Gloucester 18 — informacje, recenzja, dane techniczne

Design i konstrukcja

Kadłub jachtu Buccaneer 18 wykonany jest z laminatu poliestrowo-szklanego, a jego drzewce są z aluminium formowanego na gorąco. Obecność miecza sprawia, że łódź jest łatwa w transporcie na przyczepie. Przy stosunkowo niskiej masie 500 funtów (ok. 227 kg), długości całkowitej wynoszącej 18 stóp (5,5 m) oraz długości linii wodnej (LWL) 16 stóp i 8 cali (5,08 m), wystarczy kabestan do wciągnięcia jachtu na wodę. Jest to mieczówka typu sit-in (do siedzenia wewnątrz kadłuba), co uczyniło go popularnym wśród żeglarzy regatowych przechodzących z klas 420 czy Vanguard 15, które są mieczówek typu sit-on (do siedzenia na burcie). Niemal idealnie symetryczna linia wodna to celowe założenie projektowe kadłuba: zmniejsza ona znaczną część nawietrzności wywołanej przechyłem, pozwalając jachtowi utrzymać szybkie ślizgi i charakterystyczny, symetryczny przechył bez konieczności ciągłej walki sternika z płetwą sterową. (1)

Ożaglowanie i prowadzenie

Buccaneer 18 posiada ożaglowanie typu slup o wysokim wydłużeniu, składające się z grota, foka rolowanego na rolerze oraz spinakera, przy czym fok rolowany jest szczególnym atutem dla nowszych żeglarzy. Jego kadłub ślizgowy pozwala na dynamiczną żeglugę, a jacht wchodzi w ślizg już przy wietrze o sile 8 do 10 węzłów dzięki stosunkowo małej linii wodnej. Ponieważ kadłub ma dużą szerokość na linii wodnej, jacht – choć jest to mieczówka – nie wymaga użycia trapezu, co sprawia, że praca załogi ogranicza się do dwóch rąk. Buccaneer 18 zyskał popularność ze względu na łatwość prowadzenia i pozostaje konkurencyjny w regatach małych łodzi, osiągając oceny PHRF na poziomie około 252–258 oraz wskaźnik Portsmouth Yardstick wynoszący 87. (1)

Wnętrze i kokpit

Jest to bardziej jacht dzienny niż jacht turystyczny, ale kokpit jest naprawdę przestronny: Buccaneer 18 ma obszerny kokpit mieszczący do sześciu osób na rejsy jednodniowe, z miejscami w kokpicie, które umożliwiają płynną żeglugę. Podawana liczba załogi waha się od jednej do sześciu osób, a możliwość siedzenia wewnątrz zapewnia załodze schronienie przed warunkami atmosferycznymi, czego nie ma typowy miecznik typu sit-on. Dla łatwego do transportu jachtu o wadze 500 funtów, pojemność towarzyska kokpitu jest jego kluczową zaletą. (2)

Znane problemy

Właściciele wcześniejszych egzemplarzy zgłaszają, że w pierwszej serii produkcyjnej występowały pewne wady budowy, choć ci sami właściciele zauważają, że po usunięciu tych usterek cieszyli się jachtem bezproblemowo. Ostrzeżenie dla kupującego wczesny egzemplarz Chryslera polega po prostu na potwierdzeniu, że wszelkie takie wady konstrukcyjne zostały skorygowane. (1)

Remonty i własność

Długi łańcuch stoczni produkujących ten projekt oznacza, że używany Gloucester 18 lub Buccaneer 18 może pochodzić z dowolnej z kilku er produkcyjnych, ale klasa monotypowa pozostaje ściśle kontrolowana: Nickels Boatworks kupiło formę w 2008 roku i od tego czasu produkuje te jachty, a aktywna organizacja klasy sprawia, że floty żeglują na całym świecie. Standardem jest 175 stóp kwadratowych powierzchni żagli roboczych dla grota i foka (z spinakerem o powierzchni 178 stóp kwadratowych), dzięki czemu takielunek i zestaw żagli są proste w utrzymaniu lub wymianie. (1)

Werdykt

Gloucester 18 to rzadkość: 227-kilogramowy miecznik na przyczepę, który wchodzi w ślizg bez trapezu, pomieści sześć osób w kokpicie podczas jednodniowych rejsów i wciąż wygrywa regaty małych łodzi. Symetryczna linia wodna łagodzi nawietrzność, a rolowany fok obniża próg wejścia dla mniej doświadczonych załóg. Jedynym poważnym minusem są wady produkcyjne z wczesnych lat produkcji, które warto sprawdzić przy każdym egzemplarzu z ery Chrysler.

Zalety