Projekt i konstrukcja
Model 414 został zaprojektowany pod koniec lat siedemdziesiątych przez biuro projektowe Elvstrom & Kjaerulff i zbudowany przez duńską stocznię Bianca. Zarówno kadłub, jak i pokład wykonane są z laminatu poliestrowo-szklanego, z ołowianym finkilem o zanurzeniu wynoszącym około 7,74 do 8,04 stopy w zależności od obciążenia, co ogranicza jego akwen do głównych marin. Przy długości całkowitej (LOA) wynoszącej 41,33 stopy i szerokości 9,5 stopy, stosunek długości do szerokości (L/B) na poziomie 4,34 oraz stosunek wyporności do długości (D/L) równy 229 plasują go w kategorii „umiarkowanych jachtów regatowych”, a nie ciężkich jachtów turystycznych. Wnętrze wykończono tekiem, co jest zgodne z ówczesną duńską praktyką. (1)
Stabilność i charakterystyka nautyczna
Tym, co wyróżnia model 414 na papierze, jest jego stosunek balastu do wyporności: wynosi on 50%, co jest wartością wyższą niż u 95% podobnych konstrukcji. Do tego dochodzi wskaźnik wywrotności na poziomie 1,44 oraz wskaźnik komfortu (Motion Comfort Ratio) wynoszący od 38,1 do 40,0, który według doniesień przewyższa jakość żeglugi kotwicznej u 90% porównywalnych jachtów. Jacht jest smuklejszy niż 100% podobnych projektów, co tłumaczy umiarkowaną powierzchnię zmoczoną wynoszącą około 419 stóp kwadratowych. Pod silnikiem osiąga prędkość 8,0 węzła przy teoretycznej prędkości kadłubowej wynoszącej 7,7 węzła. Wskaźnik prędkości względnej (Relative Speed Performance) na poziomie 62 oznacza, że jest szybszy niż 62% podobnych konstrukcji, a przy słabym wietrze wskaźnik oparty na SA/D plasuje go przed 54% – co jest wynikiem przyzwoitym, choć te same dane pokazują, że niesie więcej takielunku niż tylko 18% podobnych łodzi, co oznacza, że w stosunku do swoich rozmiarów ma znacznie zbyt mały maszt i zbyt mało żagli. (1)
Takielunek i obsługa żagli
Model 414 to slup ułamkowy. Przy standardowym żaglu referencyjnym ISO 8666 jego SA/D wynosi 17,8, a po dodaniu genui 135% wzrasta do 20,6. Olinowanie stałe i olinowanie ruchome odpowiadają wymiarom z tamtego okresu: fały grota, foka/genui oraz spinakera mają łączną długość 41 metrów liny o średnicy 12 mm, podczas gdy szoty mają długość odpowiednio 12,6 metra dla szotu foka i genui (o średnicy 14 mm), 31,5 metra dla szotu grota (o średnicy 14 mm) oraz 27,7 metra dla szotów spinakera. Liny regulacyjne, takie jak cunningham, pas balastowy (kicking strap) czy outhaul liku przedniego, mają średnicę 12 mm i długość rzędu 5 do 10 metrów. Wskaźnik zanurzenia wynoszący około 1088 funtów na cal wskazuje na kadłub, który przy obciążeniu osiada ciężko, ale przewidywalnie. (1)
Wnętrze i komfort
Pod pokładem 414, podobnie jak większość jachtów z tamtej epoki, ma wykończenie w teku. Salon i miejsca do spania mają układ typowy dla jachtów turystyczno-regatowych z tamtych lat – smukły kadłub z dużym balastem i umiarkowaną szerokością, która poświęca szerokość kabiny na rzecz dobrego zachowania na fali.
Werdykt
Bianca 414 to rzadki, przemyślanie zaprojektowany duński jacht turystyczno-regatowy, którego ograniczona produkcja do 22 sztuk czyni go rzadkością na rynku wtórnym. Jej zalety projektowe są namacalne: wyjątkowy stosunek balastu, doskonałe wskaźniki komfortu i smukły, łatwy w prowadzeniu kadłub. Głównym minusem jest takielunek, który dane techniczne określają jako znacznie niedożaglowany jak na tę klasę; nowy właściciel może chcieć temu zaradzić, zamawiając większą genuę lub przyciągając żagle na nowo.
Zalety
- Ołowiany finkil o stosunku balastu do wyporności na poziomie 50%, co jest wartością wyższą niż u 95% konkurentów
- Wskaźnik komfortu ruchu na fali lepszy niż u 90% podobnych konstrukcji
- Słupkowy kadłub (węższy niż u 100% porównywanych jachtów) o umiarkowanej powierzchni zmoczonej
- Slup ułamkowy z udokumentowanymi wymiarami takielunku ułatwiającymi jego wymianę
Wady
- Znacznie słabszy takielunek w porównaniu do podobnych jachtów żaglowych; większe ożaglowanie niż tylko u 18% projektów
- Zanurzenie wynoszące 7,74–8,04 stopy ogranicza akwen do głównych marin
- Zbudowano zaledwie 22 egzemplarze, więc części zamienne i porównywalne inspekcje są rzadkością
