Ontwerp en constructie
De romp van de 29 is relatief smal en loopt naar achteren toe toe, wat haar interieur beperkt maar haar tot een stabiele boot maakt om bij zware zeegang voor anker te gaan. Met een lengte over alles van 29 voet 2 inch, een breedte van 9 voet 3 inch en een waterverplaatsing van net geen vier ton oogt ze slanker dan breed, maar die smalle breedte geeft haar een opmerkelijke stijfheid: van 25 tot 30 graden helling blijft ze zeer stijf in het water liggen. De romp zelf is een door Lloyd's gecertificeerde massieve polyester constructie met een schuimkern sandwichdek en kajuitdak voor minder gewicht en betere isolatie. De romp-dekverbinding overlapt en is afgedekt met fraai teak. Haar lange, gietijzeren vinkiel is volledig ingekapseld, waardoor deze niet kan losraken en nooit roestig wordt. Een door een skeg beschermd roer volgt een gematigd langkielprofiel dat al conventioneel werd gevonden ten tijde van de introductie in 1982. Een weggesneden voorvoet maakt het mogelijk om sneller overstag te gaan dan een volledige lange kiel zou toestaan. (1)
Tuigage en handling
De oprichter en medeontwerper van de werf koos voor een 7/8 fractionele tuigage met naar achteren geplaatste zalingen en zonder achterstag — ongebruikelijk voor toerjachten uit die tijd. Ze voert standaard een volledig doorgelat grootzeil en een 130 procent genua op een Furlex 200S rolsysteem, met een conservatief, gemakkelijk te hanteren zeilplan dat het zeiloppervlak beperkt houdt. Haar royale ballast houdt haar stijf en droog over de reling wanneer er een zeewind opstak, en onder normale omstandigheden is ze licht en direct op de helmstok, hoewel het roer wat zwaarder wordt wanneer de schijnbare wind plotseling toeneemt. Op ruime koersen is ze wat traag, wat je zou verwachten bij zo'n groot nat oppervlak en flinke waterverplaatsing, maar dankzij haar lange kiel houdt ze goed koers voor de wind. Eenmaal goed getrimd zal ze op een krappe windhoek zelfstandig doorvaren zonder tussenkomst van de bemanning of de stuurautomaat. In 1989 eindigde een regulier exemplaar als derde in de Round Britain Race, slechts tien minuten achter de tweede — bewijs dat ze geen wedstrijdjacht is, maar zich in de juiste context opmerkelijk goed weet te redden. (2)
Accommodatie
In een artikel voor Yachting Monthly merkten proevers op dat ze een gevoel van warmte en kwaliteit uitstraalt dat haar achter het anker buitengewoon gezellig maakt, met klassieke lijnen aan de buitenkant en warm, perfect vervaardigd interieurwerk binnenin. De stahoogte bedraagt net geen zes voet. De salon heeft een L-vormige bank aan bakboord rond een tafel met twee bladen, en de rugleuningen van de banken zijn ophijgbaar om slaapplaatsen te vergroten tot 6 voet 7 inch lang. Veel rompen werden gebouwd met een hoekkooi aan stuurboord, ideaal voor oceaanoversteken, hoewel de versie zonder deze extra bakskist oplevert; de boot werd in beide uitvoeringen aangeboden. De kombuis aan bakboord is een compacte L-vormige ruimte met een cardanisch opgehangen tweepits kookplaat met oven, een grote koelbox en een diepe spoelbak, terwijl daar tegenover een kaartentafel met uitzicht naar buiten boven vier laden staat. Het is opvallend dat geen van de salonramen open kan, dus ventilatie komt via luiken en schuifluiken. (3)
Bekende problemen
Een typisch zwak punt bij de 29 is speling op het onderste roerlager op de skeg-anker. Vroege exemplaren waren uitgerust met de MD7B-motor met een eencilingskoeling, en deze motoren hebben vaak het einde van hun levensduur bereikt. De gasfles die oorspronkelijk in de ankerkluis lag, is door veel eigenaren naar een container achterin verplaatst vanwege de kwetsbare positie. (2)
Refits en eigendom
Vroege 29ers gebruikten tot 1984 een MD7B met 18 pk en een eencilingskoeling, toen de kuiprand werd licht aangepast en de hoek van de genuaschoot werd geoptimaliseerd; nieuwere modellen namen de opvolger Volvo Penta 2002 over, en vanaf 1993 kregen de laatste bouwnummers een driecilinder MD2020 van 29 pk. Het tweecircuitkoelsysteem was aanvankelijk optioneel en werd later standaard. De originele niet-selstrallende lieren maakten in de praktijk plaats voor de krachtige selstrallende Lewmar 40 primaire lieren en de eenvoudige Lewmar 8 lieren op het kajuitdak die te zien zijn op latere uitgeruste boten. Een paneel in de kuipvloer kan worden omhooggehaald om toegang te krijgen tot de saildrive, de motorklep, de brandstoftank en het eerste filter.
Het oordeel
De Hallberg-Rassy 29 is een ideaal jacht voor een stel dat op comfortabele en veilige manier redelijke afstanden wil varen; een echte compacte oceaanzeiler met een prachtig zeewaardig gedrag. Ze is bedoeld voor een koper die zeewaardigheid en vakmanschap belangrijker vindt dan interieurvolume.
Pluspunten
- Ingegoten vinkiel en skeg-roer gebouwd volgens de Lloyds-certificering
- Stijf, stabiel en zeewaardig met een hoge ballastverhouding van 46 %
- Warm, goed afgewerkt interieur met praktische optie voor een hoekkooi
- Conservatieve, eenvoudig te bedienen fractionele tuigage
Minpunten
- Minder speling op het roerlager is een bekend zwak punt
- Eencilinder MD7B-motoren zijn vaak aan het einde van hun levensduur
- De geringe breedte beperkt de accommodatie en de prestaties voor de wind zijn matig
- De originele gasflessenopslag in de ankerkluis is kwetsbaar
