Ontwerp en constructie
Wat de 23 onderscheidt van veel boten van deze lengte, is de visuele en conceptuele stamboom die ze draagt van de grotere Elizabethaanse oceaanracers. Met een lengte over alles van 23 voet 7 inch en een waterlijnlengte van 18 voet 6 inch steekt ze tussen de 2 voet 6 inch en 4 voet 11 inch met haar hefkiel, en haar breedte van 7 voet 1 inch houdt de romp smal genoeg om aan te voelen als een echt jacht in plaats van een brede platbodem. Recensenten uit die tijd beschreven haar consequent als een bijzonder fraai ontwerp, en die schoonheid is meer structureel dan cosmetisch: de lange overhangen waren de kenmerkende gebaren van een gereduceerd concept voor een toerzeiler-racer. Sommige vroege rompen werden thuis afgebouwd in plaats van door de werf te worden afgerond, een feit dat het vermelden waard is bij het beoordelen van de consistentie van het timmerwerk en de systemen van een individuele boot. (1)
Tuigage en weggedrag
Ondanks haar bescheiden afmetingen werd de 23 door recensies uit die tijd beschreven als een stabielere boot dan haar lengte doet vermoeden. Ze is zeer stabiel en kan bij een redelijke bries behoorlijk snel varen; een combinatie die van haar een geloofwaardige kleine toerzeiler maakte in plaats van een boot voor het binnenwater. De hefkiel is cruciaal voor haar aantrekkingskracht: hij stelt haar in staat om droog te vallen in getijdenankers of op een trailer te worden gezet met een diepgang van slechts 2 voet 6 inch, terwijl ze bij neergelaten kiel bestand is tegen zee en zeilt met een vinkiel van 4 voet 11 inch. Een testrapport van Yachting Monthly over het ontwerp werd in mei 1969 gepubliceerd, waarmee ze stevig werd geplaatst in de vroege golf van moderne kleine toerjachten met hefkiel.
Accommodatie
Het interieur met vier slaapplaatsen was een serieuze poging om de schaal van wonen aan boord te realiseren in een 23-voets boot. De originele indeling werd herzien met de Mk II, die halverwege de jaren 70 arriveerde en de stahoogte met 6 inch verhoogde tot een volledige 5 voet, samen met verschillende andere verbeteringen aan het interieur met vier slaapplaatsen. De Mk II had een stahoogte van 5 voet. Die extra hoogte transformeerde een krappe vroege indeling in iets waarin een bemanning zich daadwerkelijk kon bewegen, en de vier slaapplaatsen betekenden dat de boot echt twee stellen of een gezin een weekend kon meenemen op toer. (1)
Motorisering en uitrusting
De 23 werd gebouwd in zowel binnenboord- als buitenboordvarianten, waarbij de binnenboordversies op diesel waren gemotoriseerd en de buitenboordmodellen gebruikmaakten van een benzinemotor. Deze indeling betekent dat een tweedehands koper moet controleren met welke motor een bepaalde romp is uitgerust, omdat de systemen, gewichtsverdeling en het onderhoudsprofiel tussen de twee sterk verschillen.
Bekende problemen
De door amateurs afgebouwde vroege rompen zijn het enige gebied waarvan niet kan worden uitgegaan dat de kwaliteit van de oorspronkelijke bouw gelijkmatig is. Omdat sommige vroege modellen werden afgebouwd door amateurbouwers in plaats van de werf van Peter Webster, kunnen het timmerwerk, de bedrading en de montage van tanks of motoren bij die individuele boten niet-standaard praktijken weerspiegelen.
Het oordeel
De Elizabethan 23 is een charmante, capabele kleine toerzeiler die door zijn stabiliteit, hefkiel en een echt interieur met vier slaapplaatsen boven haar lengte uitstijgt. Ze moet worden gezien als een verkleinde oceaanzeiler in plaats van een pure zwaardboot, en de extra stahoogte van de Mk II maakt de latere boten aanzienlijk leefbaarder.
Pluspunten
- De kleinste en mooiste van de Elizabethaanse lijn, met een cruiser-racer-stijl
- Zeer stabiel en snel bij een fatsoenlijke bries voor haar lengte
- Hefkiel biedt een diepgang van 2'6" tot 4'11" voor transport op de trailer en ondiep water
- Mk II heeft stahoogte verhoogd tot 5 voet met een verbeterd interieur met vier slaapplaatsen
- Gebouwd in binnenboorddiesel- en buitenboordbenzinemodellen voor keuze door de koper
Minpunten
- Vroege, door particulieren afgebouwde rompen kunnen een mindere bouwkwaliteit vertonen
- Stahoogte van slechts 1,52 m (5 voet) zelfs in de Mk II beperkt langere zeilers benedendeks
