Projekt i konstrukcja
Stocznia Gade Marine zbudowała Atlantic 23 jako jacht ze sztywnym kadłubem z laminatu poliestrowo-szklanego i kilem obrotowym, co zapewnia minimalne zanurzenie wynoszące 0,35 metra oraz maksymalne na kotwicy 1,6 metra. Stosunek balastu do wyporności na poziomie 30 procent oraz wskaźnik wyporności do długości (D/L) wynoszący 141,37 plasują go mocno w kategorii lekkich, łatwych do transportu na przyczepie jednostek, podczas gdy wskaźnik wywrotności wynoszący 2,52 i wskaźnik komfortu 10,14 opisują jacht dostosowany do żeglugi rekreacyjnej po osłoniętych wodach, a nie do oceanicznych przejść. Prędkość kadłubowa wynosząca 5,86 węzła oraz długość wodna (L/W) na poziomie 559,60 funtów na cal odzwierciedlają skromną pływalność i małą powierzchnię wodną 23-stopowego jachtu, który jest przeznaczony głównie do żeglugi na wietrze. (1)
Takielunek i ożaglowanie
Standardowy takielunek typu slup topowy niesie 185 stóp kwadratowych powierzchni żagli roboczych – grot o powierzchni 9,2 m² z likiem dolnym na wysokości 8,8 metra, fok o powierzchni 8,0 m² oraz genuę o powierzchni 18,0 m², a także spinaker o powierzchni 40 m² do żeglugi baksztagiem na kotwicy. Jako alternatywę oferowano wersję z ożaglowaniem ułamkowym z większym grotem o powierzchni 10,8 m² i mniejszą genuą o powierzchni 14,5 m², co pozwalało zredukować moc przedniego żagla na rzecz większej powierzchni grota. Stosunek powierzchni żagli do wyporności wynosi 17,52, a S# to 3,58, co klasyfikuje ten jacht jako umiarkowanie szybki w słabych wiatrach jak na swoje rozmiary, a nie jako kadłub do ciężkich warunków pogodowych. (1)
Warunki mieszkalne i przeznaczenie
Dostępne materiały nie podają ani układu wnętrza, ani liczby miejsc do spania, ani pojemności zbiorników dla Atlantic 23. Liczby te wskazują jedynie na szerokość wynoszącą 2,5 metra przy kadłubie o długości 7,1 metra – szerokość wystarczająca na małą kabinę (cuddy) lub otwarty układ jachtu dziennej, ale źródła milczą na temat tego, jak wykończono wnętrze. Zbudowano zaledwie 70 sztuk w ciągu jednego roku, co sugeruje, że był to skupiony na jednym celu projekt jednorazowy.
Znane problemy
Sam układ z kilem obrotowym jest jedyną cechą, która z założenia wymaga czujności właściciela, ponieważ sworzeń i uszczelnienia skrzyni kilowej w takich konstrukcjach są tradycyjnie podatne na zużycie – jednak źródła nie wymieniają żadnych konkretnych usterek w tym modelu.
Remonty i eksploatacja
Posiadanie jachtu Atlantic 23 z 1976 roku oznacza konieczność życia z 50-letnim kadłubem z litego laminatu poliestrowo-szklanego oraz kilem obrotowym, którego sworzeń i mechanizm podnoszenia mają już za sobą dziesięciolecia użytkowania. Opcja takielunku ułamkowego komplikuje również identyfikację na rynku wtórnym, ponieważ oferowano dwa różne plany ożaglowania, a kupujący musi potwierdzić, który takielunek posiada dany kadłub.
Werdykt
Atlantic 23 to ciekawy akapit w historii małych jachtów: szeroki, lekki niemiecki slup z kilem obrotowym, z którego w ciągu jednego roku wyprodukowano zaledwie 70 sztuk. Oferuje on prosty plan ożaglowania i niski zanurzenie ułatwiające transport na przyczepie, jednak jego rzadkość i nieudokumentowany wnętrze sprawiają, że nadaje się on raczej dla entuzjasty, który ceni sobie unikalność bardziej niż dostępność części i wsparcie techniczne.
Zalety
- Kil obrotowy opuszcza się do 0,35 m, co ułatwia żeglugę po płytkich wodach i transport na przyczepie
- Dwie opcje ożaglowania (topowe lub ułamkowe) pozwalają dostosować moc do preferencji właściciela
- Niska wyporność wynosząca 1000 kg przy 30% balastu zapewnia sztywność na małych jachtach jednodniowych
Wady
- Zbudowano tylko 70 sztuk w 1976 roku – minimalne wsparcie klasy i trudny dostęp do części zamiennych
- Nieudokumentowane wnętrze, pojemność zbiorników i układ koi
- Sztywny kil obrotowy z laminatu wymaga sprawdzenia stanu sworznia i uszczelek z uwagi na upływ lat
