Ontwerp en constructie
De romp van Lostuzzi was een relatief lichte en stijve schaal met een krachtige vorm en een zeeglijn die geleidelijk naar de boeg oploopt, met een royale breedte van 4,50 m en een diep enkel roer. De structurele wrangen van de boot gebruiken carbon in zwaarbelaste zones, waaronder de puttingijzers en het bovenste deel van de wrangen, en de salonvloer rust op een aluminium frame boven die wrangen in plaats van direct eraan te zijn verlijmd. De Performance-versie werd gebouwd met vinylesterhars in plaats van epoxy, en een vaste composiet boegspriet herbergt de ankerrol. Een brede, comfortabele voetrail draagt een spuigat om water naar achteren en overboord te leiden, en de vlakke gangboorden bieden een stabiele zitplaats voor de roerganger. Het ontwerp en de constructie maken ook een modulaire uitrusting van kasten en meubilair mogelijk, wat ervoor zorgt dat dezelfde romp drie kielopties, drie zeilplannen, drie kuipindelingen en drie bouwmateriaalkeuzes kan herbergen. (1)
Tuigage en handling
Getest op Portopiccolo bij een ware wind van 4 tot 13 knopen, liet de 48P het levendige prestatieprofiel zien dat haar zeiloppervlak-verplaatsingsverhouding van 24,0 doet vermoeden. Met de cruciale Code Zero aan de mast wisten testers windsnelheden van slechts 4 tot 5 knopen te evenaren, en toen de bries tijdelijk oploste tot dubbele cijfers, noteerde de boot 8,5 tot 9 knopen. Onder het Code-zeil, diep gevaren op 135 graden ten opzichte van de ware wind, liep ze nog steeds 7 knopen in 11 knopen wind, en onder alleen de fok hield ze 6,5 tot 7 knopen in 9 tot 11 knopen wind. De indeling van het kajuitdak in combinatie met een zelfkerende fok maakte het praktisch voor één zeiler om actief de boot te varen, waarbij een goede ruimte tussen het stuurwiel en de lieren de roerganger uitnodigt om voorin te gaan zitten en te trimmen. Een irritant punt tijdens de proef was een hardnekkige loefgierigheid die Lostuzzi toeschreef aan te veel doorhang van de tuigage zoals deze voor de test was ingesteld. Het gedeelde achterstag kan bovendien in de weg zitten voor het hoofd van de roerganger wanneer deze in die voorinse trimpositie staat.
Accommodatie
Nauta Design heeft een interieur getekend dat strak oogt en veel licht binnenlaat via de meerdere patrijspoorten in het kajuitdak en de romp. De salon biedt plaats aan acht personen rond de vaste tafel, en beide bankkooien zijn lang genoeg om op te slapen. De standaardversie mist een eigen kaartentafel en maakt gebruik van een schakelpaneel achter de stuurboordbank. De stuurboordhut biedt ruimte voor tweepersoonskooien en heeft directe toegang tot een tweede natte cel met een aparte douche, zitje en natte hangkast. Voorin is de opbergruimte dankzij diepe laden onder de centrale kooi en verhoogde bakskisten hoog aan de rompzijkanten uitstekend. De Performance-versie krijgt een grotere kombuis in L-vorm en aanzienlijk meer opbergruimte dan de Race-zuster, hoewel de kombuis zelf bescheiden blijft: een groot werkblad van kunststof met spitsen, een tweepits kookplaat en beperkte ruimte voor potten en pannen. In de kuip flankeren lange banken een grote vaste tafel, maar volgen de Italiaanse mode met vrij lage rugleuningen. Afgezien van de spuitkap is er weinig bescherming voor degenen die zitten. De bakskisten op de kuipbanken werden opgeofferd voor de stahoogte in de achterhut, waardoor alleen de centrale bakskist overblijft, die groot genoeg is voor een opblaasbare bijboot.
Bekende problemen
De gedeelde achterstag die het want ondersteunt, neemt ook de persoonlijke ruimte van de roerganger in beslag en blokkeert de toiletten wanneer men voor het stuurwiel staat om te trimmen — een echte hinderpaal op een boot waarvan de eigen dekindeling juist die houding aanmoedigt. De kuip biedt zeer weinig bescherming buiten de spuitkap, waardoor de bemanning bij alles behalve rustige omstandigheden bloot zit. De beperkte opbergruimte in de kombuis en de beperking tot twee kookplaten zijn inherent aan het standaardontwerp en hebben invloed op elke eigenaar die serieus verwacht te kunnen koken voor anker. Dit zijn geen structurele gebreken, maar elk ervan beïnvloedt hoe u met de boot leeft. (1)
Het oordeel
De Grand Soleil 48 Performance is een oprecht veelzijdige sportieve toerzeiler die zijn "transformer"-label verdient door echte indeling- en uitrustingsopties in plaats van marketingpraatjes. Hij zeilt met opmerkelijke snelheid bij licht weer voor zijn waterverplaatsing van 25.353 pond, en de modulaire interieurconstructie stelt kopers in staat om de boot aan te passen zonder een custom bouw. De compromissen zijn typisch voor dit type — beperkte bescherming in de kuip, een minimalistische kombuis in de standaarduitvoering en een achterstag die aandacht vereist van wie het voorstag trimt.
Pluspunten
- Licht, stijve romp met met carbon versterkte puttingijzers en een binnenschaal
- Sterke prestaties bij licht weer dankzij Code Zero, passend bij windkrachten van 4–5 knopen
- Modulaire afwerking die ongebruikelijke personalisatie mogelijk maakt voor een serieboot
- Nauta-interieur met salon voor acht personen en lange bankkooien
Minpunten
- Het gedeelde achterstag hindert de roerganger bij het opstaan om te trimmen
- Minimale bescherming in de kuip buiten de spuitkap
- De standaard kombuis is beperkt tot twee kookplaten met slechte opbergruimte voor potten
- Geen aparte kaartentafel in de standaardindeling
