Projekt i konstrukcja
Martin 243 to jednokadłubowiec z kilem podnoszonym, zbudowany z laminatu poliestrowo-szklanego z rdzeniem pokładu i kadłuba o konstrukcji monolitycznej. Przy szerokości 8,25 stopy i maksymalnym zanurzeniu 5,75 stopy jest to jacht kompaktowy, ale balast jest rozłożony w nim bardzo rozsądnie jak na tę klasę wielkości – stosunek balastu do wyporności wynoszący 29,66% oraz stosunek wyporności do długości (D/L) na poziomie 46,83 plasują go mocno w kategorii ultralekkich jednokadłubowców z kilem podnoszonym. Ta lekkość ma swoje uzasadnienie: takielunek slupa ułamkowego o powierzchni 450 stóp kwadratowych napędza łódź, która waży mniej niż wiele mieczówek transportowanych na przyczepach, a kil podnoszony pozwala na osuszanie go na dnie lub transport na przyczepie pomimo regatowego zanurzenia. (1)
Ożaglowanie i prowadzenie
Ułamkowy takielunek typu slup w połączeniu z dużym planem ożaglowania daje Martin 243 stosunek powierzchni żagli do wyporności (SA/D) na poziomie 56,32, co tłumaczy opinie o jej bardzo dobrych osiągach. Jacht jest stabilny i sztywny na żaglach – co ma duże znaczenie przy tej lekkiej konstrukcji – jednak te same źródła wskazują na słabą zdolność do samoprostowania po wywrotce oraz wskaźnik wywrotności wynoszący 2,92 – liczby te potwierdzają, że jest to żywy jacht regatowy na słabe wiatry, a nie morski jacht turystyczny. Wskaźnik komfortu wynoszący 5,62 oraz prędkość kadłubowa na poziomie 6,56 węzła podsumowują profil jednostki stworzonej do szybkiej żeglugi po płaskiej wodzie, a nie do komfortu ruchu na fali. (1)
Warunki mieszkalne
Dane dotyczące wnętrza jachtu Martin 243 są niemal całkowicie nieznane: wysokość w kabinie, liczba kabin, liczba miejsc do spania, liczba załogi oraz pojemność zbiorników wody są uznawane za nieznane, podobnie jak całkowita moc jedynego silnika i jego pojemność zbiornika paliwa. Źródła potwierdzają jedynie, że jacht ma jeden silnik i został zbudowany jako łódź regatowa, więc wnętrze należy traktować raczej jako minimalną osłonę przed warunkami atmosferycznymi niż jako układ przeznaczony do turystyki.
Znane problemy
Znane ograniczenia dotyczą przede wszystkim osiągów: niski wskaźnik wywrotności i ograniczony moment prostujący oznaczają, że jacht wymaga załogi świadomej jego regatowego przeznaczenia.
Werdykt
Martin 243 to zaprojektowany przez Dona Martina i wyprodukowany w skromnej serii czternastu egzemplarzy w 1998 roku, ultralekki jacht regatowy kanadyjskiego pochodzenia. Nagradza żeglarza nastawionego na regaty sztywnym, szybkim slupem ułamkowym, jednak jego wskaźniki wywrotności i prostującego momentu stawiają surowe granice dla akwenów, na których powinien pływać.
Zalety
- Bardzo szybki, ultralekki jacht o stosunku powierzchni żagli do wyporności wynoszącym 56,32
- Umiarkowanie sztywny i stabilny jak na swoją klasę wielkościową
- Podnoszony kil zapewnia elastyczność w transporcie i osuszaniu na lądzie
Wady
- Niska zdolność do stawiania po wywrotce
- Wskaźnik wywrotności wynoszący 2,92 ogranicza przeznaczenie do żeglugi pełnomorskiej
- Warunki mieszkalne i specyfikacja silnika są w dużej mierze nieznane
