Projekt i geneza
Rhodes 19 zaczął swoją historię wkrótce po zakończeniu II wojny światowej jako drewniany jacht mieczowy zaprojektowany przez Philipa Rhodesa i nazwany Hurricane. W Greenwich Cove w stanie Connecticut funkcjonowała tylko jedna flota tego modelu, która jednak szybko przestała istnieć. W 1947 roku Southern Massachusetts Yacht Racing Association zleciło stoczni Palmer Scott Yard wykończenie gołych kadłubów Hurricane kilami, nadając im klasę SMYRA i montując aluminiowe maszty. Później Marscot Plastics wykorzystał zatwierdzony przez klasę formę ze jachtu SMYRA, a w 1958 roku George O'Day uzyskał zgodę Rhodesa na zmianę nazwy projektu na „Rhodes 19”. Pierwszy krajowy czempionat odbył się w 1963 roku, a krajowa organizacja klasy zebrała się w Larchmont Yacht Club w 1965 roku. O'Day zakończył produkcję do 1980 roku z powodu rosnących kosztów materiałów i słabej sytuacji gospodarczej, ale Stuart Marine – założone przez żeglarza Rhodes 19, Stuarta Sharagę – wyprodukował swój pierwszy jacht w 1984 roku, używając metod produkcyjnych i narzędzi opracowanych przez projektanta Jima Taylora. Te dwie linie stoczni pozostają ze sobą konkurencyjne do dziś. (2)
Budowa i kształt kadłuba
Rhodes 19 to solidny jacht do żeglugi dziennej z kadłubem o stabilności kształtu. W wersji z kilem posiada on żeliwny kil płetwowy z zamocowanym na stałe sterem z mahoniu; wersja z mieczem ma natomiast laminatowy miecz, ster obrotowy podnoszony nad wodę oraz 150 funtów wewnętrznego balastu ołowianego. Żeliwny kil wersji z kilem waży około 440 funtów, a sam jacht razem z wyposażeniem około 1325 funtów, w porównaniu do 1030 funtów dla wersji z mieczem. Lakierowany kosz z mahoniu i przestronny pokład dziobowy dopełniają prostej, trwałej konstrukcji, zbudowanej na kadłubie, który w oryginalnej karcie technicznej określono jako szybki i bezpieczny, a także jako doskonały jacht kotwiczny do ciężkich warunków pogodowych. (2)
Ożaglowanie i prowadzenie
Jacht wyposażony jest w takielunek ułamkowy z powierzchnią żagli wynoszącą 175 stóp kwadratowych, wysokością masztu 27 stóp i 10 cali oraz bomem o długości 10 stóp i 4 cale; wersja kilowa ma maszt o wysokości 28 stóp i 4 cale w porównaniu do 25 stóp i 6 cali w wersji z mieczem. Stabilność kadłuba pozwala na bezpieczne ustawienie spinakerbomu podczas halsowania przy umiarkowanym wietrze, a spinakery zazwyczaj stawiano i zrzucano z kotwicy w kokpicie. Właściciele często dodają wózek szotów grota Harken z obciągaczami, barber haulery, cunningham oraz napinacz liku przedniego foka, co pozwala na precyzyjną regulację prowadzenia foka. Jim Taylor w magazynie Small Boats zauważył, że jacht doskonale nadaje się do żeglugi międzypokoleniowej, co jest cechą zgodną z jego bezpiecznym charakterem. (2)
Warunki mieszkalne i układ wnętrza
Standardowy układ wykorzystuje dwie długie, formowane z laminatu ławki, które służą również jako komory wypornościowe, oferując wygodne miejsca do siedzenia dla sześciu dorosłych osób oraz dobrze proporcjonalną, niskoprofilową kabinę cuddy, która zapewnia dobrą ochronę przed bryzgami wody z fali kotwicznej. Wersja turystyczna, Mariner, zastępuje tę kabinę małą kabiną. Odpowiedni namiot bomowy nad kokpitem znacznie zwiększyłby zasięg jachtu podczas noclegów na wodzie, bez zmiany jego zasadniczego, otwartego charakteru jachtu jednodniowego. (2)
Remonty i własność
Starsze kadłuby budowane przez stocznię O'Day można przywrócić do stanu pozwalającego na pełną konkurencyjność, co oznacza, że kupujący nie musi szukać tylko niedawno wybudowanych jachtów ze stoczni Stuart Marine, aby z powodzeniem startować w regatach kotwicznych. Ciągłość klasy na przestrzeni różnych budowniczych oraz duża, zachowana flota sprawiają, że części i wiedza klasowa są dość łatwo dostępne dla właściciela chcącego utrzymać projekt pochodzący z 1959 roku. (2)
Werdykt
Rhodes 19 przetrwał, ponieważ łączy w sobie spokojną żeglugę rodzinną i regaty monotypowe bez kompromisów w żadnej z tych roli. Jego stabilny kadłub, prosty takielunek i chroniona kabinowo-komorowa konstrukcja (cuddy) sprawiają, że jacht jest bezpieczny dla początkujących i dzieci, podczas gdy konkurencyjna struktura klasy i łatwy do trymowania takielunek nagradzają doświadczonych regatowców. Wersje z kilem i mieczem rozszerzają jego zastosowanie od płytkich zatoczek po przybrzeżne warunki sztormowe.
Zalety
- Udowodniona skuteczność przez ponad pięćdziesiąt lat i ponad 3500 kadłubów zarówno jako jacht do żeglugi dziennej, jak i w regatach monotypowych
- Kształtnie stabilny, wybaczający błędy kadłub o dużej odporności na trudne warunki pogodowe
- Warianty z kilem i mieczem nadają się do różnych akwenów; starsze jachty można odrestaurować do poziomu konkurencyjnego dla klasy
Wady
- Model z mieczem jest mniej popularny i ma mniejszą stabilność wynikającą z konstrukcji kilowej
- Otwarta kabinety ogranicza możliwość noclegu bez dodatkowego namiotu na bomie
