Ontwerp en constructie
Het ontwerp van Monk uit het midden van de jaren zeventig combineert een lengte over alles van 50,33 voet met een waterlijnlengte van 43 voet en een breedte van 13,5 voet, wat resulteert in een verhouding tussen lengte en breedte (L/B) van 3,73. Dit kenmerkt haar als een smalle, zeewaardige romp in plaats van een brede moderne toerzeiler. De waterverplaatsing van 38.000 pond en de loden ballast van 12.000 pond geven een ballast-verplaatsingsverhouding van bijna 31,6 procent, en de verplaatsing-lengteverhouding (D/L) van 213 plaatst haar stevig in de categorie van zware, volumineuze toerjachten. Zowel de romp als het dek zijn opgebouwd uit massief polyester, en de lange kiel draagt het aangehangen roer in een configuratie die koersvastheid verkiest boven snelle bochten. Het natte oppervlak bedraagt ongeveer 645 vierkante voet, een gevolg van de doorlopende kiel en de royale rompvorm. De kapseiscoëfficiënt van 1,60 in combinatie met een comfortverhouding van 40,3 beschrijft een boot die is gebouwd om bestand te zijn tegen ruw water en haar bemanning te behoeden voor de scherpe bewegingen van een lichtere romp.
Tuigage en handling
De Searaker 50 is gebouwd met een kits-tuigage, een verstandige keuze voor een boot van deze omvang en gewicht omdat het zeiloppervlak hierdoor in hanteerbare delen wordt opgedeeld. De zeiloppervlak-verplaatsingsverhouding (SA/D) van 14,96 is bescheiden, wat bevestigt dat ze geen lichtweerwonder is, maar een stabiele presterende boot onder belasting. Berekeningen van de tijdperken tonen de werkende schoten in aanzienlijke afmetingen: de fok- en genuaschoten zijn elk ongeveer 50,3 voet lang met een diameter van 5/8 inch, de grootschoot reikt tot 125,8 voet en de spinnakerschoot tot 110,7 voet, allemaal op hetzelfde 16 mm kits-tuigage met flinke schootafmetingen. De theoretische rompsnelheid van 8,8 knopen en een diepgang van ongeveer 2.021 pond per inch beschrijven een schip dat diep ligt en er moeilijk doorheen te loodsen valt, terwijl de lange kiel en het aangehangen roer geduldig sturen belonen in krappe ruimtes. (1)
Accommodatie en tankcapaciteit
Windward Marine heeft de Searaker 50 uitgerust met een capaciteit van 757 liter voor zoetwater en evenveel, namelijk 757 liter, voor diesel. Dit is een uitgebalanceerde opstelling van 199 gallon die geschikt is voor langdurig onafhankelijk toerzeilen. De kits-tuigage en de zware romp passen bij deze tankcapaciteit, waardoor een stel of een kleine bemanning ver buiten de reguliere aanmeerplaatsen kan varen zonder snel weer brandstof of water aan boord te hoeven halen. Het kajuitvolume dat past bij de waterverplaatsing van 38.000 pond en de breedte van 13,5 voet biedt ruimte voor de indelingen die in de vloot worden gebruikt, hoewel de bronnen alleen ingaan op de capaciteit en niet op specifieke interieurbetimmering.
Het oordeel
De Searaker 50 is een serieuze blauwwater-kits uit het midden van de jaren zeventig, ontworpen door Edwin Monk en gebouwd door Windward Marine Ltd. in Canada. Haar grote waterverplaatsing, lange kiel en solide polyester constructie maken haar tot een stabiele en geruststellende langeafstandszeiler, terwijl de kits-tuigage de individuele zeilbelastingen beheersbaar houdt. Ze is niet snel bij licht weer en zal geen wedstrijden winnen, maar haar comfortverhouding en tankcapaciteit zijn uitermate geschikt voor langdurig toerzeilen.
Pluspunten
- Zware waterverplaatsing van 38.000 pond met 12.000 pond loden ballast voor stabiliteit op zee
- Lange kiel en aanhangend roer voor koersvastheid
- Royale capaciteit van 199 gallon water en diesel voor zelfvoorzienende reizen
- Kits-tuigage verdeelt het zeiloppervlak in hanteerbare belastingen
Minpunten
- Beperkte zeiloppervlak-verplaatsingsverhouding van 14,96 beperkt de prestaties bij licht weer
- Groot nat oppervlak en lange kiel beperken de theoretische topsnelheid tot ongeveer 8,8 knopen
- Geringe breedte en zware romp maken het comfortabelere varen op open water belangrijker dan wendbaarheid in de haven
