Westerly Konsort 29 — jachty żaglowe na sprzedaż i przegląd rynku

Układy na rynku wtórnym

Najczęściej spotyka się wersje trzykabionowe, ale występują oba typy układu wnętrza, a powszechne są jachty pocharterowe. Salon znajduje się dalej na rufie niż zwykle, ponieważ nie ma tam kabiny rufowej, co otwiera szerszą, większą przestrzeń mieszkalną z szerokimi kojami i dużym stołem. Wysokość w kabinie wynosi prawie 1,8 m (sześć stóp) niemal w całej części dziobowej. Podstawowy kambuz jest ciasny i mało wydajny pod względem powierzchni roboczej, a toalety są bardzo proste, jednak ogromna objętość pod pokładem i mnóstwo miejsc do przechowywania zdecydowanie to rekompensują. Koja rufowa może pomieścić dwie osoby w razie potrzeby. Na pokładzie długie ławki w kokpicie są bardzo wygodne, płaska pokładówka nadaje się do opalania, a bezpieczny kokpit sprawdza się podczas żeglugi pełnomorskiej; uchwyt na rufie ułatwia kąpiel, choć brakuje platformy kąpielowej.

Wyposażenie i częste ulepszenia

Standardowe wyposażenie w używanej flocie skupia się wokół napędu, ogrzewania i autopilota: na większości jachtów znajdziemy ploter map, ogrzewanie, autopilot oraz panele słoneczne. Często spotyka się również sprayhood (bakszpryt). Mniej powszechne modyfikacje dokonywane przez właścicieli obejmują bimini, radar, AIS, tratwę ratunkową, falownik, spinaker oraz grot rolowany. Dla kupującego zestawienie plotera map, autopilota i paneli słonecznych oznacza jacht przygotowany do samodzielnej żeglugi przybrzeżnej bez obaw o dostęp do zasilania z lądu, podczas gdy ogrzewanie wskazuje na możliwość użytkowania jednostki przez cały rok. Sprayhood to typowy element z płótna; grot rolowany lub spinaker, jeśli już występują, świadczą o właścicielu, który bardziej żeglował niż wynajmował swój jacht.

Co sprawdzić

Wczesne stosowanie żywic ortoftalowych w konstrukcji jachtów Konsort sprawia, że osmoza jest dość powszechna, dlatego zaleca się przeprowadzenie inspekcji wilgotności kadłuba. Podwięzi wantowe ulegają zmęczeniu i korodują w miejscach przechodzących przez pokład, ale ich wymiana jest prosta. Należy sprawdzić wzmocnienia poddane obciążeniom kilowym w kadłubie, szczególnie w przypadku jachtów z finkilem, które brakuje głębokości w osi symetrii pod podłogą kabiny; wczesne sklejkowe sekcje były mniej wytrzymałe niż rdzenie piankowe z lat 1981 i późniejszych, a najbardziej podejrzane są jachty, które niegdyś wegetowały lub miały słabe dno. Na świeżo zalaminowane, a nie zalikwidowane klejem kilowe śruby wkręcone w poszycie zasługują na szczególną uwagę. Ster na pawęży jest podatny na uszkodzenia w przypadku zastosowania prostego układu sworzni połączonych prętem, który łatwo wymienić, a żelkot pokładu łatwo pęka pod wpływem promieniowania UV. Pod pokładem najczęstszym problemem jest oddzielanie się winylowej podsufitki od stropu nadbudówki – tzw. „Westerly droop”. (1)

Dostępność i podsumowanie dla kupującego

Typowymi rynkami są Wielka Brytania, Jersey i Holandia. Dla potencjalnego nabywcy Konsort nagradza osoby metodyczne: należy zweryfikować certyfikat kadłuba, przeprowadzić inspekcję pod kątem osmozy i struktury kilu oraz zaplanować budżet na wymianę podsufitki. Jest to zwrotny, przestronny i wybaczący błędy jacht – solidna jednostka do żeglugi przybrzeżnej, która bezpiecznie osiada na dnie i świetnie radzi sobie w małej załodze.

• Sprawdź certyfikat Lloyds i inspekcję pod kątem osmozy
• Skontroluj śruby kilowe i wzmocnienia obciążeniowe, szczególnie przy finkilu
• Sprawdź podwięzie wantowe i okucia steru na pawęży
• Spodziewaj się opadania podsufitki; oceniaj przestrzeń roboczą w kambuzie
• Przyjedź do osuszających się miejsc postojowych w swoich akwenach – wybierz dwukilowy