West Wight Potter 15 — jachty żaglowe na sprzedaż i przegląd rynku

Układy wnętrza na rynku wtórnym

Potter 15 posiada podnoszony stalowy kil oraz kabinę, w której dwie koje mają długość około 6 stóp i 6 cali (ok. 1,98 m). Wysokość w kabinie nad kojami pozwala na siedzenie, ale wynosi poniżej czterech stóp (ok. 1,22 m) na samym rufie. Nie ma tu zabudowanej kambuzówki, można załadować toaletę turystyczną, ale jej użytkowanie odbywa się bez żadnej prywatności; praktycznym rozwiązaniem do przechowywania są schowki pod kojami. Kokpit ma szerokość ponad pięć stóp (ok. 1,52 m), a producent twierdził niegdyś, że zmieści się w nim czworo osób, choć uczciwa liczba mieszkalna to zazwyczaj dwóch dorosłych i ewentualnie jedno dziecko. Dostęp do dziobu odbywa się przez dach kabiny, który na większości jachtów wyposażony jest w handrelingi, ale z reguły nie ma tam relingu balastowego.

Wyposażenie i powszechne ulepszenia

Silnik pomocniczy nie jest standardem, więc większość używanych jachtów posiada mocowany na pawęży uchwyt na silnik zaburtowy o mocy od 2 do 4 KM; większy silnik to poważny minus, dodający masę, której kadłub nie może wykorzystać. Wśród ulepszeń dokonywanych przez właścicieli panele słoneczne i falownik pojawiają się jako rzadsze elementy pozwalające na dłuższe postoje na kotwicy, natomiast spinaker i jego drzewce widnieją na niektórych jachtach jako ulepszenie pod względem żeglarskim. Odsalarka i tratwa ratunkowa należą do tej samej kategorii rzadkich doposażeń, częściej spotykanych na nielicznych jachtach Potters biorących udział w poważnych rejsach oceanicznych niż na łodziach turystycznych pływających po jeziorach i wodach przybrzeżnych. Wielu właścicieli dodaje również płócienną namiotówkę na kokpicie, aby zwiększyć przestrzeń mieszkalną – jest to praktyczna i częsta modyfikacja, a nie element fabryczny.

Co sprawdzić podczas inspekcji

Kil to wysuwana stalowa jednostka, a jej masa w całej serii waha się od 100 do 165 funtów, dlatego należy zweryfikować stan konkretnego egzemplarza oraz osprzętu obrotowego pod kątem zużycia lub korozji. Upewnij się, że silnik zaburtowy mieści się w przedziale dwu- do czterokonny, ponieważ większe jednostki są niepraktyczne i przeciążają kadłub. Sprawdź, czy handrelingi na dachu kabiny oraz ścieżka dziobowa nad pokładem zapewniają pewną stopę oparcia, i odnotuj brak relingów jako fakt projektowy, a nie wadę. Olinowanie stałe jest minimalne – brakuje achtersztagu i dolnych want – więc skontroluj forsztag i górne wanty pod kątem rozciągnięć lub zmęczenia okuć. (1)

Dostępność i wnioski dla kupującego

Potter 15 pojawia się w Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii, czyli na dwóch rynkach, gdzie marka przetrwała do dziś. Dla kupującego wnioski są proste: należy potwierdzić dostępność rozsądnego, małego silnika zaburtowego, dokładnie przyjrzeć się stalowemu sworzniu kilu oraz minimalistycznemu takielunkowi i zdecydować, czy układ bez relingu i z łatwym dostępem do kabiny pasuje do Twojej załogi. Krótka lista kontrolna —

• Oś obrotu kilu i odlite elementy stalowe wolne od korozji; masa w granicach normy
• Tylko silnik zaburtowy o mocy 2–4 KM; solidny mocowanie na pawęży
• Forsztag i górne wanty w dobrym stanie; brak baksztagu i dolnych want z założenia
• Obecność handrelingów; żadne relingi nie są dopuszczalne jako standard
• Plandeka kokpitowa to powszechna, wartościowa modyfikacja wprowadzana przez właścicieli