Projekt i konstrukcja
David Sadler nakreślił plan jachtu Sadler 25 Mk III pod koniec lat siedemdziesiątych, a stocznia Sadler Yachts zbudowała go z laminatu poliestrowo-szklanego z kadłubem monolitycznym. Kil to finkil, a jacht niesie około 1900 funtów balastu ołowianego przy wyporności 4000 funtów, co daje stosunek balastu do wyporności na poziomie 48%, czyli wyższym niż u 85% porównywalnych konstrukcji żaglowych. Przy szerokości 8,75 stopy przy długości całkowitej 24,33 stopy, stosunek długości do szerokości wynoszący 2,78 sprawia, że jest on większy od 73% wszystkich innych projektów tego typu. Powierzchnia zmoczona wynosi około 193 stóp kwadratowych, a współczynnik zanurzenia to 585 funtów na cal, co mówi o tym, jak stabilnie jacht przenosi swoje obciążenie. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Mk III to slup topowy z ożaglowaniem składającym się z grota o powierzchni 265 stóp kwadratowych oraz foka. Stosunek powierzchni żagli do wyporności wynosi 16,9 przy standardowym żaglu referencyjnym ISO i wzrasta do 20,3 przy użyciu genui 135%, co plasuje go przed połową podobnych konstrukcji przy słabym wietrze. W porównaniu z resztą floty jest jednak nieco niedożaglowany – posiada większą powierzchnię żagli niż tylko 38% podobnych jachtów. Fały i szoty mają przewidywalne rozmiary dla tej klasy: fał grota i genui ma długość 70 stóp przy średnicy 5/16 cala, szoty foka i genui 24,3 stopy przy średnicy 3/8 cala, a szot grota 60,9 stopy przy średnicy 3/8 cala. Stosunek wyporności do długości (D/L) wynoszący 254 plasuje go w gronie „umiarkowanych regatowców”, przy czym 34% podobnych konstrukcji jest cięższych od niego.
Profil osiągów
Wskaźnik wywrotności wynosi 2,21 – wartość ta wykluczyłaby go z udziału w regatach oceanicznych, a teoretyczna prędkość kadłubowa to 5,9 węzła. Wskaźnik komfortu na poziomie 16,5 oznacza, że jacht jest bardziej komfortowy niż 46 procent podobnych konstrukcji. Te liczby kreślą obraz jachtu typu cruiser-racer do żeglugi przybrzeżnej, a nie jednostki do kampanii pełnomorskich: sztywny i dobrze zbalastowany jak na swoje rozmiary, wystarczająco szybki pod genuą przy silniejszym wietrze, ale nie zbudowany tak, aby spełniać wymogi bezpieczeństwa dla rejsów oceanicznych. (1)
Warunki mieszkalne
Szeroki kadłub przekłada się na przestronie wnętrze. Stosunek długości do szerokości wynoszący 2,78 zapewnia wnętrze bardziej przestronne niż w 73 procentach pozostałych projektów z zestawienia, co jest znaczącą różnicą w 24-stopowym jachcie, gdzie przestrzeń jest zazwyczaj na wagę złota.
Werdykt
Sadler 25 Mk III to projekt Davida Sadlera z końca lat siedemdziesiątych, który poświęca morskie kwalifikacje na rzecz sztywnej, szerokiej i stosunkowo przestronnej platformy do żeglugi przybrzeżnej. Jego ciężki kadłub i prędkość w słabym wietrze dzięki genui to prawdziwe atuty; wskaźnik wywrotności i wolnostojący maszt topowy to jednak jego granice.
Zalety
- Stosunek balastu do wyporności wyższy niż u 85 procent podobnych konstrukcji
- Większa przestrzeń niż w 73 procentach porównywalnych projektów ze względu na stosunek L/B
- Szybszy niż 50 procent podobnych jachtów przy słabym wietrze dzięki zastosowaniu genui o powierzchni 135%
Wady
- Wskaźnik wywrotności na poziomie 2,21 wyklucza go z regat oceanicznych
- Nieco za mała powierzchnia żagli w porównaniu do 62 procent podobnych jachtów żaglowych
- Wskaźnik komfortu ruchu lepszy tylko u 46 procent rówieśników
