Ontwerp en constructie
De 1200 heeft een lengte over alles van 39,37 voet en een waterlijnlengte van 32,15 voet, met een breedte van 11,98 voet en een waterverplaatsing van 18.960 pond, gecompenseerd door 8.488 pond aan ballast — een ballast-verplaatsingsverhouding van 44,77 procent die haar een solide houding op zee geeft zonder dat ze verliest in de traagheid van een zware waterverplaatsing. Haar vinkiel met roer aan skeg en standaarddiepgang van 6,89 voet kenmerken haar als een toerzeiler voor matig weer in plaats van een pure wedstrijdboot, en de gerapporteerde rompsnelheid van 7,60 knopen is realistisch gezien een verplaatsing-lengteverhouding van bijna 255. (1)
Een detail dat belangrijk is voor elke serieuze koper is de verandering van de aandrijflijn halverwege de productie: de eerste zeven rompen waren uitgerust met een conventionele schroefas, terwijl elke boot vanaf rompnummer 8 werd gebouwd met een Saildrive. Dit onderscheid betekent dat de tweedehandsvloot niet uniform is qua achteraanhangsel, en dat de twee configuraties verschillende onderhoudsprofielen hebben. Er werd ook een ondiepe kiel als optie aangeboden, waardoor de diepgang voor de zo'n zeven daarvan uitgeruste boten werd gereduceerd tot 5,58 voet. (2)
Tuigage en handling
Getuigd als kotter heeft de 1200 een gerapporteerd zeiloppervlak van 1.015 vierkante voet, verdeeld over een grootzeil van 334 vierkante voet, een #1 genua van 678 vierkante voet en een fok van 306 vierkante voet. De zeiloppervlak-verplaatsingsverhouding (SA/D) van 22,93 en een S# van 2,63 plaatsen haar in het segment van toerjachten met gematigde prestaties — snel genoeg om oversteken te maken zonder dat er een wedstrijdbemanning nodig is. De kapseiscoëfficiënt van 1,80 en een comfortverhouding van 31,28 onderstrepen het beeld van een stabiele, zeewaardige romp die is gebouwd voor afstand in plaats van snelheidsrecords.
Accommodatie en indeling
De interieurindeling, voorbij de algemene feiten over lengte en doelstelling, wordt niet beschreven, maar de cijfers vertellen een deel van het verhaal: met een lengte van net geen 12 meter en een breedte van 3,65 meter biedt de 1200 een volume dat overeenkomt met een typische Europese toerzeiler met drie hutten uit de late jaren 80. Eigenaren organiseren zich via de Nederlandse Victoire-vereniging op victoireclub.nl, een nuttige bron gezien de kleine vloot en de latere instabiliteit van de werf.
Bekende problemen
De belangrijkste bekende constructieve variatie is de overgang van een schroefas naar een Saildrive na romp zeven. De Saildrive-units op latere boten brengen de gebruikelijke onderhoudseisen voor het diafragma en het onderbeen met zich mee, die bij de eerdere rompen met schroefas ontbreken. Een koper moet dus controleren welke configuratie een bepaalde boot heeft voordat hij het budget voor het onderhoud van de aandrijflijn pland. (2)
Refits en eigendom
Met slechts 30 gebouwde exemplaren en een productie die eindigde in 1996, is de 1200 een zeldzame verschijning; het ontwerp werd in 1998 hernoemd tot de V1270, hoewel dat latere model duidelijk verschillend is. Klaas Vader nam in 1987, halverwege de productieperiode van de 1200, het beheer van de werf over van zijn vader Cor. Het geringe aantal gebouwde boten betekent dat de meeste overlevende exemplaren door zorgvuldige, individuele eigenaren zijn gevaren in plaats van te zijn misbruikt voor charterdoeleinden.
Het oordeel
De Victoire 1200 is een goed doordachte Koopmans-toerzeiler met een fijne verhouding. Door de kleine productieaantallen is het een niche maar zeer lonende vondst voor een koper die waarde hecht aan een zeewaardige kotter en geen bezwaar heeft tegen het beperkte ondersteuningsnetwerk van een Nederlandse merk dat niet in grote aantallen bouwt.
Pluspunten
- Gebalanceerde ballastverhouding van 44,77 % en een kapseiscoëfficiënt van 1,80 voor stabiliteit op zee
- Kottertuigage met een royaal zeiloppervlak van 1.015 sq ft
- Optionele geringe diepgang voor toeren in ondiep water
- Actieve vereniging van eigenaren voor een vloot van 30 boten
Minpunten
- Slechts 30 gebouwd; reserveonderdelen en kennisbasis zijn schaars
- Saildrive op rompen vanaf nummer 8 vereist periodieke onderhoud aan de diafragma
- De naamswijziging naar V1270 kan de identiteit van het model verwarren
