Vancouver 27 — jachty żaglowe na sprzedaż i przegląd rynku

Układy wnętrza na rynku wtórnym

Kanadyjska produkcja pozostała wierna oryginalnemu planowi projektanta Harris: mały kokpit ograniczający zalewanie wodą, podniesiony pokład mostkowy oraz wnętrze z kambuzem na lewej burcie oraz koją rufową i stołem nawigacyjnym na prawej burcie – wszystko w skali 36 stóp. Przednia część jachtu przeznaczona jest na schowki, a nie na koje; układ ten oferuje maksymalnie trzy miejsca do spania, bez możliwości wygospodarowania podwójnej koi. Wielkiej Brytanii budowane przez stocznię Pheon jednostki były szersze o trzy cale (dodatek pokładówki typu tumblehome) i później przedłużono pokład rufowy, co doprowadziło do powstania modelu Vancouver 28; pojawił się tam również zmodyfikowany wersją kabinową model 27F z koją rufową, jednak te zmiany nie dotarły do kanadyjskich kadłubów. Późniejsze europejskie egzemplarze zastąpiły tekowe handrelingi na dachu kabiny stalowymi. Kabina nocna mieści pojedyncze koje na lewej i prawej burcie z matami ochronnymi, a w toalecie znajduje się toaleta manualna oraz mała zbiornik fekaliów.

Wyposażenie i częste ulepszenia

Na rynku wtórnym powszechnie spotyka się autopiloty, ogrzewanie kabiny i radar, co odzwierciedla morskie przeznaczenie jachtu. Częsta grupa ulepszeń wprowadzanych przez właścicieli dotyczy napędu i energii: odsalarki, panele słoneczne, generatory wiatrowe oraz dodatkowe urządzenia nawigacyjne takie jak AIS czy plotery map pojawiają się jako zestawy dostarczone przez właściciela, a nie jako standard fabryczny, obok tratw ratunkowych i olinowania przygotowanego do rejsu dookoła świata. Oryginalne sterowanie rumplem doskonale współgra z ekonomicznym samosterem wiatrowym, a zewnętrzny ster akceptuje prostą samonaprowadzkę. Większość kanadyjskich jednostek z fabryki wyposażano w dwusuwowy silnik Yanmar o mocy 12 KM, znanym również pod nazwą Bukh DV20; jedna duża aluminiowa luka pokładowa i trzy skrzynie dorade zapewniają wentylację, natomiast ręczna winda kotwiczna z dwoma linomatami obsługuje dziób.

Co sprawdzić

Przechył steru jest najbardziej wrażliwym punktem steru na pawęży, dlatego należy dokładnie sprawdzić łożysko oraz mocowanie na nawietrznej krawędzi płetwy sterowej. Przy silnym przechyle fala rufowa zanosi bryzgi i odrobinę wody do kokpitu, więc upewnij się, że duże szpigaty i odpływy z płyty nadbudówki są czyste, a w kabinie znajdują się lub są zaplanowane plandeki osłonowe. Practical Sailor zwraca również uwagę, że zręby kokpitu są niemal pionowe i nie sprzyjają długoterminowemu komfortowi – to kwestia wykończenia, a nie wada, ale warto usiąść w kokpicie przed podjęciem ostatecznej decyzji. (1)

Dostępność i podsumowanie dla kupującego

Jachty te pojawiają się w Wielkiej Brytanii, Holandii, Stanach Zjednoczonych, Niemczech i Chorwacji. Dla kupującego krótka lista kontrolna wygląda następująco: zweryfikuj stan uchwytu steru i mocowania układu sterowania; upewnij się, że odpływy z kokpitu oraz integralność pokładu nadbudówki zapobiegają drobnym zalaniom; sprawdź położenie kokpitu, aby ocenić stabilność zrębnicy; dopasuj oczekiwania co do układu wnętrza do trzyosobowej kabiny z dużą ilością miejsca do przechowywania na dziobie oraz kambuzu i stanowiska nawigacyjnego o rozmiarach jachtu 36-stopowego. Dobrze utrzymany egzemplarz to sztywny, niemal niezniszczalny mały jacht turystyczny, zbudowany z myślą o zapewnieniu pary komfortu na morzu.