Założenia projektowe i przeznaczenie
Magellan 35 został zaprojektowany jako luksusowy jacht oceaniczny dla właścicieli, dla których priorytetem była bezkompromisowa wytrzymałość konstrukcyjna, komfort w ciężkich warunkach pogodowych oraz niezrównane ciepło tradycyjnej drewnianej zabudowy wnętrza. Zbudowany w czasach, gdy laminat zaczynał dominować na rynku masowym, jacht ze stoczni Newtonów powstał z najlepszych naturalnych materiałów i przy użyciu sprawdzonych metod konstrukcyjnych. Kadłub ma poszycie karwelowe z litego mahoniu filipińskiego o grubości 1 i 1/4 cala, łączone krawędziowo brązowymi łącznikami i klejone elastycznym klejem rezorcynowym. Te ciężkie klepki są zamocowane na solidnych, gęsto rozmieszczonych wręgach z drewna Yacal – tropikalnego liściastego drewna słynącego z ogromnej gęstości, wytrzymałości i naturalnej odporności na gnicie.
Na pokładzie jacht posiada lity pokład tekowy o grubości ponad cala, co zapewnia doskonałą izolację akustyczną i termiczną pod stopami. Układ wnętrza kabiny odzwierciedla rzemieślnicze dziedzictwo stoczni, wykorzystując ręcznie polerowany teak birmański, dopasowany z precyzją rzadko spotykaną w łodziach produkowanych seryjnie. Na zewnątrz szeroko zastosowano wytrzymałe elementy z brązu i miedzi – kabestany, kosz dziobowy, kosz rufowy, stójki relingu i relingi wykonano z odpornego na korozję mosiądzu wysokoniklowego. Taka filozofia projektowania zaowocowała estetyką „małego statku” o bardzo dzielnym charakterze, prezentując uderzający klasyczny profil, który stał w jaskrawym kontraście do lżejszych, masowo produkowanych slupów z laminatu z końca lat 60.
Właściwości nautyczne i prowadzenie
Charakterystyka nautyczna jachtu Magellan 35 jest w dużej mierze zdeterminowana przez jego znaczną wyporność wynoszącą 17 641 funtów oraz tradycyjne podwodzie z długim kilem. Przy stosunku wyporności do długości (D/L) wynoszącym 322,91, jacht jest ciężkim krążownikiem szos zaprojektowanym do przenoszenia znacznych ładunków wyprawowych bez utraty pływalności czy trymu. Pod żaglami ta masa przekłada się na niezwykle komfortowy i przewidywalny ruch na fali w ciężkich warunkach. Wskaźnik komfortu na poziomie 34,64 gwarantuje, że jednostka tłumi gwałtowne kołysanie poprzeczne i podłużne na zafalowaniu, pozwalając załodze uniknąć szybkich, męczących ruchów charakterystycznych dla nowoczesnych, lekkich konstrukcji z finkilem. Dodatkowo, wskaźnik wywrotności wynoszący 1,76 wskazuje na wyjątkowo stabilny kształt kadłuba z niskim środkiem ciężkości i doskonałą statecznością końcową, co czyni jacht wysoce zdatnym do żeglugi oceanicznej.
Jednak stosunek powierzchni żagli do wyporności (SA/D) na poziomie 13,05 wyraźnie wskazuje, że Magellan 35 ma zbyt małą powierzchnię żagli na słabe wiatry. Przy wietrze poniżej dziesięciu węzłów, ciężki kadłub i długi kil generują znaczny opór, wymagając silniejszego wiatru, aby naprawdę ożywić ten takielunek typu slup topowy. Gdy wiatr cichnie lub podczas halsowania pod wiatr, jednostka polega na swoim solidnym napędzie pomocniczym. Wyposażony w stacjonarny silnik wysokoprężny Ford Lehman o mocy 60 KM, jacht zachowuje się jak prawdziwy motorsailer. Na silniku ta potężna jednostka napędowa z łatwością rozpędza kadłub do jego teoretycznej prędkości kadłubowej wynoszącej 7,22 węzła, zdecydowanie przebijając się przez silną falę czołową. Imponująca pojemność zbiornika paliwa wynosząca do 200 galonów zapewnia ogromny zasięg na silniku, pozwalając właścicielom bez trudu pokonywać bezwietrzne obszary podczas dłuższych rejsów przybrzeżnych. Manewrowanie w ciasnych miejscach na silniku wymaga wyobraźni, ponieważ długi kil i jedna śruba napędowa utrudniają ciasne manewry w marinach, co wymaga polegania na efekcie śrubowym i momencie pędu.
Wersje i konfiguracje
Magellan 35 jest skonfigurowany głównie jako slup topowy z kokpitem centralnym. Taki układ maksymalizuje prywatność i optymalnie wykorzystuje szerokość jachtu wynoszącą 11,42 stopy. Kluczowym elementem tego układu jest prywatna kabina rufowa. W przeciwieństwie do późniejszych projektów, które posiadały wewnętrzne przejście, do kabiny rufowej na jachcie Magellan 35 wchodzi się bezpośrednio z kokpitu centralnego. To oddzielenie tworzy wyraźny apartament armatora na rufie, wyposażony w dwie pojedyncze koje po obu stronach, pojemne schowki, składaną umywalkę oraz prywatną toaletę.
Główna kabina, zlokalizowana przed kokpitem, mieści tradycyjny kambuz, rozkładaną podkowiastą mesę oraz dziobową koję V z wydzieloną toaletą dzienną. Choć ukończono jedynie krótką serię produkcyjną obejmującą około trzynastu drewnianych kadłubów, między poszczególnymi jednostkami występują drobne różnice w zabudowie wnętrza. Należy również odróżnić ten rzadki, klasyczny projekt Eldredge-McInnis od późniejszego, znacznie popularniejszego keczu Chung Hwa Magellan 36, zaprojektowanego przez Hugh Angelmana pod koniec lat 70. Choć dzielą one podobną nazwę i tradycyjną filozofię, Chung Hwa to cięższy kecz z laminatu, podczas gdy American Marine Magellan 35 to rzadkie, drewniane, jednomasztowe dzieło sztuki. (1)
Sytuacja rynkowa i ekonomia
Na obecnym rynku wtórnym Magellan 35 zajmuje bardzo niszową, sentymentalną pozycję. Ze względu na ograniczoną liczbę wyprodukowanych egzemplarzy oraz wymagające potrzeby konserwacyjne drewnianego kadłuba z lat 60., jednostki te są sprzedawane w relatywnie niskich cenach w porównaniu do współczesnych jachtów turystycznych z laminatu. Dla przeciętnego żeglarza perspektywa dbania o mahoniowy kadłub o poszyciu karwelowym jest zniechęcająca, co utrzymuje koszty zakupu na niskim poziomie. Jednak dla koneserów drewnianych łodzi i kolekcjonerów klasycznych jachtów, dobrze zachowany Magellan 35 to rzadkie znalezisko o znaczeniu historycznym – prestiżowy projekt zbudowany przez rzemieślników, którzy stworzyli markę Grand Banks. Potencjalni nabywcy muszą patrzeć poza początkową cenę zakupu i przygotować znaczny budżet na remont, ponieważ długoterminowa ekonomia posiadania drewnianego jachtu z tego okresu zawsze zależy od stanu konstrukcyjnego wręgów, poszycia i łączników.
Znane problemy i diagnostyka
Jak w przypadku każdej klasycznej drewnianej jednostki zbliżającej się do sześćdziesiątki, głównymi problemami są ochrona konstrukcji i zarządzanie wilgocią. Pierwszym priorytetem diagnostycznym jest inspekcja poszycia karwelowego oraz brązowych łączników mocujących je do wręgów Yacal. Z biegiem czasu łączniki z brązu mogą ulegać odcynkowaniu, a drewno wokół nich może mięknąć. Potencjalny właściciel powinien zaplanować dokładne opukiwanie kadłuba i ewentualną wymianę mocowań, jeśli oryginalne brązowe śruby uległy osłabieniu. Tradycyjne pokłady tekowe kładzione na drewnianym podłożu to kolejne częste źródło problemów. Jeśli masa uszczelniająca pod tekiem ulegnie degradacji, woda przedostanie się do podkładu, prowadząc do lokalnego gnicia pokładników, wzdłużników i nadbudówki.
Ciężki silnik wysokoprężny Ford Lehman o mocy 60 KM słynie z niezawodności, ale wymaga starannej konserwacji układu chłodzenia zaburtowego, wymienników ciepła i kolanka wydechowego. Ze względu na ogromną pojemność zbiornika paliwa wynoszącą 200 galonów, paliwo stojące w stalowych lub żelaznych zbiornikach przez długi czas jest bardzo podatne na kondensację wody i rozwój drobnoustrojów. Filtrowanie paliwa (fuel polishing) oraz inspekcja zbiorników to obowiązkowe kroki diagnostyczne. Dodatkowo, żeliwny balast zamknięty wewnątrz drewnianej konstrukcji kilu musi być sprawdzony pod kątem wnikania wilgoci i korozji, która może wywierać ogromny nacisk na otaczające drewno konstrukcyjne.
Werdykt
Magellan 35 to rzadkie i uderzające świadectwo złotej ery szkutnictwa, oferujące wyjątkowe połączenie dzielności morskiej motorsailera i najwyższej jakości stolarki. Dla odpowiedniego opiekuna będzie on pływającym kawałkiem historii marynistycznej, który zapewnia niezwykle komfortową żeglugę i niezrównaną prezencję na wodzie. Wymaga jednak zaangażowania, kunsztu i konserwacji, które może zapewnić tylko oddany tradycjonalista. Nie jest to plastikowy jacht weekendowy, ale prawdziwy mały statek stworzony do dalekich podróży.
Zalety
- Uderzający klasyczny design z wyjątkową, ręcznie wykonaną stolarką z birmańskiego teku i mahoniu.
- Dzielny morsko kadłub o wysokim wskaźniku komfortu i doskonałym zachowaniu na fali.
- Mocny pomocniczy układ napędowy z niezawodnym dieslem Ford Lehman o mocy 60 KM.
- Wyjątkowa pojemność zbiornika paliwa i zasięg na silniku idealny do dalekiej żeglugi.
- Zapewniający dużą prywatność układ kabin dzięki kokpitowi centralnemu i oddzielnej kabinie rufowej.
Wady
- Wysokie wymagania konserwacyjne i koszty renowacji związane z drewnianą konstrukcją karwelową.
- Słabe właściwości nautyczne przy słabym wietrze ze względu na dużą wyporność i zbyt małą powierzchnię żagli.
- Trudne manewrowanie w ciasnych miejscach z powodu tradycyjnego długiego kilu i jednej śruby.
- Pokłady tekowe są wysoce podatne na przecieki, które mogą uszkodzić drewniane pokładniki pod nimi.
