Założenia projektowe i przeznaczenie
Thompson 27 został zaprojektowany w początkowym okresie kształtowania się formuły International Offshore Rule (IOR), co silnie wpłynęło na kształt jego kadłuba, charakteryzujący się głębokim finkilem, sterem na skegu oraz elegancką, klasyczną rufą z nawisem. W przeciwieństwie do masowo produkowanych jachtów z tamtej ery, w których dominowała konstrukcja w pełni laminatowa, Thompson w swoich wczesnych liniach produkcyjnych zastosował filozofię budowy kompozytowej. Podczas gdy kadłuby były formowane z grubego, litego laminatu poliestrowo-szklanego, pokłady i pokładówki wielu wczesnych jednostek budowano ze sklejki wodoodpornej pokrytej laminatem oraz drewna formowanego na zimno. Był to celowy zabieg inżynieryjny mający na celu maksymalne obniżenie środka ciężkości i zwiększenie momentu prostującego. (2, 3)
Pod pokładem jacht odzwierciedla swoje tradycyjne brytyjskie korzenie. Kabina jest kompaktowa i przytulna, oferując maksymalnie sześć stóp wysokości wnętrza przy zejściówce, która szybko zmniejsza się w kierunku dziobu. Tradycyjny układ oferuje cztery miejsca do spania, w tym koję V w części dziobowej, koję rufową przy kokpicie na prawej burcie oraz koję hamakową (pipe cot). Kambuz znajduje się po lewej burcie i jest wyposażony w prostą kuchenkę oraz zlew, natomiast toaleta morska jest schowana pod koją dziobową, w klasycznym stylu małych jachtów turystycznych. To funkcjonalne, morskie wnętrze, zaprojektowane tak, aby zapewniać bezpieczne uchwyty i schronienie, wykończone praktyczną zabudową stolarską, która bardzo różni się od przestronnych salonów o otwartej koncepcji znanych ze współczesnych jachtów dwudziestosiedmiostopowych. (4)
Właściwości nautyczne i prowadzenie
Na sterze Thompson 27 zachowuje się jak znacznie większa, cięższa jednostka oceaniczna. Ze stosunkiem wyporności do długości (D/L) wynoszącym 274,01, jacht zdecydowanie plasuje się w kategorii umiarkowanej do ciężkiej wyporności, legitymując się wypornością całkowitą 6100 funtów przy długości w linii wodnej (LWL) wynoszącej zaledwie dwadzieścia jeden i pół stopy. Najbardziej charakterystycznym parametrem tej konstrukcji jest stosunek balastu do wyporności (B/D) na poziomie 45,36%. Ten wyjątkowo wysoki wskaźnik oznacza, że jacht niesie prawie połowę swojej masy w głębokim, mierzącym 5,67 stopy finkilu. W praktyce przekłada się to na jacht bardzo sztywny na żaglach i wysoce odporny na przechyły, który niesie pełne ożaglowanie jeszcze długo po tym, jak lżejsze jednostki o podobnej długości są już zmuszone się refować. (4)
Na silnym zafalowaniu taki rozkład masy oraz tradycyjne wejście dziobu pozwalają jachtowi przechodzić bezpośrednio przez fale, zamiast na nich podskakiwać. Choć zapewnia to bardzo bezpieczny, przewidywalny i budzący zaufanie ruch kadłuba — co potwierdza wysoki wskaźnik komfortu wynoszący 25,62 oraz wskaźnik wywrotności na poziomie 1,75 — sprawia to również, że żegluga na pokładzie jest niezwykle mokra. Ożaglowanie typu slup topowy jest proste i niezawodne. Jednak ze względu na dużą masę i stosunkowo głębokie zanurzenie, jacht może sprawiać wrażenie niedożaglowanego w słabych, dryfowych warunkach. Zgodnie ze swoim dziedzictwem IOR, Thompson 27 doskonale radzi sobie przy żegludze ostro na wiatr lub pełnym bajdewindem podczas silnego wiatru, ale wymaga uważnego trymowania żagli i cierpliwości w pełnym fordewindzie. (3, 4)
Znane problemy i diagnostyka
Główną słabością techniczną jachtu Thompson 27 jest hybrydowa konstrukcja pokładu. Pokłady ze sklejki pokrytej laminatem oraz formowane na zimno pokładówki, zastosowane w celu obniżenia pionowego środka ciężkości, wymagają skrupulatnej konserwacji. Dziesięciolecia narażenia na przecieki słodkiej wody wokół podwięzi wantowych, handrelingów i prowadnic suwklapy mogą prowadzić do rozległej zgnilizny wewnątrz sklejkowego rdzenia pokładu. Każdy kupujący sprawdzający jacht Thompson 27 musi dokładnie przetestować pokład za pomocą miernika wilgoci i młotka diagnostycznego, szczególnie wokół połączeń nadbudówki z pokładem oraz na pokładzie dziobowym. Naprawa zazwyczaj wiąże się z wycięciem poszycia z laminatu, wymianą zgniłych sekcji sklejki wodoodpornej i ponownym zalaminowaniem konstrukcji. (3)
Olinowanie również wymaga dokładnych oględzin. Przy mocno napiętym takielunku topowym — często wyposażonym w podwójny forsztag, trzy wanty na stronę i ciężki achtersztag — obciążenia przenoszone na podwięzi wantowe i grodzie są znaczne. Z biegiem czasu praca konstrukcji może powodować rozluźnienie połączeń grodzi z kadłubem lub pęknięcia naprężeniowe żelkotu na pokładzie wokół przejść podwięzi wantowych. Dodatkowo, oryginalne silniki pomocnicze, którymi często były małe jednostki benzynowe, w większości zakończyły już swój żywot. Choć wiele zachowanych egzemplarzy wyposażono w niezawodne, jednocylindrowe silniki Diesla, takie jak Yanmar 1GM10, wszelkie pozostałe oryginalne napędy należy uznać za kwalifikujące się do natychmiastowej wymiany. (4)
Sytuacja rynkowa i koszty
Ponieważ zbudowano znacznie mniej egzemplarzy Thompson 27 w porównaniu do bardzo popularnego modelu T24, są one dziś rzadkością na rynku wtórnym. Zajmują one specyficzną niszę, funkcjonując głównie jako klasyczne, niedrogie małe jachty turystyczne dla tradycjonalistów lub jako jednostki do remontu dla majsterkowiczów. Rzeczywistość ekonomiczna tego modelu jest taka, że koszt profesjonalnego remontu — w szczególności usunięcia zgnilizny pokładu, wymiany olinowania stałego czy wymiany silnika na nowego Diesla — z łatwością przewyższy ostateczną wartość rynkową jachtu. W rezultacie zaniedbane kadłuby są często złomowane. Jednak dla żeglarza zdolnego do samodzielnego wykonania prac szkutniczych i mechanicznych, sprawny konstrukcyjnie Thompson 27 stanowi niezwykle tani bilet wstępu do posiadania bardzo dzielnego, morskiego jachtu. (4)
Werdykt
Thompson 27 to wyspecjalizowany, pancernie zbudowany klasyk, który poświęca nowoczesną przestrzeń wnętrza i prędkość w słabych wiatrach na rzecz maksymalnej stabilności i dzielności w ciężkich warunkach pogodowych. To jacht stworzony dla prawdziwych żeglarzy, zaprojektowany przez pioniera regat morskich, by radzić sobie z trudnym stanem morza w sposób bezpieczny i pewny. Dla tych, którzy są gotowi dbać o jego drewniano-kompozytową konstrukcję, pozostaje on niezwykle dzielnym jachtem do żeglugi przybrzeżnej i morskiej.
Zalety
- Wyjątkowa stabilność i sztywność pod żaglami dzięki wysokiemu stosunkowi balastu.
- Bardzo komfortowy i bezpieczny ruch na silnym zafalowaniu, jacht gładko przecina fale.
- Ciężki, solidny kadłub z litego laminatu zapewnia ogromną trwałość konstrukcyjną.
- Klasyczna, ponadczasowa stylistyka z atrakcyjną rufą z nawisem. (3, 4)
Wady
- Hybrydowa konstrukcja pokładu ze sklejki i laminatu jest bardzo podatna na gnicie w przypadku zaniedbania.
- Duża wyporność i głębokie zanurzenie sprawiają, że jacht jest ociężały i niedożaglowany przy słabym wietrze.
- Przebijanie się przez fale zamiast wchodzenia na nie skutkuje bardzo mokrym kokpitem.
- Niezwykle ciasne wnętrze z ograniczoną wysokością w kabinie w porównaniu do nowoczesnych jachtów turystycznych o podobnej długości. (3, 4)
