Design i konstrukcja
Kadłub zaprojektowany przez Blomstergrena to monolityczny, ręcznie układany laminat z negatywną rufą i sterem wolnonośnym zamontowanym na wewnętrznym skegu, natomiast finkil to ołów na laminatowej płetwie. Długość całkowita wynosi 9,2 m przy długości w linii wodnej (LWL) 7,45 m, szerokości 3,2 m oraz zanurzeniu 1,73 m, które pod obciążeniem może wzrosnąć do 1,83 m. Powierzchnia zmoczona wynosząca około 28 m² i współczynnik zanurzenia na poziomie 159 kg/cm opisują kadłub, który stabilnie osiada wraz z zapasami i załogą. Stosunek balastu do wyporności na poziomie 49% potwierdza solidnie zbalastowany kil jak na tę wielkość jachtu. (1)
Ożaglowanie i plan żagli
Trio 92 to slup topowy z masztem przechodzącym przez pokład, niosący 19 m² w grocie i 35 m² genuę (w specyfikacji wymieniona jest również druga genua o powierzchni 28 m²), a także 75 m² spinakera do żeglugi z wiatrem. Wymiary fałów i szotów są szczegółowo udokumentowane: fały grota i genui mają długość 28,7 m przy średnicy 10 mm, szoty foka i genui wynoszą 9,2 m przy średnicy 12 mm, a szot główny ma długość 23 m przy średnicy 12 mm. Stosunek powierzchni żagli do wyporności wynosi 15,9 przy standardowym ożaglowaniu i 19,1 przy użyciu genui 135%; jeden z recenzentów na yachtdatabase.com zauważył, że jacht niesie więcej ożaglowania niż tylko 31% podobnych łodzi, co sugeruje, że jest on nieco niedożaglowany jak na swoją wyporność. Jego wskaźnik SRS wynosi 0,927, spadając do 0,904 bez żagli do kursów pełnych. (2)
Osiągi i dzielność morska
Obliczona prędkość maksymalna wynosi około 4,9 węzła przy teoretycznej prędkości kadłuba wypornościowego wynoszącej 6,6 węzła, a wskaźnik komfortu (Motion Comfort Ratio) plasuje się w przedziale od 20,9 do 22,0. Wskaźnik wywrotności na poziomie 2,05 oznacza, że jacht nie zostałby dopuszczony do regat oceanicznych, co mocno przypisuje go do kategorii jachtów turystycznych do żeglugi przybrzeżnej. Wskaźnik osiągów względnej prędkości (Relative Speed Performance) wynoszący 46 oraz stosunek powierzchni żagli razem opisują jacht o umiarkowanej mocy, zrównoważony pod kątem spokojnej żeglugi, a nie pełnego rozpędu. (2)
Warunki mieszkalne
Pod pokładem wnętrze wykończone jest w całości w teku, a wysokość w kabinie wynosi 1,85 m, co określa się jako powyżej średniej dla tej klasy. Kambuz znajduje się na prawej burcie, a stanowisko nawigacyjne na lewej. Za miejscem nawigatora znajduje się koja rufowa, która służy również jako miejsce do siedzenia przy stole nawigacyjnym. W salonie umieszczono łagodnie wygiętą kanapę w kształcie litery U oraz prostą kanapę, natomiast w części dziobowej znajdują się dwie pełnowymiarowe koje, a toaleta usytuowana jest między salonem a dziobem. Liczba miejsc do spania różni się w zależności od źródła – jedno podaje cztery, drugie sześć – więc układ wnętrza pozwala na wygodne zakwaterowanie małej rodziny lub dwóch par w zależności od tego, jak zostanie zagospodarowana kanapa.
Werdykt
Trio 92 to kompaktowy, dobrze zbalastowany szwedzki jacht turystyczny o uczciwej konstrukcji i praktycznym wnętrzu w teku, ograniczony w liczbach egzemplarzy i zbudowany podczas krótkiej, burzliwej serii produkcyjnej. Nadaje się do żeglugi po wodach osłoniętych i przybrzeżnej, a nie do dalekiej żeglugi oceanicznej.
Zalety
- Ołowiany finkil z blisko 49-procentowym stosunkiem balastu zapewniający dużą sztywność
- Powyżejprzeciętna wysokość w kabinie i pełne wykończenie wnętrza w teku
- Dokumentowane, przemyślane wymiary systemów regulacji żagli ułatwiające konserwację takielunku
Wady
- Wskaźnik wywrotności na poziomie 2,05 wyklucza go z regat oceanicznych
- Nieco za mała powierzchnia żagli w porównaniu do podobnych 30-stopowych slupów
- Zbudowano mniej niż 100 sztuk, co ogranicza dostępność części zamiennych i wsparcie floty
