Ontwerp en constructie
Hunter was een van de eersten die unidirectionele en geweven rovingen gebruikte in een seriebouwromp, een keuze die hielp om de Sonata licht maar toch een sterk anker te maken. Thomas werkte een uitgesproken kielverlijming in de romp onder de kuip; deze geometrie voorkomt dat ze losraakt van haar achterlijke golf en verbetert het upwind-gedrag. De romp zelf bleek veelzijdig: nadat hij de Sonata had gediend, werd hij hergebruikt voor de Duette, Hunters eerste ontwerp met dubbele vinnen, en later voor de Horizon 23 in 1990. Met een waterlijnlengte van 18 voet en een fractioneel getuigde sloop waren de proporties van de Sonata meer gericht op prestaties aan de wind dan op pure planeersnelheid. (1)
Tuigage en bediening
De originele tuigage had minimale achterlijkheid op de wanten, een detail dat tijdgenoten associeerden met de incidentele mastbreuk bij zwaar weer achter het anker. Wedstrijdzeilers losten dit op door hun masten naar achteren te verschuiven tot aan de maximale tolerantie van de klasse, waardoor er in feite een doorlopende topwant ontstond voor meer stabiliteit. De klassenvoorschriften staan nu bakstagen toe voor extra ondersteuning op ruime koersen, een concessie die de kwetsbaarheid van de tuigage erkent zonder de boot te hoeven veranderen. Haar snelheid aan de wind was indrukwekkend voor een romp met slechts een waterlijnlengte van 18 voet, en de niet-planerende vorm houdt de bewegingen voorspelbaar voor minder ervaren bemanningen. (1)
Accommodatie
Benedendeks biedt de Sonata een zithoogte van comfortabele 40 inch boven de salonkooien, met twee extra kooien van 6 voet in de voorpiekanker. Bij de meeste wedstrijdversies is die voorpiek echter ingericht als zeilopslag in plaats van slaapplaats, een pragmatische concessie die het dubbele karakter van de boot weerspiegelt. De accommodatie is compact naar alle maatstaven voor toerzeilers, maar de indeling van de kooien laat duidelijk zien dat er rekening mee is gehouden om vier lichamen een plek te bieden om te slapen wanneer de wedstrijden voorbij zijn. (1)
Bekende problemen
Structureel heeft de Sonata weinig opvallende problemen laten zien, behalve het risico op mastkappen (masttumble) dat al is verbonden met de licht naar achteren geplaatste wanten. De eigen regelwijzigingen van de klasse rondom bakstagen suggereren dat de tuigage, en niet de constructie, het zwakke punt is waar eigenaren op moeten letten. (1)
Het oordeel
De Hunter Sonata is een klein, doordacht ontwerp van David Thomas dat de sensatie van planeren heeft ingewisseld voor voorspelbaar vaargedrag en een robuuste vroege composietromp. De productie van 479 boten en het hergebruik van de romp over twee zustermodellen getuigen van een solide platform, terwijl de maststabiliteit van de tuigage het enige aspect is waar een koper of wedstrijdzeiler rekening mee moet houden. Voor een 23-voets boot uit zijn tijd blijft het een capabele clubwedstrijdboot met net genoeg kajuit om als weekendboot te kunnen dienen.
Pluspunten
- Lichte, sterke romp met vroege unidirectionele en gevlochten rovingen
- De niet-planerende vorm houdt gezinsbemanning comfortabel
- Sterke prestaties aan de wind voor een waterlijnlengte van 18 voet
- Veelzijdige romp die later werd gebruikt voor de Duette en Horizon 23
Minpunten
- Minimale achteroverligging van de wanten, wat leidt tot het incidenteel verliezen van de mast bij zwaar weer
- Beperkte zithoogte en de voorpiek worden vaak opgeofferd ten gunste van zeilopslag
