Ontwerp en rol in de wedstrijdwereld
De Extreme 40-serie fungeerde als een opwarmronde die schippers en bemanningen die gewend waren aan snelle monohulls in de juiste stemming bracht voor de eisen van het racen met een supersnelle grote catamaran. Het was een nieuwe generatie middelgrote catamarans die bedoeld was om de kloof te overbruggen tussen traditioneel multihull-zeilen en de vleugelzeilontwikkelingen die later zouden leiden tot de AC45. De verticale masten zijn niet van het wave-piercing-type zoals gebruikt op die AC45-catamarans; de boot vertrouwt in plaats daarvan op zeer smalle rompen en een lage verplaatsing-lengteverhouding — berekend op 19,18 zonder bemanning en 25,46 met bemanningsgewicht — om zijn prestaties te behalen. (2)
Constructie
De rompen en structurele onderdelen zijn volledig van carbon met een Nomex Aramide honingraatkern, en de gemonteerde componenten worden in een autoclaaf gerold waarin een vacuüm wordt getrokken en de delen tot 120 graden Celsius worden verhit. Dat proces levert boten op die zeer sterk maar niet erg duurzaam zijn, een compromis dat typisch is voor met autoclaaf geïnjecteerde wedstrijdstructuren. De lichtgewicht constructie maakt de catamaran ook eenvoudig transportabel, wat een groot voordeel is voor een klasse die is ontworpen om op evenementen over de hele wereld te verschijnen. (2)
Tuigage en prestaties
In plaats van het grote vleugelzeil dat op de AC45 te zien is, gebruikt de Extreme conventionele "zachte" zeilen, met een fractionele tuigage die een zeiloppervlak van 1.076 vierkante voet draagt. De tuigage vestigde het record voor de hoogste zeiloppervlak-verplaatsingsverhouding die ooit door de reviewer is berekend, met 72,62 bij grootzeil, fok en bemanningsgewicht, en steeg tot 129,25 wanneer de gennaker werd meegerekend. De topsnelheid ligt ergens tussen de 35 en 40 knopen bij 25 knopen wind, en er wordt verwacht dat de boot met slechts 6 knopen wind al met één romp vaart. De boten worden bemand door vier zeilers, versterkt door één niet-deelnemer, wat de puur wedstrijdgerichte insteek onderstreept. (2)
Accommodatie
De Extreme 40 is een strikte eenheidsklasse-wedstrijdcatamaran zonder enige voorziening voor toercomfort; zijn waterverplaatsing van 2.750 pond en smalle rompen bestaan uitsluitend om het zeilplan en de bemanning te ondersteunen. Er is geen leefbaar interieur om over te praten, en de identiteit van de boot wordt volledig bepaald door zijn rol in de regatta.
Het oordeel
De Extreme 40 is een gericht racinstrument: een lichte, autoclaafvervulde carbon catamaran met een records brekende zeilgarderobe en rompvormen die zijn getuned op pure snelheid. Door de eenheidsklasse-status en het transportabele karakter werd het een praktische pionier voor sportieve multihulls, ook al offert de constructie die hem sterk maakt langdurige duurzaamheid op.
Pluspunten
- Slanke rompen en een ultralage verplaatsing-lengteverhouding zorgen voor uitzonderlijke acceleratie en topsnelheid
- Conventionele soft-sail-tuigage met een record zeiloppervlak-verplaatsingsverhouding is eenvoudiger dan alternatieven met vleugelzeilen
- Het strikte eenheidsklasse-formaat en de gemakkelijke transporteerbaarheid zijn ideaal voor reizende wedstrijden
Minpunten
- De met een autoclaaf geïnjecteerde carbon-Nomex structuur is sterk maar niet duurzaam voor intensief gebruik
- Helemaal geen accommodatie of uitrusting voor toervaren
- Verticale, niet doorzeppende boegen verschillen van latere wave-piercing catamaranontwerpen
