Projekt i konstrukcja
Kadłub projektu Killinga charakteryzuje się wyraźnym obłem przechodzącym w kierunku rufy z umiarkowanym nachyleniem (deadrise) w środkowej części kadłuba, które łagodzi się w płaską powierzchnię na pawęży. Taki kształt zapewnia dobrą stabilność kształtu i stosunkowo stabilny profil kadłuba, nie ograniczając jednocześnie potencjału do wchodzenia w ślizg. Stabilność w porcie jest doskonała, a mimo to ten sam kadłub chętnie wchodzi w ślizg. Przy masie 290 funtów w skafandrze i szerokości 5 stóp 6 cali jacht jest znacznie trwalszy niż skiff, zachowując przy tym jego żądzę prędkości. Miecz jest głęboki i mieści się w skrzyni mieczowej, która wystaje tylko na sześć cali nad podłogę kokpitu, pełniąc jednocześnie funkcję idealnego oparcia dla nóg, a zaokrąglone zakończenie pokładu świetnie sprawdza się pod względem ergonomii. Otwarta pawęż opróżnia kokpit z wody w ciągu sekund, choć wymaga od konstruktora zastosowania wybrzuszenia na pawęży (ruderhump) do zamontowania steru. (1)
Ożaglowanie i obsługa
Fusion 15 niesie duży plan ożaglowania o powierzchni 142 stóp kwadratowych dla grota i foka oraz spinakera asymetrycznego o powierzchni 79 stóp kwadratowych, a podobnie jak skiff nosi żagle z mylaru. Killing wybrał asymetryczny spinaker zamiast zwykłego spinakera, aby uniknąć komplikacji konwencjonalnego rozwiązania, a profil dziobu jest wystarczająco przedłużony, aby przesunąć punkt zwrotny asymetrycznego spinakera o osiem cali przed fok – co później opisano jako dziób typu clipper, wysunięty o 8 cali przed punkt zwrotny foka. Fok jest rolowany na rolce i samozwrotny za pomocą łożyskowanej kolumny samozwrotnej Harken, z pojedynczym szotem prowadzącym się w górę masztu od szyny foka i w dół do obrotowego knaga poniżej obciągacza bomu. Spinaker jest stawiany za pomocą bardzo prostego systemu stawiania. Samozwrotny fok rolowany na rolce pozwala na żeglugę jednoosobową, regaty dwuosobowe lub rejsy jednodniowe we trzy osoby, a jacht można bezpiecznie prowadzić samodzielnie – zarówno przez dobrego żeglarza i nowicjusza, jak i przez dwóch wykwalifikowanych żeglarzy. Anodowany maszt aluminiowy połączono z okuciami Harken i Ronstan, a komputerowo prowadzone płetwy – uchylny ster i obrotowy miecz – podlegają ścisłej kontroli monotypowej dla uczestników regat. (2)
Wnętrze i kokpit
Nie ma tu mowy o kabinach czy kojach; jest to mieczówka do żeglugi dziennej i szkoleniowej, przeznaczona dla jednej, dwóch lub trzech osób. Kokpit wyznacza skrzynia mieczowa, która wystaje na 15 cm (6 cali) nad podłogę, stanowiąc podpórkę dla nóg oraz punkt mocowania pasów balastowych zamontowanych na skrzyni pod odpowiednim kątem do balastowania załogi. Otwarta pawęż i obła pokładu zapewniają bezpieczną przestrzeń roboczą i samoodpływ wody, natomiast minimalne zanurzenie wynoszące 12,7 cm (5 cali) przy podniesionym mieczu i 1,2 metra (4 stopy) przy opuszczonym pozwala jachtowi przechodzić z transportu na przyczepie i płytkich ramp do ostrej żeglugi pod wiatr.
Znane problemy
Otwarty pawęż wymaga uchwytu na ster do montażu – co jest konsekwencją projektową, a nie wadą – a skrócone notatki stoczni pozostawiają pełny opis wodowania z rampy bez wyjaśnienia.
Remonty i eksploatacja
Jacht nie jest już produkowany, a jego produkcja trwała w latach 2000–2004, zbudowano około 100 sztuk. Oryginalny pakiet fabryczny zawierał żagle z mylaru Quantum, a prosty system slipowania oraz fok samozwrotny sprawiają, że codzienne utrzymanie skupia się głównie na pielęgnacji żagli i smarowaniu osprzętu, a nie na skomplikowanych systemach. Jednoklasowa konstrukcja sprawia, że flota regatowa pozostaje bardzo spójna, natomiast trwały kadłub i prosty takielunek doskonale nadają się do szkółki lub dla rodziny przesiadającej się z pontonu.
Werdykt
Fusion 15 to rzadkość na rynku: mieczówka, która jest naprawdę szybka i dająca frajdę, a zarazem na tyle przyjazna dla początkującego, gdy prowadzi go doświadczona ręka. Kadłub zaprojektowany przez Killinga zapewnia mu stabilność i zdolność do wchodzenia w ślizg bez kruchości typowej dla czystych skiffów, a fok samozwrotny z asymetrycznym sztormowym likiem sprawia, że żeglowanie w małej załodze staje się czymś realnym, a nie tylko marzeniem. Jest to konstrukcja z ograniczoną produkcją, która już dawno zasłużyła na swoje nagrody i miejsce jako pomost szkoleniowy.
Zalety
- Stabilny kształt kadłuba z doskonałą stabilnością w porcie i prawdziwym nastawieniem do ślizgania się
- Samozwrotny fok na rolerze i prosty asymetryczny bukszpryt ułatwiają pewną żeglugę jednoosobową lub z początkującą załogą
- Otwarte pawęże samoodpływowe; głęboka skrzynia mieczowa służy jako podnóżek i mocowanie pasów
- Trwała konstrukcja wykraczająca poza typową delikatność skiffów; monotypowość wspiera regaty
Wady
- Brak zamkniętego wnętrza; jednostka przeznaczona wyłącznie do żeglugi dziennej lub szkoleniowej
- Koniec produkcji; ograniczona dostępność na rynku wtórnym (zbudowano około 100 sztuk)
- Otwarta pawęż wymaga zastosowania pompy sterowej (ruder hump) zamiast czystego steru na pawęży
