Poradnik kupującego Hirondelle Mk I
Hirondelle Mk I to wczesnonastolatek wersja brytyjskiego katamaranu o długości 23 stóp, zaprojektowanego przez Chrisa Hammonda i zbudowanego przez stocznię Brian Carvill & Associates, z ponad 300 sprzedanych egzemplarzy w całej rodzinie modeli. Na rynku wtórnym pojawia się jako mały, szeroki wielokadłubowiec turystyczny, którego układ dwukadłubowy i kabina na platformie łączącej kadłuby wciąż czyta się jako praktyczne jachty weekendowe, a nie zabawki. Ponieważ duży odsetek jachtów Mk I był budowany do końca przez właścicieli, żaden dwa egzemplarze nie będą identyczne, a kupujący powinien oceniać każdy kadłub pod kątem jego własnego wykończenia i instalacji, zamiast zakładać standard produkcyjny.
Układy wnętrza na rynku wtórnym
Większość wnętrz wersji Mk I opiera się na przewidywalnym układzie: dwie pojemne pojedyncze koje rufowe w kadłubach, pojedyncza koja dziobowa w prawym kadłubie oraz duża, rozkładana podwójna koja na pomoście powstająca po opuszczeniu stołu w jadalni. Toaleta znajduje się na lewej burcie w części dziobowej – zazwyczaj jest to toaleta morska z małą, chowaną umywalką. Kambuz z dwoma palnikami za jadalnią oraz formowana umywalka w prawym kadłubie dopełniają przestrzeń kulinarną, natomiast bezdrzwiowe szafki służą do przechowywania. Przednia część między kadłubami to głównie lity laminat z krótką trampoliną na dziobie, a ten sztywny pokład mieści szafki na łańcuchy kotwiczne i odbijacze.
Wyposażenie i typowe ulepszenia
Oryginalnym napędem pomocniczym jest silnik zaburtowy umieszczony daleko na rufie w kokpicie o mocy do 25 KM, z zbiornikami paliwa pod lewym i prawym siedzeniem sternika. Standardowy takielunek wyposażony był w rolowany bom i wysoki maszt przekraczający 30 stóp, a wiele jachtów posiada szeroko stosowaną genuę 150%, która zwiększa powierzchnię żagli z 250 do 330 stóp kwadratowych. Układ sterowania przechodzi przez poprzeczkę łączącą oba podnoszone stery. Kupujący powinni traktować studnię silnika zaburtowego i schowki na paliwo jako kluczowe elementy napędowe, a genuę i rolowany bom jako główne osprzęty do obsługi żagli; poza tym poszczególne jednostki różnią się sposobem wykończenia przez samodzielnych budowniczych.
Co sprawdzić podczas inspekcji
Wersja Mk I wykorzystuje podwójne miecze szybrowe oraz podnoszone stery, które unoszą się, ale nie uchylają do góry; tylne końce skrzyń sterowych są zaprojektowane tak, aby odrywać się przy uderzeniu o przeszkodę, dlatego należy sprawdzić, czy nie ma śladów wcześniejszych uderzeń i napraw na szkło. Silnik zaburtowy z długą kolumną wystaje poniżej poziomu kadłuba i grozi wejściem na mieliznę, jeśli zostanie pozostawiony w opuszczonym stanie, więc należy potwierdzić, że silnik pochyla się i czy studzienka jest w dobrym stanie. W instrukcji żeglowania producenta ostrzega się, że katamarany mogą się wywrócić bez możliwości powrotu do pionu – co jest faktorem operacyjnym, a nie wadą, ale mówi o tym, jak należy prowadzić ten jacht. Tam, gdzie właściciel zgłasza miękki pokład w konstrukcjach z rdzeniem balsowym na jednowarstwowych kadłubach bez wewnętrznych wkładów, należy zbadać poszukiwanie miękkich miejsc i przecieków mocowań, ponieważ do wszystkich okuć pokładowych dostęp jest tylko od wewnątrz. (1)
Dostępność i co kupujący powinien wiedzieć
Dostępność regionalną należy potwierdzić lokalnie, ponieważ nie ma tu dostarczonej konkretnej listy rynkowej. Podczas oględzin skup się na integralności skrzyni sterowej, stanie studni silnika zaburtowego i funkcji pochylenia kadłuba, kondycji rdzenia pokładu oraz stanie wykończenia wnętrza wykonanego przez właściciela.
- Sprawdź skrzynie sterowe i mocowania steru w celu wykluczenia uszkodzeń po wcześniejszych wejściach na mieliznę
- Upewnij się, że silnik zaburtowy z długą stopą jest wysunięty poza głębokość kadłuba
- Odbij pokład młotkiem w poszukiwaniu uszkodzeń rdzenia laminatu wokół elementów mocujących
- Ocenić jakość domowego wykończenia kadłubów oraz pokładu nadbudówki