Ontwerp en constructie
Castro's 1720 is een monohull fractioneel getuigde sloop van 8,0 m lengte over alles en 2,5 m breedte, met een massieve polyester romp die is opgebouwd met gestikt en geweven glasvezelversterkingen. De romp is gelamineerd met vinylesterhars. Het dek heeft een balsahouten kern, en het massieve laminaat eronder blijft dankzij de keuze voor hars hard en duurzaam. Het oprichtend moment komt voort uit een loden bulbkiel van 630 kg, wat een aanzienlijk deel is van de waterverplaatsing van 1.200–1.250 kg. De ballast-verplaatsingsverhouding van de boot geeft haar de stabiliteit die een eenheidsklasse-wedstrijdboot nodig heeft wanneer ze onder druk wordt gezet. Ze is geen lichtgewicht, maar het lood in de kiel zorgt voor voldoende oprichtend moment voor de tuigage die hierboven draagt. (1)
Tuigage en bediening
Aan de wind toont de 1720 een zeiloppervlak van 42 m², wat groot is voor de lengte van de boot. Er is een keuze uit twee fokken — beide worden gevoerd aan één enkele schoot via een tweesnaarsschoot met een ratelblok — en een paar diepe reefjes om het vermogen te regelen. De keuze uit twee fokken en een paar diepe reefjes maakt het mogelijk om het vermogen aan de wind te regelen. Een flink grootzeil zorgt voor voldoende vermogen zelfs bij lichte bries, maar de boot moet vlak gevaren worden; zodra hij helt, moet de grootschoot of de overloop worden gevierd, anders volgt er snel een vlugge gijp. Bij helling is voortdurend vieren van de schoten nodig om een gijp te voorkomen, hoewel herstel hierbij snel gaat. Voor de wind dwingt de enorme asymmetrische spinnaker van 68 m² een grote hellingshoek, waardoor de boot bij matige wind buiten het planerende bereik valt. Hij accelereerde toen relatief traag en was niet erg planerbaar. Bij meer wind komt de rompvorm in plané, en latere verslagen prijzen hem om zijn snelle ruimschootsse koersen bij harde wind. De kleinere short-hoist spinnaker bleek een betere keuze bij matige wind, omdat deze nauwelijks minder vermogen leverde met een veel kleiner hellingsmoment. (1)
Accommodatie
Dit is vrijwel een boot voor dagtochten. De open kuip biedt plaats aan vier of vijf personen, maar benedendeks is er alleen krappe opbergruimte — een makelaar zou dit geen accommodatie noemen. De ruimte is in wezen leeg en onhandig om in te komen; er kunnen spinnakers en wanten in worden opgeborgen, maar het in- en uitstallen van het grootzeil is lastig. De korte dekranden beletten de bemanning om naar buiten te zitten en beperken het hangen, terwijl de voetsteunen de bemanning met kortere benen ondersteunen wanneer ze rechtop zit, maar niet bij grote of extreme hellingshoeken.
Bekende problemen
De dekindeling maakt het vrijwel onmogelijk om met de kajuittrap open te werken aan de boot. Dit voorkomt vollopen in de trant van een J24, maar bemoeilijkt de toegang. Testers vonden de willekeurige plaatsing van dekbeslag een groot obstakel voor het plezier, en rond de mastvoet liepen de controlelijnen en vallen bijna allemaal naar dezelfde plek zonder veel logica, waardoor de werkruimte krap werd. De klemmen van de grootschoot en achterstag waren moeilijk te bedienen vanaf de reling en vereisten een stevige trap met de voet; het achterstag zelf leek fundamentele herziening nodig te hebben om effectief te zijn. De enorme opbergruimte aan weerszijden van de lierbak zorgt voor een eenvoudige uitvoering van de kite, maar heeft geen bovenkant, waardoor de spinnaker bij strijken over de zijkant kan glijden — canvas slingers en elastiek zouden dit oplossen.
Refits en eigendom
Het bezit draait om een eenheidsklasse-wedstrijdboot die door vier of vijf gewone zeilers zonder angst of verveling wordt gezeild, wat vraagt om een geschikte grootschoottrimmer vanwege het grote zeiloppervlak en de behoefte aan vlak zeilen. Het vervangen van de spiegel is lichte klusjeswerk; verder blijft de klasse een gecontroleerde specifieke boot die bedoeld is om betaalbare wedstrijden te leveren. Met zo'n honderd boten op het water ten tijde van de review en een sterke vloot tijdens Cork Week heeft het ontwerp zijn markt gevuld.
Het oordeel
De 1720 is een doelgerichte Ierse eenheidsklasse die pure topsnelheid inruilt voor hanteerbaarheid bij clubwedstrijden. De boot is solide gebouwd in vinylester met een loden kiel en een grote maar hanteerbare tuigage. Ze beloont een goed uitgebalanceerde bemanning en straft slordige hellingshoeken af met een neiging tot uit het roer lopen, herstelt zich echter snel en planeert bij harde wind. Benedendeks is de indeling sober en is de logica van de dekuitrusting eenvoudig, maar het concept — goedkoop, veilig en spannend wedstrijdzeilen met een kielboot — is nog altijd intact.
Pluspunten
- De loden bulbkiel en de massieve vinylester romp zorgen voor duurzaamheid en een groot oprichtend moment
- De krachtige combinatie van grootzeil en dubbele fok geeft haar voldoende vermogen bij lichte wind en aan de windse kanten
- Planeert goed voor de wind bij een stevige bries, waarbij er over een snelle vaart wordt gerapporteerd
- Zeilt goed met vier of vijf gewone bemanningsleden zonder hen bang te maken of te vervelen
Minpunten
- Moet vlak gevaren worden; helt snel uit het roer naar een brooch zonder constante schootvrije ruimte
- Dekbeslag en bediening van de mastvoet zijn onlogisch geplaatst, moeilijk te bedienen vanaf de reling
- Geen echte accommodatie; benedendeks is het krap en moeilijk toegankelijk
- Spinnakerbak is open bovenaan; de spinnaker kan bij strijken overboord vallen
