Projekt i konstrukcja
Projekt Barnetta to bezobłowy scow z hermetycznym kadłubem i pokładem oraz dodatkową wewnętrzną pływalnością. Przestrzeń na nogi jest formowana bezpośrednio w pokładzie, dzięki czemu kadłub jest całkowicie szczelny – jacht nie boi się bagien i ma w sobie tyle pianki, by utrzymać na wodzie zarówno samą jednostkę, jak i załogę. Po pokładzie biegnie listwa odbojowa chroniąca przestrzeń pod kabiną przed wodą, a duża szerokość wynosząca 54 cale w połączeniu z głębokością kadłuba 15 cali sprawiają, że jacht pozostaje wyraźnie suchy, przy jednoczesnym zwiększeniu pojemności wnętrza. Wykończenie laminatu jest staranne, a drewniane elementy pokryte są ręcznie nakładanym lakierem, z mahoniowymi handrelingami, które służą jako bezpieczne uchwyty dla rąk i stóp. Klasa ta przeszła przez lata drobne modernizacje, które, według producenta, uczyniły nowsze jachty mocniejszymi i bardziej trwałymi, bez zmiany ich właściwości nautycznych. (1)
Takielunek i obsługa
Butterfly jest ożaglowany jako kat-takielunek bez foka, z olinowanym masztem obrotowym postawionym na zaokrąglonym punkcie mocowania pokładu i uniesionym przez trzy stalowe liny z regulacją szybkorozłączkową. Osiemnastostopowy maszt dzieli się na dwie dziewięciostopowe sekcje, dzięki czemu jest łatwiejszy w transporcie niż kadłub i można go składać, co pozwala zaoszczędzić miejsce w gnieździe stopowym. Jedna osoba może postawić lub złożyć maszt w kilka minut, a żagiel chodzi na linie szotowej w kieszeni masztu, co pozwala nawet młodszym dzieciom na jego stawianie i pozwala utrzymać maszt pionowo podczas przerwy na obiad. Miecz szybrowy i wspomaganie sprężyną w aluminiowym sterze ułatwiają wodowanie i schodzenie z piasku, trawy czy przyczepy, a relingi stopowe mogą służyć jako prowizoryczny wózek szotów grota poprzez zawieszenie pętli szotu na ich zaokrąglonym przednim końcu. Na maszcie znajduje się również miejsce na dedykowany obciągacz bomu. (2)
Warunki mieszkalne i przeznaczenie
Jest to raczej jacht do żeglugi dziennej i szkoleniowej niż pełnomorski jacht turystyczny, ale wnęka pod stopami ma pojemne wymiary 25 na 15 cali i 15 cali głębokości – co czyni go głębszym niż większość łodzi w tej klasie wielkości i masy – dzięki czemu dorośli o wzroście znacznie przekraczającym 180 cm mogą na nim wygodnie żeglować. Jest też wystarczająco duży dla kilku osób w ramach limitu masowego załogi wynoszącego 600 funtów. Przy masie kadłuba wynoszącej około 135 funtów jest na tyle lekki, że jedna osoba może go samodzielnie zwodować, a dwie osoby bez trudu podnoszą go z dachu samochodu. Można go również holować na małym przyczepie lub transportować na bagażniku dachowym. Wiele klubów żeglarskich i ośrodków wypożycza go jako łódź szkoleniową dla młodzieży, co tłumaczy, dlaczego stare i nowe egzemplarze wciąż rywalizują ze sobą bok w bok, będąc faworytami regat.
Znane problemy
Jedynym udokumentowanym słabym punktem są relingi stopowe: dokładna inspekcja egzemplarza z 1977 roku wykazała, że są one poluzowane i źle naprawione, a recenzent określił to jako najczęstszy problem tych łodzi. Poza tym szczelne wykonanie i pianka wypornościowa sprawiają, że wywrotka nie kończy się tragedią – kadłub stoi wysoko na wodzie, łatwo ją podnieść, a po wypłukaniu wnęka na nogi pozostaje sucha. (2)
Remonty i eksploatacja
Własność jest prosta. Jacht jest z założenia praktycznie wolny od konieczności konserwacji, aktualizacje poprawiały jedynie jakość wykonania z biegiem czasu, a przepisy monotypowe sprawiają, że klasa pozostaje identyczna, dzięki czemu dobrze utrzymany starszy kadłub pozostaje konkurencyjny z nowym. Fabryczna rumpel jest drewniana i składa się w celu użycia metalowego balastu do balastowania, połączona ze składanym aluminiowym sterem i solidnym drewnianym mieczem szybrowym – to elementy, które warto zachować lub wymienić na identyczne.
Werdykt
Butterfly to rzadkość: pięćdziesięcioletnia klasa monotypowa, która wciąż daje satysfakcję zarówno dziecku uczącemu się balastowania, jak i poważnemu żeglarzowi regatowemu, ponieważ klasa nigdy nie odeszła od specyfikacji Barnetta z 1962 roku. Jest sucha, w praktyce niezatapialna, łatwa w transporcie i tania w utrzymaniu, a jedynym powtarzającym się problemem jest wymagająca naprawy poluzowanie relingów.
Zalety
- Zamknięty, wypełniony pianką kadłub sprawia, że jacht nie tonie i łatwo się prostuje
- Głęboki, przestronny kokpit pasuje do wysokich dorosłych i małej załogi
- Dwuczęściowy maszt oraz kadłub o wadze 135 funtów sprawiają, że samodzielne transportowanie i wodowanie są realne
- Stabilność klasy sprawia, że stare i nowe jachty są naprawdę konkurencyjne
Wady
- Listwy stopowe mają tendencję do luzowania się i wymagają nieudanych napraw
- Brak foka i minimalne warunki mieszkalne poza wnęką na nogi ze względu na charakterystykę konstrukcji
