Design i konstrukcja
Kadłub to jednoczęściowa, litej konstrukcji, ręcznie układana skorupa z laminatu poliestrowo-szklanego z wbudowanym, antypoślizgowym wykończeniem, a pokład to dopasowany do niego laminat poliestrowo-szklany o tym samym wzorze przeciwpoślizgowym. Pod kokpitem kilka ześrodkowanych sklejkowych wzdłużników usztywnia kadłub i podtrzymuje podłogę, co ogranicza ugięcia pod stopami. Kadłub półślizgowy nadaje jachtowi żywy charakter daleko wykraczający poza typowe możliwości klasycznej łódki wypornościowej, a szeroka szerokość wynosząca 6 stóp i 2 cale (ok. 1,88 m), która zapewnia stabilność, również wpływa na zachowanie jachtu na wodzie. Zdecydowana większość jachtów opuszczała stocznię z obrotowym mieczem, który unosi się w przypadku wejścia na mieliznę, a ster również się podnosi; wcześniejsze miecze były wykonane z litego drewna, podczas gdy późniejsze mają rdzeń piankowy z laminatu. W stanie fabrycznym kadłub nie posiada dodatkowego materiału o pływalności dodatniej, a duża szerokość ogranicza pomocność piankowych tulei masztu – większość masztu pozostaje nad powierzchnią wody, chyba że jacht uderzy dnem. (1)
Takielunek i obsługa
Jacht jest taklowany jako slup ułamkowy z fokiem samozwrotnym, anodowanym masztem aluminiowym podparty stalową forsztagiem oraz pojedynczym zestawem odchylonych do tyłu anodowanych salingów z olinowaniem wantowym ze stali nierdzewnej. Forsztag niesie ściągacz do precyzyjnego trymowania, a całe pozostałe osprzęty są wykonane ze stali nierdzewnej. Wszystkie liny regulacyjne są sprowadzone do kokpitu: szot grota przechodzi przez solidny, sprężynowy blok obrotowy i knagę blokującą w osi symetrii kadłuba, szoty foka schodzą bezpośrednio na knagi boczne, a przy tych rozmiarach żagli nie ma potrzeby stosowania kabestanów. Stosunkowo głęboki miecz i ster zapewniają doskonałą przyczepność pod wiatr, choć ta zdolność gwałtownie spada, gdy jacht nabiera obciążenia. Transport na przyczepie jest prosty, ponieważ do demontażu masztu wystarczy odłączyć tylko forsztag, a płaski dno i wysuwany miecz sprawiają, że idealnie sprawdzi się tu przyczepa motorowa.
Wnętrze i kabiny
Jest to przede wszystkim jacht do żeglugi dziennej, więc kabineta nie oferuje miejsc do spania, toalety ani kambuza. Zgłębia jednak sprzęt kempingowy – jeden z właścicieli donosi, że żeglował po jeziorach śródlądowych i zatokach Outer Banks ze swoją żoną i trójką dzieci, z kabinetem oraz schowkami na siedzeniach kokpitu wypełnionymi zapasami. Sam kokpit oferuje na jachtach sportowych dobrą głębokość podłogi, szerokość siedzeń i wysokość nadburcia, a siedzenia są wystarczająco długie, by na nich spać. Przed kokpitem solidna pokładówka nad kabinetem jest przydatna podczas pracy na foku, ale na zafalowanym akwenie daje poczucie mniejszego bezpieczeństwa. Wzdłuż całego kokpitu od nowa poprowadzono pasy do balastowania.
Znane problemy
Starsze jachty mogą cierpieć na uszkodzenia na połączeniu kadłuba z pokładem, co narusza jego wodoszczelność. Połączenie to jest łatwo dostępne przy nadburciu, więc wielu właścicieli montuje tam dodatkowe elementy mocujące, a pas ochronny chroni odsłonięte połączenie nadburcia przed przyszłymi uderzeniami. Drewniane wzdłużniki pod podłogą kokpitu mogą gnić, jeśli wilgoć pozostaje w kadłubie, ale niewiele jachtów ma wystarczająco dużo stojącej wody, aby to nastąpiło; jeśli jednak zgnilizna się pojawi, jej wymiana jest trudna ze względu na ciasną przestrzeń roboczą wewnątrz. W modelach z mieczem obrotowym woda może z prędkością wdzierać się do kokpitu przez szczelinę. (1)
Remonty i eksploatacja
Oprócz wzmocnienia połączeń, częstą modyfikacją dokonywaną przez właścicieli jest montaż obciągacza bomu, sztywnego obciągacza bomu lub obciągacza bomu typu kikker, ponieważ fabryczny bom nie ma obciągacza i opada do kokpitu po zrzuceniu grota. Solidne stery z HDPE są dostępne w sklepie Catalina Direct jako zamiennik oryginalnego składanego steru kompozytowego. Jacht był dostarczany bez napędu pomocniczego, choć montaż silnika zaburtowego był opcją; wielu właścicieli pływa na wiosłach, ale szerokość kadłuba i układ pokładu bocznego utrudniają to zadanie. Jednostki Mod 2 miały płócienny pokrowiec nadbudówki, aby ukryć kabinę, natomiast kadłuby Mod 3 otrzymały połączenie kadłuba z pokładem przyspawane śrubami.
Werdykt
Catalina 14.2 to rzadki wyjątek: jacht szkoleniowy, który pływa w regatach, i jacht regatowy, na którym rodzina może żeglować z namiotem. Półślizgowy kadłub i głęboki miecz sprawiają, że jest szybki i dobrze ostrzy pod wiatr przy słabym wietrze, a prosty takielunek, formowane, antypoślizgowe elementy oraz łatwy transport na przyczepie sprawiają, że eksploatacja nie wymaga dużego nakładu pracy. Otwarty połączenie kadłuba z pokładem oraz drewniane wzdłużniki wymagają uważnego spojrzenia na nadburcie i suchej zęzy, ale oba te problemy są łatwe do naprawy, a ciągła produkcja zapewnia dostępność części zamiennych.
Zalety
- Stabilna, łatwa w prowadzeniu platforma idealna do nauki i aktywnego ścigania się w klasach monotypowych
- Półślizgowy kadłub z głębokim mieczem i sterem zapewniający doskonałą przyczepność pod wiatr
- Prosty takielunek ułamkowy ze wszystkimi linami w kokpicie; przyczepy wymagają rozwiązania tylko forsztagu
- Kontynuacja produkcji wspiera dostępność części zamiennych
Wady
- Połączenie kadłuba z pokładem w starszych jachtach może przeciekać i wymaga wzmocnienia
- Brak dodatniej pływalności w kadłubie w stanie fabrycznym; gniazda masztu ograniczone szerokością kadłuba
- Fabryczny bom opada do kokpitu bez dodatkowego podciągania
- Kabina nie oferuje miejsc do spania, toalety ani kambuza; pokład dziobowy wydaje się niebezpieczny na zafalowaniu
