Projekt i konstrukcja
Stocznia Sailart zaprojektowała model 19 w swojej siedzibie w Erftstadt, a kadłuby produkowano w Polsce. Stocznia ta słynie z wysokich standardów jakości i udanych rozwiązań szczegółowych. Pokład i kadłub wykonane są jako przekładka poliestrowa z rdzeniem z pianki Divinycell, a dodanie wewnętrznej skorupy zapewnia gotowy wnętrze i zapobiega kondensacji pary wodnej pod pokładem. Jacht jest standardowo wypieniany (foamed out) w celu uzyskania pływalności typu „unsinkable”, co stanowi bezpieczną bazę dla jednostki przeznaczonej do żeglugi przybrzeżnej i śródlądowej. Szeroka linia wodna i pełna dziobnica zostały ukształtowane specjalnie na potrzeby wód przybrzeżnych, natomiast wyraźne obła pozwalają kadłubowi wejść w stabilny ślizg przy silnym wietrze nawet przy nielicznej załodze. Pierwszy prototyp ważył kilka dodatkowych kilogramów z powodu ciężaru prac badawczo-rozwojowych, ale spodziewano się, że jachty seryjne stracą około 50 kg. (1)
Takielunek i prowadzenie
Takielunek typu slup ułamkowy jest wspólny z modelem Sailart 20 i niesie fok samozwrotny, który w trakcie testów znacznie ułatwiał manewry, przyczyniając się do pewnego zachowania jachtu w pojedynkę przy wietrze – warunki te były najczęściej wybierane podczas prób. Testujący przypisywali tę stabilność wymiarową szerokości wynoszącej 2,50 metra oraz stosunkowi balastu do wyporności na poziomie 23%. Prowadzenie jest bezpośrednie, a jacht dobrze leży na sterze, opisywanym jako żywy, ale nigdy nerwowy; składana płetwa sterowa na zewnętrznej stronie po prostu opada w przypadku wejścia na mieliznę. Przy podniesionym kilu zanurzenie zmniejsza się do około 60 centymetrów, choć podczas porównawczego testu osiadania na plaży ta wysokość wciąż pozostawiała jacht Sailart za linią brzegową. Opcjonalny gennaker o powierzchni 25 metrów kwadratowych stawiany jest na stałym bukszprycie, a nawet bez niego kadłub dobrze ślizgał się po wodzie i utrzymywał prędkość w starciu z węższymi konkurentami. Przy słabszym wietrze poniżej dziesięciu węzłów węższa linia wodna efektywna ograniczała osiągi do poziomu porównywalnego z mniejszym jachtem o długości 18 stóp, a kąt obła w wodzie w pełni uwolnia moment prostujący. (1)
Wnętrze i komfort
Pod pokładem 19 zachowuje się jak mały, pełnowymiarowy jacht turystyczny, a nie wydłużona mieczówka. W grupie testowej oferował największą przestrzeń wnętrza ze wszystkich badanych jednostek. Cztery szerokie koje są rozmieszczone w następujący sposób: koja dziobowa o długości 1,98 metra, której szerokość zwęża się do 44 centymetrów przy stopie, oraz kanapy boczne o długości 2,24 metra i szerokości 0,67 metra. System zmiennych szafek i praktyczne schowki towarzyszą przytulnemu oświetleniu i drewnianym wykończeniu, co razem tworzy prawdziwie morską atmosferę. Kokpit zapewnia dobre miejsca do siedzenia, a przy silniejszym wietrze najbezpieczniejszym miejscem do stania jest górna krawędź pokładu, gdzie pasy – a nie druty – relingu, które na początku mogą wydawać się luźne, w rzeczywistości ułatwiają i usprawniają przechodzenie szkwałów. (1)
Wyposażenie i osprzęt
Okucia pokładowe spełniają wysokie standardy regatowe, a opisy ze strony stoczni wskazują na czystą, współczesną stylistykę z przemyślanymi detalami, które wyróżniają ten jacht. Pakiet gotowy do żeglugi w testowanej wersji zawierał dedykowany silnik Torqeedo z rumpelowym sterowaniem oraz akumulator umieszczony w luku dziobowym, a także instalację elektryczną pod pokładem. Cena obejmowała również dedykowaną przyczepę do zwykłego wodowania. Kategoria projektowa CE C ogranicza eksploatację jachtu do akwenów śródlądowych i osłoniętych wód przybrzeżnych.
Werdykt
Sailart 19 to rzadki wyjątek: jacht żaglowy poniżej sześciu metrów długości, który nie wymaga od załogi rezygnacji z przestrzeni mieszkalnej na rzecz lepszych właściwości nautycznych. Szerokość, balast i kadłub o obłym oble pozwalają jednej osobie pewnie prowadzić go w silnym wietrze, podczas gdy wnętrze – naprawdę najprzestronniejsze wśród porównywanych konstrukcji – sprawia, że krótkie rejsy są w pełni wykonalne. Pasowe relingi i konstrukcja niezatapialna świadczą o dopracowaniu szczegółów, a wspólny kil i takielunek z modelem 20 sprawiają, że utrzymanie jachtu jest proste.
Zalety
- Pewne, bezpośrednie prowadzenie w pojedynkę przy silnym wietrze dzięki szerokości i stosunkowi balastu
- Największa przestrzeń wnętrza i cztery szerokie koje w swojej klasie porównawczej
- Niezatapialna konstrukcja z rdzeniem piankowym i wkładką wewnętrzną ograniczającą kondensację
- Fok samozwrotny i składany ster upraszczają manewrowanie w małej załodze
Wady
- Zanurzenie z podniesionym kilem wciąż pozostawiało jacht w tyle w teście osiadania na plaży
- Prędkość przy słabym wietrze jest niższa niż u węższych współczesnych mu konstrukcji, dopóki nie wejdzie w grę obła
- Kategoria CE C ogranicza jacht do wód śródlądowych i przybrzeżnych
