Projekt i konstrukcja
Viko 25 to jednokadłubowiec z litego laminatu poliestrowo-szklanego, z kadłubem i pokładem wykonanymi z litego szkła, a nie z przekładkowego laminatu. Założenia projektowe kładły nacisk na stabilność, kontrolę nad żaglami oraz regulację takielunku, dzięki czemu lekki kadłub pozostaje wszechstronny i łatwy w obsłudze. Jacht jest oferowany jako półseryjny, dostępny w różnych wersjach kilu, co pozwala właścicielowi dostosować profil podwodny do akwenu. Kil obrotowy zapewnia minimalne zanurzenie wynoszące zaledwie 0,98 stopy przy podniesieniu i około 3,94 stopy przy pełnym opuszczeniu, co umożliwia bezpieczne osiadanie na dnie lub stawianie jachtu tuż przy plaży. Przy wyporności około 3086 funtów (ok. 1400 kg) i stosunku balastu do wyporności bliskim 23%, jacht niesie skromny balast jak na swoje rozmiary, a wskaźnik wywrotności wynoszący 2,36 plasuje go poza granicami dopuszczalnymi dla regat oceanicznych. Stosunek długości do szerokości (L/B) na poziomie 2,94 oraz współczynnik wyporności (immersion rate) wynoszący około 717 funtów na cal opisują krótki, szeroki kadłub, który lekko unosi się na wodzie.
Takielunek i obsługa
Viko 25 jest zbudowany jako slup ułamkowy o powierzchni żagli wynoszącej około 226 stóp kwadratowych. Stocznia łączy to z naciskiem na regulację takielunku i systemy kontrolne żagli dla łatwej obsługi. Specyfikacje z tamtych lat podają długości i średnice szotów poszczególnych żagli roboczych: szoty foka i genui mają długość około 24,6 stopy przy średnicy 3/8 cala, szot grota ma 61,5 stopy przy tej samej średnicy, a do żeglugi z wiatrem przewidziany jest szot spinakera o długości 54,1 stopy. Stocznia ocenia ten jacht jako szybki jacht turystyczny o doskonałej manewrowości w ciasnych miejscach – cecha ta idealnie pasuje do pływającego kilu ze zmiennym zanurzeniem oraz otwartego, ergonomicznego kokpitu. Certyfikat CE kategorii C/B odzwierciedla przeznaczenie do żeglugi przybrzeżnej i śródlądowej, na które została zaprojektowana jednostka. (1)
Warunki mieszkalne
Otwarty kokpit został zaprojektowany tak, aby zapewnić całej sześcioosobowej załodze przestrzeń do poruszania się, przy czym w układzie wnętrza priorytetem była ergonomia, a nie sama objętość. Jacht wyposażony jest w 4 do 6 miejsc do spania, a recenzenci zauważali, że wysokość w kabinie jest powyżej średniej jak na jednostkę tej długości. Wewnątrz wysokość w kokpicie osiąga maksymalnie około 1,75 metra, a stocznia podkreśla obecność licznych schowków na dodatkowe sprzęty żeglarskie oraz optymalne ustawienie pokładu, co zwiększa komfort na pokładzie.
Właścicielstwo i opcje
Ponieważ Viko 25 był sprzedawany jako platforma półseryjna, liczba opcji pokładowych i wnętrza oraz różne wersje kilu pozwalają na skonfigurowanie każdego jachtu pod kątem preferowanego stylu żeglugi właściciela. Stocznia wymienia opcję balastu wodnego o masie 500 kg obok wersji z balastem kilowym o masie od 400 do 500 kg – ta elastyczność potwierdza przeznaczenie jednostki do żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej. Powierzchnia zmoczona wynosząca około 193 stóp kwadratowych sprawia, że jacht dobrze się prowadzi, a charakterystyka półseryjna oznacza, że kupujący używany powinien dokładnie przyjrzeć się specyfikacji poszczególnych kadłubów.
Werdykt
Viko 25 to mały, lekki i naprawdę wszechstronny jacht turystyczny, który rezygnuje z regatowych osiągów na rzecz małego zanurzenia umożliwiającego dobijanie do plaży, łatwej obsługi takielunku i zaskakująco przestronnego kokpitu dla sześciu osób. Charakter półseryjnej produkcji jest jej atutem, jeśli dopasujesz specyfikację do swoich akwenów, oraz ostrzeżeniem, jeśli dany kadłub był słabo wyposażony.
Zalety
- Płytki kil obrotowy umożliwia podchodzenie do plaży i żeglugę po płytkich wodach przybrzeżnych
- Łatwy w obsłudze takielunek ułamkowy z wyraźnie oznaczonymi linami regulacyjnymi
- Przestronny, otwarty kokpit i wysokość w kabinie powyżej średniej jak na tę długość
- Półseryjne opcje kilu i układu wnętrza dla różnorodnych akwenów
Wady
- Niski stosunek balastu i wskaźnik wywrotności poza granicami akceptowalnymi w regatach oceanicznych
- Mała wyporność i skromny balast ograniczają ambicje oceaniczne w trudnych warunkach pogodowych
- Różnice w specyfikacjach między poszczególnymi kadłubami wymagają dokładnej inspekcji indywidualnej
