Ontwerp en constructie
De Carter 42 is gebouwd van massief polyester voor zowel de romp als het dek, met een vinkiel en loden ballast. De Britse jachtarchitect Dick Carter tekende haar als een groot zeiljacht dat bestemd was voor serieuze gebruik, en Maryola bouwde haar zonder de sandwichconstructie die bij sommige latere serieproductiejachten wordt gebruikt. Haar lengte-breedteverhouding van 3,30 en een nat oppervlak van ongeveer 548 vierkante voet beschrijven een romp met een gematigde breedte en een substantieel onderwaterschip. De diepgang over het hele oppervlak van ongeveer 1.909 pond per inch betekent dat ze zwaar op het water ligt en bestand is tegen het bewegen door belading of zeegang; een eigenschap die zorgvuldige proviandvoorziening beloont, maar de toegankelijkheid tot ondiepe wateren beperkt.
Tuigage en handling
Ze is gebouwd met een toptuigage met een zeiloppervlak van 861 vierkante voet, wat volgens de beoordeling in de jachtdatabase meer tuigage is dan alleen 31% van alle vergelijkbare zeilboten — wat erop wijst dat de boot voor haar ankergrootte iets ondergetuigd is. Dat bescheiden zeilplan, gecombineerd met een verplaatsing-lengteverhouding (D/L) van meer dan 258, suggereert een boot die bij het maken van oversteken meer vertrouwt op haar ballast en rompvorm dan op pure zeilen. De vinkiel steekt ongeveer 7,2 tot 7,5 voet diep, afhankelijk van de belasting, wat volgens dezelfde beoordeling haar beperkt tot grote jachthavens. Haar kapseiscoëfficiënt van 1,95 en comfortverhouding van 27,15 plaatsen haar onder de stabiele, zeewaardige toerjachten in plaats van onder de nerveuze wedstrijdboten. (1)
Accommodatie en indeling
De Carter 42 heeft een dieselcapaciteit van 45 gallon en een watertank van 53 gallon; bescheiden capaciteiten die duiden op een boot die is ontworpen voor kustzeilen met periodieke aanvullingen, in plaats van lange, zelfvoorzienende reizen. De breedte van 12,76 voet geeft het interieur een redelijke breedte voor die tijd. Haar rompsnelheid van ongeveer 7,5 knopen, afgeleid van de waterlijnlengte van 31,5 voet, bepaalt de bovengrens van haar natuurlijke tempo onder zeil.
Het oordeel
De Carter 42 is een stevig gebouwde, gematigd getuigde oceaanzeiler uit de ontwerpstal van Carter eind jaren 70, gebouwd in massief polyester door Maryola met een loden geballaste vinkiel en een roer aan skeg. Het is een zwaar, stabiel platform waarvan het beperkte zeiloppervlak en de grote diepgang haar beter geschikt maken voor serieuze tochten op diepe wateren dan voor het verpozen in ondiep water. Haar conservatieve cijfers spreken voor zich en beloven een voorspelbaar gedrag op zee.
Pluspunten
- Solide polyester romp en dek met loden ballast bij een verhouding van 49,8%
- Stabiel profiel voor open zee met een kapseiscoëfficiënt van 1,95
- Royaal breedte voor een toerjacht uit het ontwerpjaar 1977
Minpunten
- Iets ondergetuigd voor haar lengte volgens vergelijkende beoordelingen
- Grote diepgang van 7,2–7,5 voet beperkt de toegang tot jachthavens en ankerplaatsen
- Beperkte brandstofcapaciteit van 45 gallon en watertank van 53 gallon
