Projekt i konstrukcja
Richards nakreślił Offshore 41 zgodnie ze specyfikacjami Lloyd's, a Cheoy Lee sprzedawało go jako jacht spełniający ten standard, choć sam Richards zauważył, że podczas budowy nie było obecnych inspektorów Lloyd's. Kadłuby są wykonane z litego laminatu poliestrowo-szklanego, który według projektanta okazał się cięższy, niż przewidywały jego rysunki – nie przestrzegano w pełni planu laminowania. Pokład, kokpit oraz burty kabiny miały rdzeń z mahoniu zamkniętego w dwóch warstwach maty o gramaturze 2 uncji i pokrytego tekowymi klepkami o grubości 3/8 cala. Połączenie kadłuba z pokładem wykorzystuje wewnętrzną kołnierzową listwę formującą półkę, układaną na mokrej macie i łączoną śrubami przejściowymi, przy czym tekowa listwa odbojowa jest przykręcona przez pokład i półkę. Zamiast sztywnych wzdłużników z litego laminatu, stocznia zastosowała płaskie elementy stolarskie i podsufitki, dzięki czemu koje i zabudowa działają jako wzmocnienia kadłuba, podczas gdy grodzie są wkładane i przykręcane do denników i dennic, zalaminowane z kadłubem. Formowana kratownica w części dolnej zapewnia wsparcie strukturalne, konstrukcję denników oraz wnękę na wewnętrzny kil. Balast stanowi 8700 funtów (ok. 3940 kg) mieszanki ołowiu i betonu, a górna część kilu służy jednocześnie jako zbiornik paliwa o pojemności 50 galonów (ok. 190 litrów). (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Slup okazuje się najlepszym wśród trzech typów ożaglowania, niosąc 833 stopy kwadratowe żagli przy 863 stopach kwadratowych u jola oraz 880 stopach kwadratowych u keczu. Stosunek powierzchni żagli do wyporności wynosi 17,5 dla slupa, 18,1 dla jola i 18,4 dla keczu, przy stosunku długości wypornościowej (D/L) na poziomie 275 i udziale balastu wynoszącym 41 procent. Richards opisał kadłub jako „sztywny jak kościół”, a właściciele slupów donoszą o osiągach pod wiatr porównywalnych z jachtami o podobnej wielkości, żeglując z prędkościami od 5,5 do 6,5 węzła przy wietrze o sile od 10 do 15 węzłów. Slup lepiej też ostrzy, wykonując zwrot przez sztag w kącie od 85 do 90 stopni, podczas gdy dwumasztowe wersje potrzebują co najwyżej 100 do 110 stopni, a ich właściciele przyznają, że są wolniejsze. Wszyscy zgadzają się, że jacht najlepiej sprawdza się w baksztagu lub półwietrze (120 stopni względem wiatru pozornego) pod genuą, gdzie prędkość wzrasta do 7,5 lub 8 węzłów przy tym samym wietrze, a odnotowywane są jednodniowe przebiegi rzędu 150 mil. Jacht dobrze trzyma kurs, a stabilność tej pomaga skeg. (1)
Warunki mieszkalne
Richardson zaprojektował 18-stopową, niemal całkowicie otwartą kabinę oferującą miejsca do spania dla sześciu osób oraz sześć do ośmiu miejsc do siedzenia wokół 8-stopowego stołu w jadalni. Koje dziobowe w części dziobowej ukryte są za panelem w tylnej części jadalni, a same koje ustawione są obok siebie, z podniesioną burtą lewą. Prywatna kabina skippera znajduje się na prawej burcie, za toaletą i mesą, i wyposażona jest w podwójną koję oraz szafę ubraniową; naprzeciwko, po lewej burcie, znajdują się szerokie koje rufowe, z których dolna służy jako fotel nawigatora, a górna składa się płasko przy kadłubie. Każda koja ma długość co najmniej 6 stóp i 6 cali. Kambuz wyposażony jest w dwie zlewki ze stali nierdzewnej, obrotowy czteropalnikowy kuchenkę na zewnątrz oraz lodówkę-zamrażarkę o pojemności 11 stóp sześciennych pod blatem z Formiki, natomiast toaleta łączy w sobie WC i prysznic naprzeciwko. Światło wpada przez osiem iluminatorów i trzy luki, a dwa wentylatory Dorade przeprowadzają powietrze po mesie. Jacht nie posiada komory kotwicznej. (1)
Znane problemy
Offshore 41 dzieli z tamtą erą podatność na osmozę na dnie i płetwie sterowej – właściciele opisują pęcherze wielkości kciuka naprawiane każdej wiosny oraz inne większe niż dłoń na kotwicy steru. Sosnowe maszty – Sitka na grocie z odchylonymi salingami bezanu – są mniej wytrzymałe i odporne na warunki atmosferyczne niż aluminiowe, gniją u podstawy, jeśli stoi woda, i wymagają corocznego lakierowania; jeden z właścicieli odnowił swój maszt za pomocą lakieru Awlgrip. Pokład wymaga częstej ponownej kalafatowania, a wielu właścicieli zgłasza przecieki między tekiem a laminatem. W przedziale silnikowym koło zamachowe może rozpryskiwać wodę zęzową, co wymaga metalowego osłony, aby zapobiec awariom rozrusznika i alternatora. Jacht jednego z właścicieli odniósł poważne uszkodzenia podczas huraganu Hugo, ale zachował swoją strukturę kadłuba. (1)
Remonty i eksploatacja
Duża część doświadczeń z posiadania tego jachtu wiąże się ze stanem połączenia pokładu tekowego z laminatem oraz kłody świerkowej. Posmarowanie masztu lakierem Awlgrip dało jednemu z właścicieli nowego jachtu, a systematyczne uszczelnianie zapobiega przeciekom przez pokład. Silnik Perkins 4.108, zamontowany na śródokręciu na solidnych poduszkach szorowych, zużywa mniej niż galon na godzinę przy obrotach 2500 obr./min. Oryginalne kokpity wyposażone były w cztery kabestany szotowe i dwa kabestany fałowe masztu, układ w kształcie litery T o długości 9 stóp i 11 cali, z kolumną sterową bardzo z tyłu, wózkiem szotów grota przed zejściówką oraz ławkami o długości 6 stóp z 24-calowym siodłem sternika – to bezpieczna, przestronna przestrzeń robocza z szerokimi półpokładami i podwójnymi relingami.
Werdykt
Offshore 41 to przemyślanie zaprojektowany jacht turystyczny, którego konstrukcja projektu Richardsa i rozkładany wnętrze wciąż nagradzają starannych właścicieli, choć pokład tekowy i takielunek z świerku wymagają stałej konserwacji.
Zalety
- Sztywny, dobrze trzymający kurs kadłub z finkilem i sterem na skegu
- Ożaglowanie typu slup doskonale żegluje pod wiatr i na baksztagach
- Koje i zabudowa pełnią funkcję wzmocnień konstrukcyjnych
- Otwarta, elastyczna kabina z sześcioma miejscami do spania i dużym salonikiem
Wady
- Podatność na ożogę deniową i płetwową
- Sosnowe maszty wymagają corocznego lakierowania i dbałości o nieobecność zgnilizny
- Pokłady tekowe przeciekają i wymagają częstego uszczelniania
- Koło zamachowe może rozpryskiwać wodę zęzową na instalację elektryczną silnika
