Ontwerp en afstamming
De ILCA Standard, ook wel de ILCA 7 of Laser genoemd, is de originele eenmanstuigage van een familie met een gemeenschappelijke romp. Het ontwerp is ontworpen voor een bemanning van één persoon en wordt gereguleerd door de International Laser Class Association, die de specificaties en wedstrijdregels definieert en op 30 september 1972 werd opgericht. De grote acceptatie is gebaseerd op een robuuste constructie, een eenvoudige tuigage en een zeer gemakkelijke vaart die zorgen voor spannende eenheidsklasse-wedstrijden. Het prototype heette ooit de "Weekender", en de naam Laser werd voorgesteld door Dave Balfour, een student techniek aan McGill University, die iets wetenschappelijks wilde dat jonge zeilers konden associëren. De klasse werd in 1993 gekozen als de olympische mannen's singlehanded zwaardboot bij de Olympische Spelen van 1996.
Constructie
De romp is van polyester en het dek heeft onderin een schuimlaag voor extra sterkte en drijfvermogen. Als eenheidsklasse is elke ILCA gebouwd volgens dezelfde specificaties uit het ILCA Construction Manual, waardoor een romp uit de jaren 70 nog steeds competitief is tegen een moderne. Het steekzwaard is uitneembaar voor opslag en transport, een praktisch detail dat ook de dynamiek van reizen en traileren binnen de klasse bepaalt. Dezelfde romp wordt gedeeld door de ILCA 7, ILCA 6 en ILCA 4, waardoor de constructie onder de zeiler constant blijft, ongeacht welk zeilplan er staat. (1)
Tuigage en handling
De ILCA-romp is geschikt voor wisselbare tuigages met verschillende zeiloppervlakken, waarvan er drie erkend zijn: de originele Standard met 7,06 m², de Radial met 5,76 m² en de 4.7 met 4,7 m². De ILCA 7 is de originele tuigage en is sinds 1996 de olympische mannenboot, terwijl bij de Olympische Spelen mannen wedstrijden varen op ILCA 7s en vrouwen op ILCA 6s. De Radial maakt gebruik van dezelfde romp en beslag, maar draagt een kleinere zeil met een andere snit en een kortere onderste mastsectie; de 4.7 voegt een kortere, voorgebogen onderste mastsectie toe die het zeil minder vermogen geeft en zorgt ervoor dat lichtere zeilers de boot meer als de originele kunnen hanteren. De prestaties van de Standard worden weergegeven door een D-PN van 91,1 en een PHRF van 217. De kleinere tuigages werden geleidelijk ontwikkeld — een verkleinde tuigage eind jaren 80, de Radial formeel erkend in 1992, een nog kleinere tuigage uit Engeland in 1997, en de 4.7 goedgekeurd in 2001 — wat dezelfde romp een breed competitief bereik geeft. (1)
Eenheidsklasse-discipline
Omdat alle boten volgens identieke handmatige specificaties worden gebouwd en de romp over verschillende tuigages wordt gedeeld, elimineert de klasse het wapenwedloop-effect op de uitrusting. De controle van de International Laser Class Association over de specificaties en regels zorgt ervoor dat deze gelijkheid behouden blijft. De Olympische selectie van de Standard voor 1996 en de Radial voor vrouwen in 2008 versterkten de rol van dit model als een pure beproeving van zeemanschap. Het eerste wereldkampioenschap in Bermuda in 1974 zette de competitieve toon die tot op de dag van vandaag doorzet.
Het oordeel
De Performance ILCA Standard is een zeldzaam verschijnsel: een ontwerp van een halve eeuw oud waarvan de romp nog steeds volgens de exacte originele specificaties wordt gebouwd en nog steeds op olympisch niveau wordt gezeild. De polyester romp met schuimkerndek, het wegneembare steekzwaard en de uitwisselbare tuigage maken het een duurzaam, transportabel en uiterst eerlijk eenheidsklasse-platform.
Pluspunten
- Identieke romp van de jaren 70 tot op de dag van vandaag onder het ILCA Construction Manual
- Polyester romp met een schuimlaagdek voor sterkte en drijfvermogen
- Hefbaar steekzwaard voor eenvoudig opslaan en transporteren
- Olympische eenmansklasse sinds 1996 met een wereldwijde verspreiding in 120 landen
Minpunten
- Uitsluitend eenhandig te zeilen; geen mogelijkheid voor bemande zeiltochten
- Prestaties zijn gericht op wedstrijden (D-PN 91.1, PHRF 217), niet op comfort tijdens het toeren
