Poradnik kupującego Privateer 20
Privateer 20 to mały jacht żaglowy na przyczepę, zbudowany przez stocznię Smallcraft z Blockley, zaprojektowany przez Normana Howarda jako lekki, turystyczny hybryda mieczowo-żaglowy z kilem podnoszonym i opcją ożaglowania typu gaflowy kutr lub niskoaspektowy bermudzki. Na rynku wtórnym przyciąga on żeglarzy szukających prostego, łatwego w transporcie jachtu do żeglugi przybrzeżnej, a nie wyposażonego w instalacje sanitarne jachtu weekendowego. Jego lekki, monolityczny kadłub z laminatu poliestrowo-szklanego ułatwia wodowanie i przechowywanie.
Układy na rynku wtórnym
Większość jachtów, z którymi się spotkasz, to wersja kutra gaflowego, która dzieli powierzchnię żagla przedniego między dwa małe żagle i pozwala zachować schludność w kabinie, ponieważ skrzynia kilu obrotowego nie zajmuje zbyt wiele miejsca pod pokładem. W późniejszych kadłubach można znaleźć stały, wbudowany balast pod podłogą kabiny, którego brakuje w pierwszych egzemplarzach – projektant wprowadził tę zmianę po ocenie oryginału jako zbyt lekkiego. Standardowy wyposażenie nie obejmuje zlewu ani wody ciśnieniowej, natomiast toaleta jest bezpryzmatowa i niewygodna – należy spodziewać się wnętrza przypominającego kemping. Frekwencja jest niska, ale wystarczająca, a jacht wysycha w pionie na małym skegu, co ułatwia życie na lądzie.
Wyposażenie i powszechne ulepszenia
Ponieważ nie ma dostępnych danych o popularności poszczególnych elementów wyposażenia, należy skupić się na tym, do czego zachęca sam projekt. Półzrównoważona płetwa sterowa to rozsądne ulepszenie, które zmniejsza obciążenie rumpla i pozwala na wygodniejsze zniesienie większej nawietrzności. Drewniany maszt w takielunku (tabernakulum) jest lekki i można go postawić w pojedynkę w około 2,5 godziny od momentu zdemontowania z przyczepy do gotowości do żeglugi, dlatego warto sprawdzić obecność pompy do kładzenia masztu. Wymagana miejsce na pokładzie do przechowywania kotwicy oraz torby na łańcuch – należy zweryfikować, czy pasy (choki) i torba są dostępne. Brak fabrycznej zęzy ani instalacji wodnej sprawia, że wielu właścicieli montuje przenośną toaletę lub kambuz z kanistrami; należy skontrolować każdy z tych elementów pod kątem przecieków lub zgnilizny.
Co sprawdzić podczas inspekcji
Skeg rufowy jest zbyt mały, więc należy spodziewać się silnego dryfu na wiatr i sprawdzić korzeń skegu pod kątem własnoręcznych powiększeń czy napraw. Pełne opuszczenie kilu przy pełnych żaglach powoduje silną nawietrzność; należy upewnić się, że fał kilu oraz sworzeń są w dobrym stanie. Przejścia sztagu przez pokład w części śródokręcia są skierowane wzdłużnie, co generuje tarcie szotów – warto sprawdzić, czy nie ma śladów przetarć na półpokładach. Jeśli jacht otrzymał dodatkowy balast, odpływ kokpitu może znajdować się pod wodą nawet gdy jest pusty na postoju, dlatego należy sprawdzić odpływalność, gdy jacht stoi bez obciążeń. Zbieranie łańcucha kotwicznego w dziobie może powodować przechył jachtu dziobem do dołu na stanowisku; należy upewnić się, że łańcuch jest zamocowany centralnie, jeśli to możliwe. (1)
Dostępność i co kupujący powinien wiedzieć
Dla potencjalnego nabywcy lista kontrolna jest krótka: należy potwierdzić typ ożaglowania i stan masztu, sprawdzić osprzęt skegu i kilu, upewnić się, że balast nie zalewa odpływu kokpitu, oraz zaakceptować surowy wnętrze jako część projektu. To pełen charakteru mały jacht żaglowy, najlepiej nadający się do użytku przez aktywnego właściciela, który transportuje go na przyczepie, osusza na dnie i refuje z kokpitu.