Design i konstrukcja
Capri 16 to jednokadłubowiec o długości 16,5 stopy, zbudowany z litego laminatu poliestrowo-szklanego, wykończony elementami z drewna tekowego, z pochyloną dziobnicą i pionową pawężą. Przy wyporności 1350 funtów i balastzie 425 funtów w stałym kilu skrzydłowym, jacht ma zanurzenie wynoszące 2,42 stopy – na tyle małe, by móc wpływać na mielizny, a jednocześnie z ołowiem umieszczonym nisko, co zapewnia przyzwoite zachowanie pod wiatr. Ocena z tamtego okresu na Wikipedii opisywała konstrukcję jako prostą, ale schludną i odpowiednią dla jachtu tej wielkości i typu, co jest dokładnie tym, czego powinien wymagać mały jacht turystyczny. Konfiguracja z kilem skrzydłowym autorstwa Butlera miała na celu połączenie tego małego zanurzenia z rozsądnymi osiągami pod wiatr – był to kompromis, w którym odrobina stabilności końcowej została oddana na rzecz wygody wodowania z rampy. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Na pokładzie Capri 16 nosi ułamkowy takielunek typu bermudzkiego o łącznej powierzchni żagli wynoszącej 138 stóp kwadratowych, podzielonej między grot o powierzchni 86,45 stopy kwadratowej i fok o powierzchni 51,49 stopy kwadratowej. Próbujący zauważyli, że plan ożaglowania wydaje się łatwy w obsłudze i wydajny, choć być może nieco za mały na naprawdę dynamiczną żeglugę. Ster na pawęży na rumplu zapewnia bezpośrednie, bezwysiłkowe czucie steru, odpowiednie do rozmiarów jachtu, a prędkość kadłubowa wynosząca 5,3 węzła stanowi praktyczną granicę dla jego linii wodnej o długości 15,5 stopy. Nie jest to jednak jacht stworzony do ścigania się z konkurentami przy silniejszym wietrze; to spokojna jednostka weekendowa, której takielunek jeden żeglarz może bez trudu obsłużyć bez żadnych problemów. (1)
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem Capri 16 jest bezkompromisowo kompaktowy. Wysokość w kabinie wynosi 42 cale, a testerzy uznali jej wnętrze za mniejsze niż średnio jak na jacht tej długości, podczas gdy kokpit okazał się większy od przeciętnej wielkości – co jest wyraźnym sygnałem priorytetów skierowanych ku żeglowaniu jednodniowemu i schronieniu na noc. Na długich, prostych kanapach mieszczą się dwie osoby, które według testerów są wystarczająco długie nawet dla najwyższych żeglarzy; dziobowa część kabiny została przeznaczona na lodówkę i schowki. Toaleta to przenośny zestaw umieszczony tuż za drabinką zejściówki, a przestrzeń ładunkowa pod pokładem plasuje się na poziomie średniej konkurencji. Jacht był przeznaczony wyłącznie do weekendowego pływania, a układ wnętrza zapewnia dokładnie to bez zbędnych pretensji. (1)
Znane problemy
Najbardziej praktycznym ograniczeniem jest zanurzenie: przy 2,42 stopy (ok. 73 cm) kil skrzydłowy przekracza górne granice wygodnego transportu na przyczepie, więc właściciele muszą uwzględnić to w planowaniu tras. W trakcie testów porównywano go również z konkurencyjnymi konstrukcjami i stwierdzono mniejszą wysokość wnętrza pod pokładem niż w podobnych rozmiarowo jachtach – jest to bezpośrednia konsekwencja utrzymania małej kabiny w celu zachowania większego kokpitu. Żaden z tych punktów nie jest wadą, lecz raczej widocznym kompromisem projektowym. (1)
Remonty i eksploatacja
Utrzymanie jachtu skupia się wokół silnika zaburtowego: jednostka jest zazwyczaj wyposażona w kompaktowy silnik pomocniczy o mocy od 3 do 6 KM do manewrów portowych, co eliminuje konieczność dbania o stacjonarny silnik wewnętrzny. Prosty kadłub z laminatu i minimalna liczba systemów sprawiają, że używany Capri 16 wymaga od właściciela niewiele ponad rutynową konserwację jachtów przyczepowych – antyfouling, łożyska przyczepy i okazjonalne troszczenie się o teak. Przy produkcji ograniczonej do 500 kadłubów, jest to znana, ograniczona jednostka w rodowodzie stoczni Catalina. (1)
Werdykt
Capri 16 to skupiony mały pocket cruiser, który bez zbędnych pretensji radzi sobie w weekendowych rejsach. Butler wyposażył go w płytki kil skrzydłowy i łatwy w obsłudze takielunek, a stocznia Catalina zbudowała go na tyle czysto, by spełniać wymagania klasy. Nagradza żeglarza, który szuka łatwego do transportu jachtu z dwoma miejscami do spania, a nie miniaturowego jachtu turystycznego.
Zalety
- Płytki kil skrzydłowy o zanurzeniu 2,42 stopy idealnie nadaje się do pływania po płyciznach i wjeżdżania na rampy
- Większy niż przeciętnie kokpit jak na jacht 16-stopowy
- Długie kanapy mieszczą wysokich żeglarzy podczas weekendowych noclegów
- Prosty napęd wyłącznie na silnik zaburtowy sprawia, że utrzymanie jachtu jest łatwe
Wady
- Zanurzenie bliskie górnej granicy ułatwiającej transport na przyczepie
- Mniejsza wysokość w kabinie niż u konkurentów w tej klasie wielkościowej
- Skromny plan ożaglowania przy dynamicznych warunkach
- Kabina mniejsza od średniej jak na tę długość
