz dwie koje rufowe w salonie. Schowków jest bardzo dużo, ale dostęp do nich bywa utrudniony, ponieważ są ukryte głęboko pod kojami oraz za profilowanymi oparciami. (1)
Zabudowa i wykończenie wnętrza odzwierciedlają praktyczne, rzemieślnicze standardy wczesnych konstrukcji z laminatu (GRP), wykorzystując proste drewniane listwy, podstawowe laminaty i formowane podsufitki. W kabinie nie ma wysokości stania, co wymaga od załogi siedzenia lub poruszania się na kolanach. Kambuz jest minimalistyczny, często wyposażony jedynie w prosty, wysuwany blat roboczy obok pojedynczego zlewu. Jeśli chodzi o udogodnienia, przestrzeń nie została skażona luksusem; toaleta morska jest wciśnięta w mało komfortowy sposób pomiędzy dziobowe koje V, co wymaga sporej sprawności fizycznej przy korzystaniu z niej na fali. Jednak to poświęcenie przestrzeni w kabinie było bezpośrednim kompromisem na rzecz bezpiecznego kształtu kadłuba z szerokimi półpokładami, głębokim kokpitem i wysokim stosunkiem balastu do wyporności. (1, 3)
Wersje i konfiguracje
W trakcie całej produkcji Hurley 20 był oferowany z dwoma głównymi profilami części podwodnej: z finkilem o zanurzeniu około 90 cm (trzy stopy) oraz z kilami bocznymi (bilge keels) o zanurzeniu zaledwie 78 cm (dwie stopy i siedem cali). Wersja z kilami bocznymi była zdecydowanie najpopularniejsza w Wielkiej Brytanii i Europie Północnej. Taka konfiguracja pozwalała właścicielom na korzystanie z tanich miejsc postojowych na osuszających się podczas odpływu maronach oraz na bezpieczne stawanie na dnie na piaszczystych lub mulistych mieliznach Wschodniego Wybrzeża. (1, 4)
Olinowanie Hurley 20 pozostało wysoce ustandaryzowane i opierało się na wysokosmukłym takielunku typu slup topowy. Aluminiowy maszt jest często osadzony w baksztagu (bramce masztu / tabernakulum), co ułatwia jego kładzenie przy przechodzeniu pod mostami, żegludze kanałowej lub transporcie na przyczepie. Napęd pomocniczy na tych łodziach miał być z założenia realizowany przez mały silnik zaburtowy. Większość kadłubów posiada specjalną studnię zaburtową w pawęży, zaprojektowaną dla silnika z długą stopą, choć niektórzy właściciele stosowali montowane na pawęży pantografy. Choć istnieje kilka sztuk z samodzielnie wbudowanym stacjonarnym silnikiem Diesla, zdecydowana większość jachtów Hurley 20 opiera się na prostym silniku zaburtowym, co pozwala utrzymać niską masę i minimalne koszty utrzymania. (5)
Właściwości nautyczne i prowadzenie
Na wodzie Hurley 20 zachowuje się jak znacznie większy jacht. Przy wyporności 1030 kg (2271 funtów) i stosunku wyporności do długości (D/L) wynoszącym 251,74, kadłub ten plasuje się mocno w kategorii umiarkowanej do ciężkiej wyporności jak na łódź dwudziestostopową. Ta masa, w połączeniu z niezwykłym stosunkiem balastu do wyporności (B/D) na poziomie 44,03 %, przekłada się na wyjątkową sztywność na żaglach. Wskaźnik wywrotności jachtu wynosi 2,36, co odzwierciedla jego przeznaczenie do żeglugi przybrzeżnej, niemniej konstrukcja ta udowodniła niezwykłą dzielność morską. Dowodem na to są legendarne rejsy, takie jak wyprawy Alistaira Buchana, który z powodzeniem przepłynął na swoim Hurley 20 o nazwie Mintaka Morze Północne oraz Ocean Atlantycki. (3, 4, 6, 7)
Wskaźnik komfortu wynoszący 13,41 wskazuje na żywą, ale przewidywalną pracę na fali. W trudnych warunkach pogodowych jacht naprawdę pokazuje swoje możliwości; jest często określany jako „wilk w owczej skórze” ze względu na zdolność do przedzierania się przez sztorm o sile 8 stopni w skali Beauforta przy zachowaniu niesamowicie zrównoważonego steru. Przy stosunku powierzchni żagli do wyporności (SA/D) wynoszącym 17,13, plan ożaglowania zapewnia wystarczającą moc, by utrzymać ciężki kadłub w ruchu przy słabym wietrze, choć jacht ożywa dopiero wtedy, gdy wiatr tężeje. Pod żaglami Hurley 20 niezwykle dobrze trzyma kurs jak na swoją długość, a wysokosmukły grot i trójkąt przedni pozwalają mu bardzo wysoko ostrzyć pod wiatr, szczególnie w wersji z finkilem. (2)
Znane problemy i diagnostyka
Biorąc pod uwagę wiek tych jednostek, potencjalni nabywcy muszą zwrócić uwagę na kilka problemów konstrukcyjnych wynikających z upływu lat. Najważniejsza kwestia dotyczy modeli z kilami bocznymi. W przeciwieństwie do jachtów z kilami przykręcanymi śrubami, Hurley 20 posiada balast laminowany (hermetyzowany) wewnątrz kadłuba. Wejścia na mieliznę lub uderzenia w przeszkody podwodne mogą powodować odpryski laminatu na stopach obu kilów. Po naruszeniu ochronnej warstwy laminatu woda przesącza się do żeliwnego balastu wewnątrz, co prowadzi do korozji, pęcznienia, a ostatecznie do powolnych przecieków do zęzy. Naprawa tego problemu wymaga zeszlifowania uszkodzonych miejsc, dokładnego osuszenia balastu i ponownego zalaminowania stóp kilu. (8)
Dodatkowo, zużyciu ulega płetwa i trzon steru. Oryginalny ster wykorzystuje trzon ze stali węglowej zatopiony w laminatowej płetwie sterowej, co może prowadzić do korozji szczelinowej w miejscach, gdzie woda zdołała wniknąć pod laminat. Luzy na sterze lub ciężka praca rumpla zazwyczaj kwalifikują ster do całkowitego demontażu w celu sprawdzenia stanu trzonu i rury trzonowej. (5, 9)
Kolejnym obszarem wymagającym kontroli jest ugięcie pokładu pod masztu. Ponieważ maszt stoi na pokładzie, jego nacisk jest przenoszony w dół na centralną gródź podpierającą. Przez dziesięciolecia przecieki wody przez nieszczelne okucie pasierbu masztu lub podwięzi wantowe mogły spowodować gnicie wewnętrznych grodzi ze sklejki, powodując osiadanie pokładu i uniemożliwiając prawidłowe napięcie olinowania stałego. Na koniec warto dodać, że podczas osuszania na kilach bocznych właściciele zauważyli lekką tendencję jachtu do przechylania się dziobem w dół, jeśli kile zapadną się w bardzo miękkim błocie lub jeśli rozkład mas na pokładzie jest mocno przesunięty ku dziobowi. (4, 5)
Modernizacje i ulepszenia
Ze względu na prostotę konstrukcji Hurley 20, modernizacja tego jachtu jest bardzo wdzięcznym i stosunkowo niedrogim przedsięwzięciem dla majsterkowiczów. Wielu doświadczonych właścicieli skupia się na unowocześnieniu napędu pomocniczego. Zastąpienie starych, ciężkich dwusuwowych silników zaburtowych nowoczesnymi czterosuwami o mocy od 5 do 6 KM radykalnie zwiększa niezawodność i oszczędność paliwa. W ostatnich latach bardzo popularną alternatywą stały się silniki elektryczne; lekki silnik elektryczny idealnie pasuje do charakteru tego jachtu jako prostej łódki do żeglugi dziennej lub krótkiej turystyki.
Kolejnym powszechnym projektem jest modernizacja instalacji elektrycznej. Ponieważ jacht pierwotnie posiadał jedynie podstawowy akumulator do zasilania oświetlenia kabiny, współczesne remonty zazwyczaj obejmują montaż pojedynczego panelu słonecznego o mocy od 50 do 100 W na pokładówce lub koszu rufowym w celu zasilania nowoczesnej elektroniki. Można go łatwo połączyć z małym bankiem akumulatorów litowych do zasilania podstawowej echosondy, radia VHF i gniazd ładowania. Pod pokładem właściciele często zastępują oryginalne, ciasne toalety morskie nowoczesnymi, niskoprofilowymi toaletami chemicznymi lub kompaktowymi toaletami morskimi, co upraszcza instalację wodno-kanalizacyjną i eliminuje zbędne przepusty burtowe (zawory). (5)
Podsumowanie
Hurley 20 pozostaje doskonałym, klasycznym jachtem na start dla żeglarzy, którzy cenią bezpieczeństwo, solidność konstrukcji i tradycyjne właściwości nautyczne bardziej niż nowoczesną przestrzeń mieszkalną. Jego dzielność morska jest legendarna jak na łódź o tych gabarytach, oferując spokój ducha, któremu niewiele współczesnych dwudziestostopowych konstrukcji jest w stanie dorównać. Choć nigdy nie będzie wygrywał regat przy słabym wietrze ani nie zapewni komfortowych miejsc noclegowych dla czteroosobowej rodziny, stanowi trwały pomnik epoki solidnego, wręcz pancernego brytyjskiego szkutnictwa z laminatu. (1, 2, 7)
Zalety
- Wyjątkowa stateczność w trudnych warunkach pogodowych oraz bezpieczne, przewidywalne prowadzenie
- Wysoki stosunek balastu sprawia, że jacht jest niezwykle sztywny na żaglach i wybacza błędy
- Opcja z kilami bocznymi pozwala na bezpieczne osuszanie jachtu w pionie na tanich stanowiskach pływowych
- Solidna konstrukcja z laminatu i proste systemy sprawiają, że jest to doskonały projekt do samodzielnego majsterkowania
- Maszt w baksztagu (tabernakulum) ułatwia transport na przyczepie i przechodzenie pod mostami (2, 4, 5, 8)
Wady
- Ciasne wnętrze z zerową wysokością stania i niefortunnie umiejscowioną toaletą morską
- Podatność na podciekanie wody i uszkodzenia mrozowe/korozyjne w laminowanym balastu kilów bocznych
- Trzony steru ze stali węglowej są z czasem podatne na korozję szczelinową
- Słabe osiągi pod żaglami przy słabym wietrze ze względu na dużą wyporność kadłuba (1, 3, 8, 9)
