Catalina 22 — jachty żaglowe na sprzedaż i przegląd rynku

Układy na rynku wtórnym

Czterokabinowe układy czarterowe są częstsze na rynku wtórnym, choć pojawiają się zarówno wersje standardowe, jak i czarterowe, a egzemplarze pocharterowe są powszechne. Mk II przyniósł dłuższą pokładówkę i bardziej nowoczesną, przestronną wnętrze bez zewnętrznego teku oraz powiększony pokład, podczas gdy Mk III wykorzystywał laminatowy kil obrotowy w kadłubie ołowianym. Niektóre jachty Mk II otrzymały wyposażone w instalację wodno-kanalizacyjną toaletę morską z osłoną zapewniającą prywatność. Standardem w późniejszych jednostkach i częstym elementem floty wtórnej jest podnoszony dach kabiny na czterech wspornikach (pop-top). Kokpit jest długi i wygodny, a zejściówka wykorzystuje trzy sztorckle.

Wyposażenie i typowe ulepszenia

Częstą modyfikacją dokonywaną przez właścicieli w używanych egzemplarzach jest montaż bimini na osłonę przed słońcem, a na niektórych jachtach pojawia się spinaker jako dodatek regatowy lub do żeglugi z wiatrem. Oryginalny żagiel przedni ma kluzy, chyba że zainstalowano roler, a na nadburciu kokpitu znajdują się małe kabestany szotów foka. Kupujący powinni zwrócić uwagę, że jacht posiada sterowanie rumplem, silnik zaburtowy zamontowany na pawęży oraz bakistę z pompą zęzową dostępną z kokpitu. Drabinki burtowe były opcjonalne i mogą być nieobecne.

Co sprawdzić podczas inspekcji

Przecieki przez okna wynikają z aluminiowych listew wykończeniowych, a we wczesnych kadłubach stosowano sklejkowe wzdłużniki, które mogą gnić i osiadać. Okucia kilu obrotowego się zużywają: lina i sworznie wahadłowe mogą wymagać wymiany ze względu na ruch boczny, sprężyna sprzęgła kabestanu kilowego wymaga uwagi, a właściciele zgłaszają luzowanie lub blokowanie się śrub hangarowych. Szpigaty w kokpicie odprowadzają wodę powoli i są zbyt małe, choć wielu właścicieli dodało szpigaty rufowe. Starsze jachty montowały przenośny zbiornik paliwa gazowego w nieizolowanym bakistwie kokpitu, który był wentylowany do najniższego punktu zęzy – to wada poprawiona później. Osmos rzadko występuje na kadłubach zbudowanych po połowie lat 80. (1)

Dostępność i wnioski dla kupującego

Jachty te spotyka się głównie w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Wielkiej Brytanii i Australii. Dla kupującego lista kontrolna jest prosta: należy potwierdzić stan sworznia kilu i fału kotwicznego, sprawdzić szczelność okien i odpływów pokładowych, ocenić stan wcześniejszych sklejkowych wzdłużników pod kątem zgnilizny oraz preferować kadłuby powstałe po połowie lat 80. ze względu na odporność na osmozę. Preferowany jest maszt i takielunek zmodernizowane po 1976 roku, a podnoszony dach kabiny (pop-top) z dodatkowymi odpływami rufowymi świadczy o jachcie zadbanych.