Ontwerp en afstamming
Het ontstaan van de Laser is ongebruikelijk door de grote afwijking van het oorspronkelijke plan. Kirby en Bruce ontwierpen hem in 1969–70 als een eenvoudige, draagbare kajuitzeiler voor kampeerders, maar Hans Fogh gaf het zeil een vorm met de nadruk op eenvoud en prestaties. Het resultaat evolueerde tot een boot die de voorkeur kreeg van studentenwedstrijdzeilers in plaats van van recreanten in het weekend. De International Laser Class Association werd opgericht op 30 september 1972, en het eerste wereldkampioenschap volgde in 1974 op Bermuda. In 1993 werd de Laser gekozen voor de Olympische Spelen van Atlanta in 1996 als de mannen's singlehanded zwaardboot, en sindsdien is het een Olympische mannen's klasse gebleven. In 2008 werd de Laser Radial de vrouwen's Olympische klasse in Beijing. Een handelsmergis conflict dwong de boot later officieel te worden genoemd de ILCA Dinghy, hoewel de romp zelf ongewijzigd is gebleven.
Constructie en eenheidsklasse-integriteit
Een Laser uit de jaren 70 is identiek aan een boot die vandaag wordt gebouwd; een opmerkelijke bewering van klassestabiliteit die het strikte eenheidsklasse-regime onderstreept. De romp is van polyester en het dek heeft onderin een schuimlaag voor sterkte en drijfvermogen. Alle boten worden gebouwd volgens dezelfde specificaties die zijn vastgelegd in het ILCA Construction Manual, dat wordt gehandhaafd door de International Laser Class Association. Die uniformiteit is de motor achter de grote acceptatie van de klasse: competitief wedstrijdvaren is mogelijk omdat elke romp in theorie dezelfde boot is. Het steekzwaard is afneembaar voor opslag en transport, wat het oorspronkelijke concept van de car-topper versterkt, zelfs toen de competitieve levensduur van de boot begon.
Tuigage, zeilplan en handling
De Laser is een cat-getuigde, eenhandige zwaardboot met een doorgestikt zeil, een tweedelige mast, een steekzwaard en een opklapbaar roer — een combinatie die hem snel optuigbaar en snel klaar maakt om te vertrekken. De efficiëntie bij licht weer is goed voor een eenheidsklasse, maar het zeil is niet-reefbaar, wat betekent dat het bij toenemende wind lastig kan worden. De klasse biedt nu drie uitwisselbare tuigages aan op de gangbare romp: de originele ILCA 7 (Laser Standard) met een zeiloppervlak van 7,06 m², de ILCA 6 (Radial) van 5,8 m² met een kortere onderste mastsectie, en de ILCA 4 van 4,7 m² met een kortere, voorgebogen onderkant van de mast die het zeil minder vermogen geeft voor lichtere zeilers. De kleinere tuigages werden ontwikkeld vanaf eind jaren 80 (Radial erkend in 1992) en vanaf 1997 in Engeland (4.7 goedgekeurd in 2001), waardoor dezelfde romp geschikt is voor adolescenten tot fitte volwassenen.
Prestaties en klassepositie
De prestaties van de Laser worden gekwantificeerd door een D-PN van 91,1 en een PHRF van 217, cijfers die hem stevig plaatsen onder de responsieve eenmansboten. In Practical Sailor schreven testers dat haar efficiëntie bij licht weer goed was voor een eenheidsklasse, en merkten op dat ze geschikt is voor op adrenaline beluste tieners evenals voor de fittere volwassenen. De robuuste constructie, eenvoudige tuigage en het gemakkelijke zeilen verklaren de wereldwijde populariteit van de klasse; het is een Olympische klasse en een internationale klasse met strenge controle van de organisatie over specificaties en wedstrijdregels. (1)
Eigendom en transport
Omdat het steekzwaard naar buiten kan worden getrokken en het roer omhoog klapt, blijft de Laser ondanks zijn wedstrijdverleden gemakkelijk te transporteren. De ongewijzigde romp sinds de jaren 70 betekent dat een tweedehands boot zonder handicapstraf kan worden gezeild tegen nieuwe boten, een zeldzame deugd bij een ontwerp van een halve eeuw oud. De regels van de ILCA zorgen ervoor dat de boot wordt gebouwd voor prestaties in plaats van voor gemak, en het drievoudige tuigagesysteem verlengt de bruikbare levensduur naarmate het gewicht en de vaardigheden van de zeiler veranderen.
Het oordeel
De Laser is een tijdloze klassieker die gemakkelijk te transporteren is en gebouwd is voor prestaties. Zijn onwankelbare eenheidsklasse-integriteit, olympische geschiedenis en aanpasbare tuigage maken het een maatstaf onder de eenmansboten. Het niet-reefbare zeil vereist respect bij harde wind, en de boot vraagt om een redelijk fitte bemanning.
Pluspunten
- Identieke rompspecificaties sinds de jaren 70 onder ILCA-controle
- Drie uitwisselbare tuigages maken de boot geschikt voor verschillende leeftijden en gewichten
- Snel op te tuigen met zeil in een zeilluik, tweedelig maststuk, steekzwaard en opklapbaar roer
- Wereldwijde eenheidsklasse met Olympische status en vloten in 120 landen
Minpunten
- Het niet-reefbare zeil wordt moeilijk te hanteren naarmate de wind toeneemt
- Het lage vrijboord en de sportieve uitvoering zijn meer geschikt voor volwassenen dan voor recreatieve kampeerders
