Tasarım ve İnşa
12½, Herreshoff Manufacturing Company tarafından inşa edilen karvel kaplama ahşap bir tek tasarım (one-design) olarak başladı ve bu tersane 1943 yılına kadar 364 ahşap gövde üretti. Üretim daha sonra HMC lisansıyla Quincy Adams Yacht Yard'a geçti. Bu tersane, 1943'ten itibaren Herreshoff'un yapım planını kullanarak ancak orijinal teknelerin beyaz sediri yerine maun kaplama tercih ederek 51 gövde inşa etti ve bu gövdelerin baş tarafına hafif bir ters şiyer (reverse sheer) verdi. Cape Cod Shipbuilding ise sınıfı fiberglasa dönüştürmeden önce, 1948 ile 1950 yılları arasında yaklaşık 35 ahşap gövde daha inşa etti. Böylece sınıf, tarih boyunca ahşap ve fiberglas (GRP) kaplamalı olmak üzere üç farklı ahşap üreticisini ve ardından gelen kalıp döküm dönemini kapsar. Orijinal üç ahşap gövdenin çizgilerinden üretilen ayrı bir replika olan Doughdish'in yaratıcısı, teknenin orijinaliyle eşleşmesi için fiberglasın sağladığı ağırlık tasarrufundan bilinçli olarak kaçındı; bu sadelik, Doughdish'in dernekle düzenlenen regatta'larda ahşap 12½'lerle yarışabilmesini sağlarken, Cape Cod fiberglas 12½ yarışlarına katılma hakkı elde edemedi. (1)
Arma ve Kullanım
Tasarım, tümü aynı 140 fit karelik yelken planı altında kalan bir Marconi arma, giz arması veya wishbone armayı kabul eder. Giz konfigürasyonu döneme uygun orijinal tasarımdır; Marconi ve wishbone seçenekleri ise dengeli, dar gövdeli bir teknenin farklı yelken kullanım tercihlerine sonradan uyarlanmasını yansıtır. 110,9'luk D-PN değeriyle tekne, derecelendirilmesi daha kolay olan küçük salmalı tekneler arasında yer alır ve tek tip statüsü, belirli bir gövdenin hangi armayı taşıdığına bakılmaksızın, açık ölçüm yerine kontrollü bir handikap sistemi altında kardeş teknelerle yarışmasını sağlar. (1)
Soy ve Tek Tasarım Bağlamı
12½, kendini tüketen bir tasarım değildi. Herreshoff, bu modeli doğrudan 1914 yılında ilk kez inşa edilen Bull's Eye ile geliştirdi; daha sonra ise 1940 yılında çizimleri tamamlanan Buzzards Bay 14'e dönüştürdü. Bu soy ağacı, 12½'yi tek başına bir deneyden ziyade küçük Herreshoff salmalı tekneler ailesinin kökeni olarak gösterir. Tek tasarım kural kitabı ise sadece dar sınırlar içinde karşılıklı kullanımı korumuştur; Doughdish'in ahşap tekne regattalarına kabul edilmesi, Cape Cod 12½'nin ise edilmemesi bunun en iyi örneğidir. (1)
Bilinen Sorunlar
Sınıftaki alıcıların bilmesi gereken en önemli kusur, tersaneler arasındaki malzeme değişikliğidir. Quincy Adams gövdelerinde beyaz sedir yerine maun kullanılmış ve baş tarafta ters bir şiyer uygulanmıştır; bu özelliklere sahip bir gövde orijinal bir HMC teknesi değildir ve yanlış tanıtılmış bir orijinal değil, lisanslı bir varyant olarak değerlendirilmelidir. Cape Cod fiberglas tekneleri üretim hattında kesintisiz devam etmiş olsalar da, orijinal ahşap sınıfı yarışlarına katılamazlar; bu sınırlama yalnızca regatta odaklı tekne sahipleri için önem taşır ancak sınıfın sadakat politikasının ne kadar kelime anlamıyla uygulandığını gösterir. (1)
Karar
Herreshoff 12½; tek tasarım kimliğini kaybetmeden bir kez tasarlanan, üç ahşap tersanede ve fiberglas halefiyle birlikte üretilen, olağandışı bir uzun ömürlülüğe ve tutarlılığa sahip küçük bir salmalı yelkenlidir. Özelleştirilebilir modern bir günübirlik yelkenli yerine kontrollü, tarihi bir sınıfa değer veren sahibini fazlasıyla memnun eder; arma esnekliği ise yelken kullanım zevklerinin değiştiği dönemlerde bile onu kullanılabilir kılar.
Avantajları
- 1914'ten beri tek bir Nathanael Herreshoff çizimi altında kesintisiz olarak üretilen tek tasarım (one-design) yapısı
- Aynı 140 fit karelik plan üzerinde sınıf kurallarına tamamen uygun üç farklı arma seçeneği
- Ahşap tekne regattalarına katılma hakkı kazanan Doughdish replikası, sınıfın sadık kopyalara ne kadar toleranslı olduğunu göstermektedir
Dezavantajları
- Quincy Adams gövdeleri, HMC orijinalleri değil, ters şiyerli maun kaplama varyasyonlardır
- Cape Cod fiberglas 12½, orijinal ahşap derneği yarışlarından hariç tutulmuştur
