Projekt i konstrukcja
Ten 40-stopowy projekt Raynera to jednokadłubowiec z długim kilem i konstrukcją z litego laminatu poliestrowo-szklanego, budowany przez stocznię Mitchell & Sons od 1976 roku. Szerokość wynosząca 10,99 stopy oraz zanurzenie 4,99 stopy dają mu wąski, głęboki kadłub typowy dla brytyjskich jachtów turystycznych z lat 70., a stosunek wyporności do długości (D/L) na poziomie 389,26 plasuje go mocno w kategorii ciężkich jednostek wypornościowych. Wskaźnik komfortu wynosi 45,25, a wskaźnik wywrotności 1,54 – opublikowane dane opisują stabilny kadłub oceaniczny, którego parametry odpowiadają poważnej żegludze turystycznej, a nie przybrzeżnym rejsom jednodniowym. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Atlantic 40 to kecz topowy – wybór takielunku, który rozkłada powierzchnię żagli na dwa maszty i nadaje się do ciężkiego kadłuba obsługiwanego przez małą załogę. Współczesne recenzje opisują go jako ciężki jacht na kotwicy, któremu brakuje mocy, i zauważają brak sztywności na początku ruchu. Brak tej początkowej sztywności jest jednak połączony z doskonałą zdolnością do prostowania się po wywrotce – co oznacza, że jacht łatwo się przechyla, ale wraca do pionu w przewidywalny sposób. Jest to cecha, którą recenzenci ocenili jako najlepiej przystającą do ciężkiej żeglugi oceanicznej. Prędkość kadłubowa wynosi skromne 7,34 węzła, co jest spójne z długim kilem, pełnym kadłubem oraz silnikiem Mercedes Diesel o mocy 40 KM, który był jedynym napędem pomocniczym. (1)
Warunki mieszkalne
Dostępne źródła nie podają żadnego układu wnętrza, liczby miejsc do spania ani szczegółów wykończenia stolarki w Atlantic 40, a materiały dotyczące innych marek z grupy Atlantic nie mają zastosowania do tego projektu z biura Mitchell & Sons Rayner.
Werdykt
Atlantic 40 to konserwatywny, ciężki jacht żaglowy typu kecz z brytyjskiej szkoły projektowania jachtów turystycznych z połowy lat 70. Rayner zaprojektował dla niego długokilowy kadłub z laminatu, który prasa żeglarska oceniała jako niedożaglowany i mało sztywny, lecz obdarzony doskonałą odpornością na wywrotkę i wyraźnym przeznaczeniem do żeglugi oceanicznej. To jacht dla właściciela myślącego o żegludze pełnomorskiej, który ceni przewidywalność nad prędkość.
Zalety
- Doskonała zdolność do prostowania po wywrotce
- Ciężki kadłub oceaniczny z długim kilem i konstrukcją z litego laminatu
- Tradycyjny takielunek kecz topowy, odpowiedni do żeglugi w małej załodze
Wady
- Niedostatecznie mocna jak na swoją wyporność
- Brak sztywności w normalnym trymie żeglugowym
- Skromna prędkość kadłubowa wynosząca 7,34 węzła
