Ontwerp en constructie
Hollands weg naar de Eygthene begon toen hij deelnam aan de Quarter Ton Cup-regatta van 1972 in La Rochelle. Vervolgens ontwierp en bouwde hij de boot om deel te nemen aan de USA Quarter Ton Cup-serie van 1973, die ze datzelfde jaar voor anker wist te winnen in Weymouth, Engeland. De romp week bewust af van de toenmalige vloot door een zeer grote breedte op het dek te hebben, terwijl de normale breedte op de waterlijn behouden bleef. Dit is een uitgesproken spitsgatvorm die erop gericht is om de bemanning in staat te stellen hun gewicht optimaal te gebruiken, aangezien de onderwaterlijnen met minimale weerstand door het water snijden. Yachting Monthly omschrijft het resultaat als een smalle waterlijnbreedte met agressief uitgespreide bovenwaterspiegels zoals bij een Merlin-Rocket zwaardboot, met fijne uiteinden en een smal achterschip waardoor ze minder gevoelig is voor hellingshoek dan rivaaljachten met een dikke spiegel. Het is een vrij zware quarter-tonner, en de ondiepe romp, ingesnoerde uiteinden en smalle waterlijnbreedte die haar dat kenmerkende profiel geven, betekenen ook dat de opbergruimte benedendeks beperkt is. (2)
Tuigage en vaargedrag
Aan de wind is de Eygthene een bevredigende boot: het uitbundige bovenwaterschip zorgt ervoor dat een achterovergezakte bemanning een groot oprichtend moment kan uitoefenen op het loefboord, en dankzij haar fijne lijnen heeft ze een zeer comfortabel gedrag bij het aan de wind varen. Diezelfde geometrie maakt haar rank op een vlakke kiel, waardoor ze rechtop gevaren moet worden en een actieve bemanning beloont. Haar smalle spiegel voorkomt dat ze nerveus wordt naarmate ze meer helling maakt, maar de keerzijde is merkbaar voor de wind, waar ze relatief traag is op ruime koersen en nogal rollig is bij harde wind. Binnen de categorie van kwarttonners maken deze eigenschappen haar tot een veel betere zeilboot dan de meeste andere, en ze blijft een goede instapklare clubwedstrijdboot, evenals een levendige en leuke compacte toerzeiler. (1)
Accommodatie
Het brede concept dat het dekplan bepaalde, zorgde er ook voor dat de seriegebouwde Kiwi 24 cruiser-racer een zeer goed interieur kreeg voor zijn lengte. De salon profiteert in het bijzonder van de rompvorm met veel ruimte, voldoende zitplaatsen rond een tafel, een aparte natte cel en een eenvoudige kombuis. Er zijn vier of vijf slaapplaatsen, waaronder twee hoekkooien en een V-kooi in de voorhut. De afwerking was overal licht en eenvoudig, wat het gewicht laag houdt, maar de accommodatie naar moderne maatstaven bescheiden laat. (1)
Het oordeel
De Eygthene 24 is een historisch belangrijk Hollandse ontwerp dat boven zijn lengte uitstijgt als lichtweerclubzeiler en compacte toerzeiler. Haar uitgesproken romp en fijne spanten zorgen voor een comfortabel gedrag aan de wind en een zeewaardig gevoel dat zeldzaam is in de kwarttonklasse. Maar dezelfde smalle waterlijn en ondiepe romp die dit gedrag veroorzaken, beperken de opbergruimte en maken haar rank en rollig voor de wind.
Pluspunten
- Wereldkampioenschapslijn van de 1973 quarter-tonner met het eerste grote ontwerpsucces van Ron Holland
- Verflapperde romp en fijne spiegel zorgen voor een comfortabel gedrag aan de wind en een sterk oprichtend moment voor de bemanning
- Ruime salon en vier of vijf slaapplaatsen voor een 24-voets cruiser-racer
- Beter zeegaand dan de meeste quarter-tonners
Minpunten
- Rank op een vlakke kiel en rolt ruimschoots bij harde wind
- Beperkte opbergruimte door de ingeknepen uiteinden en ondiepe romp
- Eenvoudige kombuis en lichte, eenvoudige afwerking
