Hunter 25 — jachty żaglowe na sprzedaż i przegląd rynku

Układy na rynku wtórnym

Model 25 ewoluował wraz z trzema rodzajami pokładówek. Oryginalny jacht z klinową pokładówką ograniczał przestrzeń we wnętrzu; wersja z 1975 roku z podnoszonym dachem (pop-top) otrzymała sztywną pokładówkę i większą wysokość w kabinie, a od 1976 roku standardem stała się pokładówka skrzynkowa bez podnoszonego dachu, oferująca wysokość wnętrza wynoszącą 5 stóp i 8 cali (ok. 1,73 m) w porównaniu do oryginalnych 5 stóp i 2 cali (ok. 1,57 m). Wszystkie wersje dzieliły ten sam kadłub, takielunek i układ wnętrza, więc kupujący decyduje się głównie na styl pokładówki oraz wiek jachtu. Późniejsze jednostki otrzymały bardziej pionową pawęż, co zwiększyło przestrzeń w kokpicie i ułatwiło montaż silnika zaburtowego. Sam kokpit pozostaje krótki i ciasny dla więcej niż trzech lub czterech osób załogi, z niskimi falochronami, które zapewniają niewiele oparcia dla pleców.

Wyposażenie i typowe ulepszenia

Na rynku wtórnym często spotyka się już zamontowane bimini oraz platformę kąpielową, co sprawia, że czas spędzany w ciepłe dni w kokpicie i dostęp do rufy są znacznie przyjemniejsze. Spinaker pojawia się rzadziej jako ulepszenie dokonywane przez właścicieli, choć często szukają oni większego zasięgu na kursach pełnych. Jachty fabryczne były sprzedawane w pełni wyposażone w żagle, cumy, odbijacze i sprzęt ratunkowy, a jedyną opcją fabryczną oprócz płytkiego kilu był krótko żyjący jednocylindrowy silnik Diesel Yanmar; większość dziś widocznych silników stacjonarnych to dopiero montowane przez właścicieli przekładnie Saildrive. Kupujący powinien potwierdzić, jaki napęd pomocniczy jest zainstalowany, ponieważ określa on praktyczność użytkowania jachtu w codziennych warunkach.

Co sprawdzić

Silnik zaburtowy to główny słaby punkt: przy masie 4500 funtów i znacznej powierzchni ożaglowania, Hunter 25 potrzebuje większego uciągu, niż zapewnia przeciętny silnik zaburtowy. Należy sprawdzić, czy nie ma pęknięć żelkotu, pustek i porowatości zgłaszanych przez wielu właścicieli, oraz zwrócić uwagę na matowy, antypoślizgowy pokład, który z czasem traci swoje właściwości. Spośród właścicieli Hunter 25 i 27, których inspekcje znajdują się w archiwum czasopisma, około połowa odnotowuje przynajmniej drobne osmozy kadłuba, a koszty ich naprawy mogą wynosić 10% lub więcej wartości jachtu przed odsprzedaniem. Często wspominana jest również uginanie się pokładu i podłogi kokpitu, a na jachtach z lat 1977–1980 częsty jest luz na trzonie steru, którego łatwego usunięcia nie ma. Jachty zbudowane w latach 1978–1981 są ogólnie lepiej wykończone niż te sprzed lub po tej dacie. (1)

Dostępność i podsumowanie dla kupującego

Jachty te są zazwyczaj dostępne na rynku wtórnym w Stanach Zjednoczonych. Dla potencjalnego nabywcy lista zakupów jest krótka: najlepiej wybrać egzemplarz z głębokim kilem żeliwnym z okresu 1978–1981, zweryfikować obecność silnika Yanmar lub dopasowanego silnika stacjonarnego, uwzględnić w budżecie ewentualną naprawę osmozy oraz pogodzić się z małym kokpitem. Nowy lakier poliuretanowy, profilowanie kilu i świeże materace kojowe sprawią, że inwestycja przyniesie satysfakcję.

• Wolisz głęboki finkil dla lepszych osiągów i stabilności
• Upewnij się co do typu napędu pomocniczego; silnik zaburtowy jest z założenia niewystarczający
• Skontroluj żelkot, elastyczność pokładu, trzon steru i antyfouling pod kątem osmozy
• Szukaj egzemplarzy z lat budowy 1978–1981 – oferują one nieznacznie lepszą jakość