Tasarım ve Sınıfın Kökenleri
Cockshott'un hedefi son derece netti: 12 fit boy, 4 fit 8 inç genişlik ve tek bir, serenli (battenless) 100 metrekarelik yelken; ayrıca teknenin iyi kürek çekmesi ve bir yatın servis botu olarak kullanılması bekleniyordu. Orijinal inşa yöntemi bindirme kaplama (clinker) idi; sınıf kuralları ise demirde yarım inç kalınlığında, sekizde beş genişliğinde ve 7 inç aralıklı Amerikan karaağacından buharla bükülmüş postalar, on iki katman halinde on altıda beş inç boşluklu temiz ladin (daha sonra meşe ve maun da kabul edildi) ve her yerde bakır, pirinç veya sarı metal bağlantı elemanları gerektiriyordu. Hareketli salma olarak çeyrek inç yumuşak çelik plaka belirlenmişti ve direk ile bumba gibi serenler masif ladin ağacından yapılmış, bambu giz ise isteğe bağlıydı. Modern tekneler GRP, grp/hafif ahşap veya klasik ahşap varyasyonlarında inşa edilebilir, ancak tek tasarım ilkesi geçerlidir: Her tekne birbirinin tıpatıp aynısı olmalı ve geçerli bir ölçüm sertifikası taşımalıdır. 2012 Hollanda sertifikası, sınıfın olağanüstü yapısal hafifliğini destekleyen 229 libre minimum çıplak gövde kuru ağırlığı değerini belirlemiştir. (2)
Arma ve Kullanım
Sabit lüger arması, direği baş bodoslamanın sadece birkaç santim gerisine yerleştirir; hafifçe kavisli seren, her tramola sırasında kilit halatları kullanılarak direğin rüzgar altı tarafına taşınmalıdır. Bu geometri tekneye canlı, ancak zaman zaman tehlikeli bir karakter kazandırır: Sert rüzgarda, özellikle pupa seyrindeyken tekne genellikle su altına gömülmek ister ve mürettebatı iyice kıça doğru kaydırmak, arkadan gelen bir dalganın kıç aynalığın üzerinden içeri girmesine neden olabilir. Sert rüzgarda flok atmak neredeyse imkansızdır, bu yüzden yarışçılar genellikle pupa konumunda 270 derecelik bir tramola yaparlar. İdeal koşullarda tekneyi neredeyse planing seyrine sokmak mümkündür ve SW 103'ün D-PN değeri performansını klasik dingililer arasına yerleştirir. Yarış kuralları maksimum iki kişilik mürettebat izin verse de tekne tek başına da kolayca yürütülebilir. (2)
Olimpik ve Klasik Sınıf Geçmişi
Bu dingi, 1920 yılında Anvers'te düzenlenen Olimpiyatlar ve ardından 1928'de Amsterdam'da yapılan oyunlar için tek kişilik yelkenli olarak kabul edildi. 1964 yılında uluslararası statüsü sona erdikten sonra birçok ülkede milli sınıf haline geldi; ne yazık ki bu durum farklı milliyetler arasında sınıf kurallarında sapmalara yol açtı. Uluslararası birlik, 2006 yılında Portofino'da yapılan bir toplantıda kuruldu, ardından 2007'de Tuzla'da toplandı. Birleşik bir kural sistemi yönünde ilerleme kaydedilmiş olsa da henüz tek bir sınıf kuralı seti ortaya çıkmış değildir. Klasik yat sınıfı olarak 2020 Vintage Yacht Games'e katıldı ve resmi Olimpiyatlar ile eş zamanlı olarak düzenlenecek olan 2028 Fransa etkinliğine de katılması planlanmaktadır. (2)
Bilinen Sorunlar
Ahşap gövdeler sezonun ilk indirilmesinde sızıntı yapabilir ancak demirde tamamen suya gömüldükten sonra bir gün kadar bekleyerek sıkışır ve kurur. Baş tarafa yakın direk ve düz kıç aynalık yukarıda belirtilen su alma davranışlarına neden olur; güçlü rüzgarda güvenli bir şekilde kavança atamama durumu ise bir kusurdan ziyade doğasında var olan bir kullanım sınırlamasıdır. 1964 sonrası sınıf kurallarındaki parçalanma, bir alıcının söz konusu gövdenin hangi ulusal kurala göre inşa edildiğini veya ölçüldüğünü doğrulaması gerektiği anlamına gelir. (2)
Refit ve Sahiplik
Bazı Dun Laoghaire sahipleri, baş taraftaki suyu azaltmak için J.J. O'Leary'nin tavsiyesi üzerine 1960'larda teknelerini modifiye ettiler: yıkama tahtalarına sahip küçük bir baş güverte, kıça doğru kaydırılmış direk tabanı, kısaltılmış bumba, küçültülmüş ana yelken ve Water Wag sınıfından ödünç alınmış küçük bir flok. Gövde veya su altı takıntıları değiştirilmediğinden bu değişiklikler geri döndürülebilirdir ve modifikasyon başarıyla tamamlanmıştır. Daha sonraki Hollanda serbestleştirmeleri, kendi kendini tahliye eden sistemlere, bumba baskı tellerine, kıç aynalık tahliye deliklerine ve zorunlu yüzdürme torbalarına izin verdi; İtalyan derneği daha da ileri giderek alüminyum direklerin, kalkabilen dümenlerin, kontrplak ve fiberglas gövdelerin kullanılmasına izin verdi. Dublin Bay arması ve International arması, İrlanda şampiyonalarında eşit şartlarda yarıştı; DBSC teknesi orsa seyrinde daha iyi açı alırken, pupa seyrinde daha yavaş kaldığı kanıtlandı. (1)
Karar
International 12 Foot Dinghy, klasik kurallar altında hâlâ uluslararası yarışlar yapan, yüz yıllık bir tek tasarım (one-design) olup, araba üstünde taşınabilecek kadar hafif ve bakımı son derece basit bir teknede saf ve fiziksel olarak zevkli bir yelken deneyimi sunar. Sınıfın parçalanması bir yapısal kusur değil, sadece evrak işleri açısından can sıkıcı bir durumdur; ters yönlü Dublin Bay modu ise tasarımın ne kadar uyumlu olduğunu göstermektedir.
Avantajları
- Uluslararası alanda tanınan ilk tek tasarım yelkenli; 1920 ve 1928 Olimpiyat geçmişi
- Son derece hafif (minimum çıplak gövde ağırlığı 229 lb); römorkla taşınması ve depolanması kolay
- Ters yönlü modernizasyon seçenekleri (Hollanda, İtalya, Dublin Bay) kullanım alanını genişletir
- Avrupa genelinde aktif klasik ve Cockshott Trophy yarışları
Dezavantajları
- Ahşap gövdeler, sezon başında şişene kadar su sızdırır
- Sert rüzgarda güvenli bir şekilde kavança atılamaz; mürettebat kıçta oturursa baştan su alır
- 1964'ten beri farklı ülkelerdeki sınıf kurallarının uygulanması ölçüm uygunluğunu karmaşıklaştırır
