Irwin 37-1 — jachty żaglowe na sprzedaż i przegląd rynku

Układy wnętrza na rynku wtórnym

Układ wnętrza praktycznie nie zmienił się w trakcie produkcji: koja V w części dziobowej, kambuz pośrodku salonu oraz przestronna kabina rufowa dostępna przez przejście na lewej burcie, z dwiema toaletami – każda wyposażona w prysznic – na przeciwnych krańcach. Recenzenci oceniali kabinę rufową jako najlepszą pod względem wartości użytkowej wśród seryjnych jachtów poniżej czterdziestu stóp, a obie kabiny mieszkalne posiadają podwójne łóżka typu queen z materacami o grubości 4 cali. Kambuz znajduje się na prawej burcie, za salonem, natomiast duża lodówka stoi daleko w przejściu na lewej burcie. Kokpit jest mały, pomieści co najwyżej cztery osoby, ale znajduje się wysoko i sucho na śródokręciu. Wczesne egzemplarze były pozbawione bukszprytów i miały wyższą wolną burtę; późniejsze numery otrzymały najpierw laminatowe, a następnie spawane aluminiowe bukszpryty.

Wyposażenie i typowe ulepszenia

Napęd i energia skupiają się wokół 40-konnego silnika wysokoprężnego Perkins (4-107 lub 4-108) z trzypłatową śrubą napędową i przełożeniem redukcyjnym 2:1, przy czym panele przesuwne zapewniają w tej klasie najlepszy dostęp i izolację. Chłodzenie zapewniała otwierana od przodu lodówka Norcold oraz dwie otwierane od góry lodówki. Obsługa żagli rozpoczynała się od ożaglowania typu slup z niemal uniwersalną genuą rolowaną na rolerze; dostępne są również opcje kutra i keczu, przy czym kecz zwiększa powierzchnię żagli o około 60 stóp kwadratowych. 30-funtowy kotwica pługowa znajdowała się w rolce kotwicznej na bukszprycie. Navigacja i komfort opierają się na dymionych szklanych lukach oraz jednej ogromnej bakistii rufowej; składany stół w kabinie to słaby punkt, który warto wymienić.

Co sprawdzić

Każdy przepust przez kadłub na jachtach Irwin 37 wykorzystuje zawór szufladowy zamiast morskiego zaworu szybrowego, a niektóre okucia nie zostały zamontowane płasko w kadłubie – oba te problemy są poważne i muszą zostać skorygowane. Połączenie pokładu z kadłubem jest lekko wykonane i uszkodzone przez drobne uderzenia o pomosty; zgnilizna rdzenia pokładu z powodu nieszczelnych okuć jest powszechna. W późniejszych kadłubach widoczne są głębokie zagłębienia na dnie od zielonego laminatu, a na stalowych okuciach steru widoczne są ślady korozji zmęczeniowej. Defekty żelkotu wahają się od cienkiego lub brakującego po pęknięcia, a naprawa antypoślizgowego płytkowania diamentem jest niemożliwa na wczesnych egzemplarzach. Laminatowy bukszpryt pękał lub ulegał uszkodzeniom przy mocowaniu; lepsze są wersje aluminiowe. Sprawdź spawane płyty podwięzi bomu pod kątem korozji w miejscach wystających z wody. (1)

Dostępność i co kupujący powinien wiedzieć

Oczekuj tych jachtów tam, gdzie handluje się seryjnymi jachtami turystycznymi z lat 70. W przypadku jachtu do żeglugi przybrzeżnej lub z Zatoki San Francisco, priorytetem powinien być późniejszy egzemplarz Marka z aluminiowym bukszprytem, dowolnymi podkładkami przeciwpoślizgowymi i mniejszą prześwitowością laminatu typu Cormat. Następnie należy zaplanować budżet na wymianę zaworów szuflowych, naprawę rdzenia pokładu oraz weryfikację połączenia kadłuba z pokładem i okuć steru.

• Zamień wszystkie zawory szarłatowe na zawory dennych; upewnij się co do przejrzystości przepustów burtowych
• Przeprowadź inspekcję rdzenia pokładu oraz połączenia kadłuba z pokładem pod kątem uszkodzeń uderzeniowych lub zgnilizny
• Sprawdź okucia steru i sztagbant pod kątem korozji
• Zweryfikuj mocowanie bukszprytu i historię prac nad żelkotem