Projekt i konstrukcja
Mariner 19 jest zbudowany głównie z laminatu poliestrowo-szklanego, z zaokrąglonym, pochylonym dziobem, pionową pawężą oraz sterem na pawęży na rumplu. Wersja Spindrift od stoczni Rebel posiadała nieco zmodernizowane formy kadłuba i pokładu oraz dodatkowe iluminatory po obu stronach kabiny, pozostając jednak jachtem jednokilowym, w przeciwieństwie do szerzej rozpowszechnionego projektu z stałym finkilem lub opcjonalnym mieczem. Kadłub jest bezpośrednim powiązaniem z Rhodes 19, a Steve Henkel zauważa, że część podwodna jachtu wydaje się już nieco przestarzała w czasach budowy przez Rebel. Stuart Marine później przypisało ten fakt nieco niedokładnym rysunkom broszur sprzedażowych, a nie samym łodziom, stwierdzając, że to rysunki – a nie kadłuby – przedstawiają węższy wejście dziobu niż pierwotne linie projektowe Rhodes. Richard Sherwood opisuje ostry nawis dziobu i wysoką wolną burtę, które są cechami bardziej odpowiednimi dla jachtu turystycznego niż dla nowoczesnego jachtu regatowego. (1)
Takielunek i prowadzenie
Jacht jest wyposażony w ułamkowy takielunek bermudzki z kolumną masztu (tabernakulum), co w wersji z mieczem sprawia, że wodowanie z przyczepy jest stosunkowo łatwe dzięki małemu zanurzeniu w pozycji podniesionej wynoszącemu zaledwie 0,83 stopy. Przy opuszczonym mieczu jacht ma 4,92 stopy zanurzenia; wariant z kilem ma 3,30 stopy i zapewnia większą stabilność, choć stocznia Rebel nie budowała żadnego z nich. Sherwood uznał, że Mariner radzi sobie w trudnych warunkach pogodowych – zdolność tę bezpośrednio wiąże z 210-funtowym mieczem, który po opuszczeniu działa jak balast. Pod żaglami konstrukcja niesie 184 stopy kwadratowe powierzchni żagli, w tym grot o powierzchni 115 stóp kwadratowych, i osiąga średnią wartość PHRF na poziomie 285 przy prędkości kadłubowej wynoszącej 5,65 węzła – dane te plasują go mocno jako typowy jacht do jednodniowej żeglugi, a nie rasowego ścigacza.
Wnętrze i kabiny
Pod pokładem Mariner oferuje małą kabinę typu cuddy, którą O'Day powiększył w 1969 roku pod oznaczeniem „2+2”. Wysokość w kabinie wynosi przytulne 44 cale. Miejsca do spania jest dwie osoby na koją V w części dziobowej lub cztery przy dodaniu dwóch koi rufowych, a jachty Spindrift odziedziczyły ten układ bez zmian. Nie ma tu mowy o przestronności turystycznej; kabina służy jako schronienie na noclegi i przechowywanie sprzętu, co jest typowe dla 19-stopowego jachtu transportowanego na przyczepie.
Znane problemy
Produkcja Spindrift niesie ze sobą jedną udokumentowaną anomalię regatową: kadłub nr 4037, fabryczny jacht, który prezes firmy John Barnett przywiózł na Mariner Nationals w 1981 roku, miał być o około 40% lżejszy od jachtów budowanych przez O'Day. Dzięki temu oficerowie klasy cofnęli jego certyfikat pomiarowy i ponownie przeliczyli kotwicę regatową. Poza tym jedynym znanym osobliwością jest już wspomniana różnica w rysunkach broszury Stuarta, którą stocznia przypisała pracownikowi działu graficznego, a nie samemu kadłubowi. (2)
Remonty i własność
Stocznia Spindrift wyprodukowała tylko niewielką liczbę jachtów, zanim w 1986 roku Stuart Marine stał się licencjonowanym producentem, więc większość jednostek Mariner 19 na wodzie to wcześniejsze kadłuby projektu O'Day lub późniejsze konstrukcje ze stoczni Stuart. Wyjątkową grupę stanowią jachty Rebel 78 z mieczem obrotowym – można je odróżnić po numerach kadłuba od 4000 do 4078 oraz dodatkowych iluminatorach bocznych. Normalnym napędem do manewrów portowych jest silnik zaburtowy o mocy od 3 do 6 KM. Właściciele instalujący opcjonalną genuę o powierzchni 105 stóp kwadratowych, spinaker lub obciągacz bomu zwiększają zasięg jednodniowych rejsów bez zmiany samego kadłuba.
Werdykt
Spindrift Mariner 19 to niewielka, ale dobrze zdefiniowana przypis w historii długowiecznego projektu pochodzącego od Rhodesa: krótka seria wyprodukowana wyłącznie na mieczach, z zmodernizowanym osprzętem i jednym, niezbyt spektakularnym wynikiem regatowym. Jako jednostka odziedzicza łagodny charakter łatwego do transportu Mariner oraz kadłub odporny na warunki pogodowe, a specyfika Spindrift dotyczy głównie aspektów kosmetycznych i historycznych, a nie konstrukcyjnych.
Zalety
- Dzieli sprawdzony kadłub Rhodes 19 z ostrym wejściem dziobu i wysoką wolną burtą
- Miecz z balastem o wadze 210 funtów zapewnia odporność na ciężkie warunki pogodowe i łatwe transportowanie
- Dodatkowe bulaje w kabinie poprawiają doświetlenie wnętrza w porównaniu do wcześniejszych form
Wady
- Zbudowano tylko 78 sztuk, co ogranicza dostępność części zamiennych i wsparcie klasowe
- Tylko mieczowy – brak opcji stabilności kilowej oferowanej w innych projektach
- Twierdzenie o 40% mniejszej masie jednej ze stoczniowych łodzi pozostawiło piętno wycofanego certyfikatu w historii klasy
