Design i konstrukcja
Najważniejszą zmianą w stosunku do kadłuba donora był przejście z finkilu na miecz, wymuszony potrzebą posiadania ruchomego elementu, który po podniesieniu pozwoliłby uzyskać mniejszy profil balastowy na płytkich wodach niż w przypadku Swan 47. Przy podniesionym mieczu jacht ma zanurzenie 1,78 metra, a przy opuszczonym – 2,44 metra, w porównaniu do stałego zanurzenia 2,38 metra w Swan 47 – co oznacza, że NYYC 48 może bezpiecznie stawać na dnie w płytszych miejscach niż jego poprzednik w stanie spoczynku, a jednocześnie osiągać nieco większe głębokości podczas żeglugi w pełnym bajdewindzie. Aby zrekompensować utratę siły trzymania kilu i obniżoną stabilność, dodano dodatkową tonę balastu, a całe wnętrze przesunięto o około 60 centymetrów w kierunku rufy względem oryginalnego układu stoczni Nautor. Ten przesunięty ku rufie układ kabin okazał się tak trafiony, że stał się standardowym rozwiązaniem dla wszystkich kolejnych egzemplarzy Swan 47. (1)
Takielunek i prowadzenie
Stephens skrócił maszt o 60 centymetrów i wydłużył bom o tę samą wartość w porównaniu do Swan 47, tracąc część powierzchni żagli na rzecz niższego, łatwiejszego w obsłudze takielunku oraz dłuższego liku dolnego bomu, który lepiej napina grot na kursach pełnych. Skrócenie masztu i wydłużenie bomu w porównaniu do Swan 47 wiązało się z konkretnymi kompromisami hydrodynamicznymi: osiągi pod wiatr są gorsze niż w przypadku standardowego modelu 47, jednak kadłub z podniesionym mieczem i zrównoważony plan ożaglowania znacznie poprawiają zachowanie jachtu w baksztagach i półwiatrach, gdzie płytki profil kadłuba i dodatkowy bom pozwalają nieść żagle przy mniejszym oporze. (1)
Warunki mieszkalne
Przesunięcie kabin o 60 centymetrów ku rufie dało NYYC 48 układ wnętrza odmienny od standardowego w Swan 47, przy jednoczesnym zachowaniu tej samej długości kadłuba. Ponieważ ten układ został później przyjęty jako standard dla kolejnych jachtów Swan 47, NYYC 48 można uznać za prototyp bardziej dopracowanego wnętrza Nautor dostarczanego na późniejszych siostrzanych jednostkach – co jest cenną informacją dla każdego, kto porównuje te dwa modele na rynku wtórnym.
Produkcja i geneza
Te kadłuby są oficjalnie uznawane za NYYC 48, powstałe na bazie specyfikacji mieczowej klubu, która dała początek również wariantowi Swan 47-2 CB z zmodyfikowanym wnętrzem. Klasa ta jest więc raczej małym, celowym odgałęzieniem niż masową produkcją seryjną, a jej projektowe DNA to czysta marka Sparkman & Stephens w tradycji stoczni Nautor Swan. (1)
Werdykt
New York Yacht Club 48 to przemyślana ewolucja z mieczem w klasie Swan 47, która poświęca część ostrości żeglugi pod wiatr na rzecz prawdziwej elastyczności przy małym zanurzeniu i doskonałych właściwości w baksztagu. Dodatkowy balast i przesunięty ku rufie układ wnętrza czynią go stabilnym, przestronnym jachtem turystycznym, którego układ wpłynął na każdy późniejszy model Swan 47.
Zalety
- Ruchomy miecz zapewnia 1,78 m minimalnego zanurzenia przy podniesionym mieczu na płytkich kotwicowiskach
- Dodatkowa tona balastu w porównaniu do Swan 47 poprawia stabilność
- Układ wnętrza stał się wzorcem dla późniejszych jachtów Swan 47
- Wydłużony bom i skrócony maszt zapewniają łatwy w obsłudze takielunek sprzyjający żegludze baksztagiem
Wady
- Gorsze osiągi pod wiatr w porównaniu do standardowego Swan 47
- Tylko dziesięć oficjalnie zarejestrowanych kadłubów, co ogranicza dostępność na rynku
