Ontwerp en constructie
Het meest kenmerkende aspect van de constructie van de Voyager 20 is de kiel. Stewart and Lange namen het vinkielontwerp van de Montgomery 17 over en voegden vervolgens een midzwaard toe om betere prestaties aan de wind te behalen. Hierdoor is de ingegoten loden kiel de grootste verbetering ten opzichte van de Potter 19. Boven de waterlijn is de boot uitgerust met zware Lewmar luiken en patrijspoorten, en de romp is een massief polyester monohull met een midzwaardkiel. De conservatieve ballast-verplaatsingsverhouding en de harde kim hielden de boot rechtop tijdens de proefvaarten – een structurele en geometrische realiteit in plaats van een marketingclaim. Het hoge vrijboord en de kuipranden hielden de kuip droog bij anker. (1)
Tuigage en weggedrag
In Practical Sailor schreven testers dat de Voyager 20 verrassend stabiel en goed uitgebalanceerd was met vier volwassenen en een hond aan boord in een bries van 8 tot 11 knopen op Sarasota Bay, een belasting die veel boten van deze omvang zou doen uit het roer lopen. Aan de wind liep de boot met het zwaard omhoog prima hoog aan de wind, maar tijdens de proefvaart werd meer lift waargenomen met het midzwaard naar beneden. De boot overstagde op een koers van 90 graden waarbij rekening werd gehouden met drift en ankerweg. Die cijfers beschrijven een zwaardsloep die zowel vergevingsgezind als redelijk efficiënt is, hoewel de relatief vlakke bodem bij het kruisen de neiging had om door de golven te stampen. (1)
Accommodatie
Binnenin behoudt de Voyager 20 de vrijwel identieke indeling van de Potter 19, met een compacte spoelbak, een draagbare toilet en een V-vormige voorhut, en bovendien beschikt hij over een behoorlijke hoeveelheid opbergruimte voor een boot van deze lengte. De kajuit is functioneel in plaats van ruim, duidelijk afgeleid van een beproefd ontwerp voor compacte toerzeilers, en het directe verkoopmodel aan particulieren betekende dat kopers die indeling kregen zonder de verdubbeling door de dealer, voordat International Marine failliet ging.
Bekende problemen
Het enige punt van aandacht bij het zeilen is de neiging om door korte steile golfslag te stampen bij het opkruisen, een direct gevolg van de relatief vlakke bodem en niet van een structurele gebreken. Er werden tijdens de periodieke keuring geen andere operationele of structurele problemen waargenomen, en de zware dekluiken en patrijspoorten wijzen erop dat het dekbeslag zo is ontworpen dat het bestand is tegen regelmatig gebruik.
Het oordeel
De Voyager 20 is een kleine, intelligente toerzeiler die een bewezen goed compact jachtontwerp heeft opgepakt en deze heeft voorzien van een werkelijk betere kiel en zwaardcombinatie. Hij is stabiel, droog en hanteerbaar onder zeil, met praktische accommodatie en eerlijke constructie. Zijn enige echte nadeel op het water is het stampende gedrag aan de wind door de korte steile golfslag, wat elke platbodem met midzwaard zal delen.
Pluspunten
- Ingegoten loden kiel met toegevoegd midzwaard voor uitstekende prestaties aan de wind
- Stabil en goed gebalanceerd onder belasting bij een matige bries
- Droge kuip dankzij het hoge vrijboord en de kuipranden
- Praktische indeling met voldoende opbergruimte
Minpunten
- Steekt door korte steile golfslag heen bij het opkruisen
- Compacte kajuit met alleen de essentiële uitrusting
